ps.punt.nl
Narcistische Persoonlijkheidsstoornis
Bij de narcistische persoonlijkheidsstoornis (NPS) is er sprake van ongezonde zelfliefde, die zelfs kan overgaan in grootheidsfantasieën met een overdreven drang bewonderd te worden. Ook hebben zij vaak een gebrek aan inlevingsvermogen in anderen. Daarnaast bestaat er ook de inzichzelf gekeerde, gevoelige narcist. Deze persoon richt zich constant op anderen om kritiek ten koste van alles te voorkomen. In beide gevallen is het probleem dat ze niet kunnen omgaan met de zelfliefde en eigenwaarde. Het verschil is alleen dat ze er beiden heel anders mee omgaan.
 
Personen met NPS kunnen in de eerste instantie overkomen als charmant en interessant. Wanneer relaties langer duren komt hun egocentrisme naar voren. Ze willen vaak een voorkeursbehandeling. Als dit niet gebeurt, voelen ze zich gekwetst/ondergewaardeerd en zijn hierdoor gevoelig voor depressieve verschijnselen. Aan de andere kant kan dit ook leiden tot woedeaanvallen.
 
Wanneer is er sprake van een NPS?
 
De diagnose van een NPS kan worden gesteld als er sprake is van vijf of meer van de volgende situaties:
  • Vindt zichzelf fantastisch en enorm belangrijk.
  • Ziet zichzelf als uniek en meent dat hij.zij alleen begrepen kan worden door even unieke of speciale mensen/instellingen.
  • Eist overdreven bewondering van de omgeving.
  • Is bereid anderen te gebruiken om zijn doel te bereiken.
  • Is vaak jaloers en denkt dat anderen dat zijn op hem/haar.
  • Gelooft dat hij/zij meer rechten heeft dan anderen. Hij/zij wil dat anderen zich aanpassen aan zijn (vaak onredelijke) verwachtingen van een voorkeursbehandeling.
  • Heeft een onderontwikkeld inlevingsvermogen. Hij/zij kan of wil geen rekening houden met de behoeften of opvattingen van anderen.
  • Gedraagt zich arrogant.
 
 
 

Reacties

Fonnie op 01-02-2012 22:42
Nienke heeft gelijk negeren is toch het beste. Ze gaan door.
 
Voortaan zullen we beter opletten dat we de zonnige kant inzien van kwaardaardige narcisten.
 
Doe verder jullie best mensen hun verhaal genuanceerd te laten vertellen. Zodat jullie je niet aangevallen voelen.
 
 
 
 
 
Vlinder op 01-02-2012 23:06
Lieve mensen,
 
Laten we ophouden elkaar in een hokje te stoppen of een oordeel over elkaar te vellen. Dan gaat het doel van deze site voorbij en dat zou erg jammer zijn ! Ieder worstelt met zijn of haar verhaal en ervaring !
 
Persoonlijk ben ik erg blij met deze site, omdat er veel herkenning is in de verhalen diemen ' verteld ', ook al staat ieder verhaal op zich. Net als met zoveel aandoeningen in het medische circuit, zijn er onder de narcisten natuurlijk ook verschillende gradatie's. En zijn de meeste situatie's niet met elkaar te vergelijken.
 
Zelfs als in mijn situatie, een relatie hebben met eennarcist, daar niet mee samenwonend, ook geen kinderen samen hebbend, is het toch een heel gevecht om mijn eigenwaarde te behouden......... Omdat de narcist maar doorgaat en doorgaat. Door er veel over te lezen, dus ook op deze site, sterkt het mij om te weten dat het dus niet aan mij ligt. Ook mij werd door een kennis verweten dat ik hem in een 'hokje 'aan het stoppen was, in mijn omgving weet niemand hoe hij werkelijk is. Het is toch ook een kenmerk van een rasechte narcist. Het ligt toch immers niet aan hen ? Waarom zou ik het dan anderen vertellen als ze mij niet zouden geloven, hij is immers zo aardig......Maar doordat ik deze verhalen hier lees en verder wat boeken hieroverheb gelezen, heeft het mij veel duidelijkheid gegeven. Ook ik ben op een gegeven moment sterk genoeg om ' afscheid ' te nemen van hem. Het heeft mij zo veel eigenwaarde al gekost..............
 
Lieve mensen laten we elkaar in onze waarde laten, de ervaringen blijvendelen om ons niet alleen te voelen in dit gevoel. Een luisterend oor/lezend oog bieden, een adviesuit eigen ervaring delen, we zijn er voor elkaar, dat moeten we niet vergeten................................ een narcist is er alleen maar voor zichzelf.
 
Liefs, Vlinder
Fonnie op 01-02-2012 23:30
Ik wens je heel veel sterkte Vlinder. Dat je je los kunt gaan maken van hem.
Fonnie
kweetniet op 06-02-2012 15:50
Ik vraag me soms af wat er mis is met mijn vriend, sinds een jaarwonen samen, hij komt erg charmant over, maar in een relatie is hij dominant, de ene keer is hij superlief en aanhankelijk en een aai en een knuffel en dan als alles hem ineens teveel wordt dan wil hij met rust gelaten worden en gaat hij het liefst slapen of voelt zich niet lekker of heeft pijn in zijn hoofd, hij moet soms een paar dagen weg voor zijn werk, het kan dan soms gebeuren dat ik een smsje krijg dat ik hem de komende dagen met rust moet laten en dat hij alles zat is.
Is dit gedrag van een narcist? Als ik alles zo lees zijn er dingen die totaal niet overeen komen maar sommige dingetjes weer wel..
Fonnie op 06-02-2012 17:11
Wij zijn geen psychiaters hoor hier. Maar als ik je zo lees lijkt het mij meer iemand met een moeilijk en nogal lastig karakter. Maar goed dat is wat ik eruit haal.
 
 
Maar of ie het nu wel of niet is het gaat om jouw gevoel wat je bij hem hebt toch?
 
Als jij je niet lekker voelt in de relatie danzou jeje jezelfaf kunnen vragenof je zon relatie wel wil. Kom je wel voor jezelf op? Laat je je niet ondersneeuwen? Geef je voldoende aan wat je niet bevalt?
Allemaal dingen waar je eens op zou kunnen gaan letten.
 
groet Fonnie
Olaf T op 08-02-2012 22:42
jeetje tis al te laat om al die verhalen te lezen. Maar Marcel hier gaat alles goed. Ik ben met therapie getopt mijn vrouw en ik zijn gelukkig. Ik doe geen rare dingen, ik werk gewoon aan mijn relatie. Kost teveel energie om andere dingen te doen, kan je je energie beter in iets positiefs stoppen. Niet dan?
 
Maar nu is mijn vraag voor de dames en heren.

Stel jullie eens voor dat jullie partner accepteerd dat hij een probleem heeft en hij gaat samen met jou huilp zoeken of had het samen met jou gezocht.

Hoe denken jullie daarover?
 
Met welgemeende WARME groet. ( ik kon het niet laten Marcel, sorry )
 
Olaf
Do op 08-02-2012 22:56
Beste Olaf.
Ik heb samen met mijn partner toen hulp gezocht .Hij erkende dat hij een groot probleem had.Maar na 3 maanden ging de klad er in door afspraken af te zeggen,en mij te vertellen dat ze hadden afgebeld.En eigenlijk ging het daarna weer snel terug in het oude patroon .Daarna heb ik het nog eens geprobeerd met hem door te praten met een psycholoog,maar ook daar verviel hij al snel weer in de man waar niets mee aan de hand was .En dat alles mijn schuld was.Want als ik niet zo had gedaan dan had hij zus ook niet gedaan dus in mijn geval werkte dat gewoon niet.
Maar dat wil niet zeggen dat ik tegen ben.Ik had er alles toen voor over gehad om het weer goed te krijgen.En had vaak zoiets was er maar een pilletje voor.Maar ja dat is er niet .
Voor mij is het op niks uitgelopen. Maar ben er zeker voor om het te proberen!
Al zal er werkelijk maar een klein percentage echt veranderen.Ik denk wel dat ook al doe je zo hard je best samen om dit te kunnen onderdrukken (misschien niet helemaal het goede woord) Echt makkelijk zal het niet zijn in een relatie.
Ik wens je alle goeds samen Olaf!
op 09-02-2012 08:20
Beste Olaf, Dat is waar ik de afgelopen jaren op hoop, met name voor ons kindje van nu net 1 jaar. Hij blijft echter ontkennen en doen of het toch alsnog mijn schuld is en draait het natuurlijk om (dat ik in therapie moet). Hoe haal je iemand met NPS over om toch naar therapie te gaan?
Grt, MB
Marcel op 09-02-2012 15:22
Hoi Olaf,
 
Fijnom te horen dat dat jet met jou en je vrouw goed gaat!
Als dat zonder therapie ook lukt dan is dat natuurlijk alleen maar prima. Punt is dat jij erkent hebt dat je een probleem hebt, en dat is al meer dan het halve werk! Daardoor kan jouw vrouw er ook helemaal voor gaan.
 
In jevraag m.b.t. het samen therapie volgen geef je zelf al voor een groot deel antwoord. Narcisten (en dan doel ik op de openlijke vorm, de vorm dus die op dit forum het meest wordt besproken) zullen zelden toegeven dat zij iets mankeren. Dat is deel van hun stoornis. Daarom laten zij zich zo moeilijk (vrijwel niet) verleiden tot gesprekken bij een psycholoog. En in de zeldzame gevallen dat er wel sessies met psychologen volgen, dan winden ze de dame of heer in kwestie vaak om hun vinger. Het zijn meesters in manipuleren, leigen en bedriegen en ook een gemiddelde psycholoog doorziet dat niet altijd. Helaas. Dat is ook te lezen in de reactie van Do.
Alles begint bij de erkenning dat de persoon in kwestie een probleem heeft. Dat is mijn persoonlijke ervaring maar daarnaast ken ik veel mensen met persoonlijkheidsstoornissen als autisme, Asperger, bi-polair en ja....ook enkele narcisten. Alle ''stoornissen'' zijn vreselijk lastig voor de persoon in kwestie en voor zijn/haar omgeving. Maar er is aan te werken en het kan! Behalve bij de openlijke narcisten, die willen niet geholpen worden (in hun ogen ligt het probleem niet bij hen) dus daar is zeer gespecialiseerde hulp voor nodig en die is nauwelijks voorhanden.
 
Ik zet het hier wat zwart/wit neer (ja Fonnie, ik merkte het) en ga het ook direct wat nuanceren. Overeind blijft namelijk dat geen enkele narcist hetzelfde is. Sommigen zijn best te helpen, weer anderen hebben geen hulp nodig en die kunnen prima leven in een relatie. Wat te denken van sommige politici (Wilders bijvoorbeeld) of Peter R. de Vries? Die laatste heeft het zo'n beetje uitgevonden maar volgens mij is hij nog steeds gelukkig (?) getrouwd.
 
Haha, je krijgt een warme groet terug hoor!
 
Marcel
 
Nienke op 09-02-2012 18:25
Je kunt niemand overhalen om een therapie te gaan volgen of naar een psycholoog/psychiater te gaat. Dat kan bij niemand. Of ze nou een stoornis hebben of een andere reden waarom het leven moeilijker verloopt dan normaal. Niemand kan de ander overhalen om te gaan. Het is iets wat uit de persoon zelf moet komen. En zo moet je het ook laten. Het is namelijk ontzettend irritant als je steeds te horen krijgt dat je naar de psych moet omdat je niet spoort. Dat roept altijd weerstand op. Logisch, want niemand, maar dan ook werkelijk niemand, vindt het leuk om te horen te krijgen dat ze niet helemaal sporen.
 
Ik las ergens ook dat er iemand was met een partner die de ene keer aanhankelijk was en de andere keer helemaal met rust gelaten wil worden.
Heb je wel eens gedacht aan de meest simpele 'diagnose'? Namelijk een depressie? Of misschien wel overspannen/burn out?
Iemand een stoornis op zijn hoofd plakken is niet echt een geweldige manier van problemen oplossen.
 
Dan wil ik nog even reageren op de ontstane bonje hier.
Natuurlijk is iedereen een beetje narcistisch. Alleen de mensen met een enorm laag zelfbeeld en een zeer laag zelfvertrouwen hebben geen narcistische trekken.
Maar iedereen komt voor zichzelf op, iedereen heeft zijn eigen grenzen en iedereen heeft een bepaalde zelfliefde. Anders zouden we niet goed voor onszelf willen zorgen.
Maar dat is dus volledig normaal.

Verder is niemand gelijk. Ook narcisten hebben een karakter. Ze zijn niet alleen een wandelende stoornis. En ja, je hebt ook vriendelijke narcisten. Niet alle narcisten zijn kwaadaardig. Dat klopt. Maar niemand heeft last van een narcist die liefde uitdraagt en graag wat voor een ander wil doen. Mensen hebben alleen last van narcisten die de ander kapot maken door extreem gedrag.
 
Ik begrijp eigenlijk niet goed waarom er mensen zijn die elkaar uitmaken voor narcist. En ik begrijp ook niet goed waarom het nog eens verteld moet worden dat iedereen een stukje zelfliefde heeft. En waarom is het zo verkeerd als iemand zichzelf respecteert?
Ik krijg een beetje de indruk dat mensen hier allergisch zijn voor mensen die hun grenzen aangeven en respect hebben voor zichzelf. Grenzen aangeven is heel goed, als je het doet met respect voor de ander.
Het spijt me, maar elkaar uitmaken voor narcist is totaal respectloos. En de manier waarop er op gereageerd wordt is werkelijk respectloos.
 
Gewoon een beetje aardig zijn voor elkaar is genoeg. En een beetje respect ook. Geef elkaar gewoon de ruimte om zijn/haar verhaal te doen. Het is fijn dat er een plek is waar men zijn verhaal kwijt kan. Gewoon zijn gal spuien over datgene wat ze hebben meegemaakt. Ik neem aan dat dat de bedoeling is van deze berichten. Ik ga er ook heel erg vanuit dat mensen nooit een narcist gaan ophemelen op een website. Dat heeft voor iemand totaal geen toegevoegde waarde. De reden daarvan is dat men liever klaagt en niet blij vertelt hoe geweldig zijn/haar partner met een nps is.
 
Dus begrip daarvoor zou prettig zijn.
Marcel op 10-02-2012 21:15
Nienke,
 
Heldere reactie.
Tochbegrijp ik je stukje niet helemaal. Het deel over wederzijds respect is helder en duidelijk en daar schaar ik mij ook zeker achter. Maar op het moment dat ik ongenunceerd wordt aangevallen vind ik dat het het recht heb om mijzelf te verdedigen. Oke, misschien dat mijn reactie wat vilein was, maar dat is wel ingegeven door de botte manier waarop ik werd aangesproken. Ik zal mijn toon daarin matigen omdat ik het met je eens ben dat dit vooral een forum moet zijn om ervaringen uit te wisselen en zeker niet bedoeld is voor het uitvechten van persoonlijke vendetta's.
Genoeg daarover.
 
Je schrijft:
 
''Alleen de mensen met een enorm laag zelfbeeld en een zeer laag zelfvertrouwen hebben geen narcistische trekken.''
 
Dat is niet correct. HET kenmerk van verborgen narcisten is gebrek aan eigenwaarde , gebrek aan zelfvertrouwen en een laag zelfbeeld.
Zij reageren hetzelfde als openlijke narcisten maar vanuit een ander perspectief. Daar waar de openlijke narcist zichzelf wil ophemelen, heeft de verborgen narcistandere mensen nodig omte voelen of hij/zij op het goede spoor zit. Ze hebben de bevestiging van anderen nodig omdat ze dat stukje niet uit zichzelf kunnen halen.
 
Je schrijft ook:
 
 
''Maar iedereen komt voor zichzelf op, iedereen heeft zijn eigen grenzen en iedereen heeft een bepaalde zelfliefde. Anders zouden we niet goed voor onszelf willen zorgen.''
 
Ik ben dat niet helemaal met je eens. Nogmaals zonder voorbij te gaan aan de diepe ellende van de verhalen op deze site, wil ik toch ook een keerzijde aangeven. Niemand hoeft zich persoonlijk aangevallen te voelen bij hetgeen ik nu ga schrijven, het is gewoon mijn waarneming.
 
Narcisten zijn meesters in het uitzoeken van hun slachtoffers. Zij weten intuitief welke personen wel of niet als partner kunnen fungeren. Ze zoeken echt geen personen met wie ze kunnen wedijveren, zoeken geen partner met een scherp weerwoord en met een scherp afgebakend territorium. Ze zoeken geen partner met wie ze fijn kunnen ''levelen'', ze zoeken iemand die ze kunnen manipuleren en onder druk kunnen zetten.
 
Maar het omgekeerde is ook het geval. De slachtoffers hebben ook een keuze. Zij gaan voor de narcist, omdat ze zich aangetrokken voelen tot zijn charme, zijn sterke kanten, zijn ''weten''. Ze laten zich ook maar al te graag leiden door zo'n ''sterk persoon''.
Het is voor sommigen juist DIE geborgenheid die ze zoeken. Blij dat een ander ''alles weet'', de verantwoordelijkheden pakt, etc.
 
Het gaat niet om hoog of laag opgeleid, het gaat om karaktertrekken. Partners met een bepaald soort naiviteit, met een bepaalde afhankelijkheid ook. De ''lieverds'' onder ons, degenen die zich het vuur uit de sloffen lopen om een relatie hoe dan ook te laten slagen. Tot het te laat is.
Degenen die te lang blijven hangen in een relatie die gedoemd is fout te gaan.
Degenen die te laat reageren, te laat hun eigenwaarde inzetten. Soms zelf degenen die een slachtofferrol ook wel passen.
Ik realiseer dat ik hier heel wat zeg, maar als spiegel voor de ziel zou ik toch graag zien dat je/jullie hier even iets langer over nadenken.Heb je dat bespreekbaar gemaakt? Heb je je weg laten zetten? Ben je in een hoek gekropen en heb je gedacht ''laat maar?''. Maar intussen blijven mokken? De dingen laten gebeuren in plaats van zelf initiatieven te nemen?
 
Je bent geen slachtoffer, je hebt je leven in eigen hand! Hoe moeilijk ook soms, je hebt altijd een keuze. Weggaan en voor jezelf beginnen. Tsja, dat is ook hartstikke moeilijk. Soms zijn er strings attached, kinderen, een huis, financieen. Hoe moet dat allemaal? Vaak ook geen hulp van vrienden of familie (het is toch gewoon een leuke vent/vrouw).
Ik ga echt niet voorbij aan de problemen, ik begrijp echt de moeilijkheden.
Maar er zijn wel een paar basisvoorwaarden. Ongelukkig zijn in een relatie, daar ben je zelf voor een deel debet aan (omdat je de relatie laat voorduren).
Een mooi motto is; liever alleen op de bank dan met de verkeerde.
en dat die bank dan niet meer staat in een mooi huis maar in een klein flatje....daar maak je het ook weer gezellig, met de middelen die je hebt. Maar wel vrij van geest en vrij om te doen wat JIJ wilt.
 
Als het echt zo is Nienke, dat iedereen voor zichzelf opkomt, zijn eigen grenzen en eigenliefde heeft.....dan was deze site er niet.
 
Ik zou tegen iedereen willen zeggen; als je er alles aan gedaan hebt en het werkt niet, dan is er maar een oplossing: GA VOOR JEZELF!
Hoe rot je er ook voor staat, financieel, kids, etc.
Je kunt veel gelukkiger zijn met minder!
 
En wat is minder als jejezelf hebt?
 
(niet narcistisch bedoeld maar juist vanuit gezonde eigenliefde)
 
Marcel
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Nienke op 12-02-2012 18:21
Hoi Marcel,
Ik snap je reactie over wat ik schreef over zelfvertrouwen e.d. Maar ik had het over mensen die geen stoornis hadden. Ik had het niet over narcisten of mensen met andere stoornissen. Ik bedoelde de gewone, gezonde mens. Een mens die geen stoornis heeft, maar een laag zelfbeeld en een laag zelfvertrouwen, zal nooit narcistische trekken vertonen. Dit omdat ze altijd over zich heen laten lopen, altijd voor een ander klaar willen staan en veel te veel meeleven en medelijden hebben met anderen die het moeilijk hebben. Iets wat een narcist dus totaal niet heeft.
 
Ik ga toch even weerleggen wat je zegt over dat niet iedereen zijn eigen grenzen aangeeft. Geloof me, bij iedereen kun je het punt bereiken dat ze hun grenzen gaan aangeven. Bij de ene persoon duurt het 30 minuten, bij de andere persoon duurt het 30 jaar. Maar er komt een punt dat iemand zegt: 'En nu is het genoeg!'
 
Je hebt 100% gelijk over wat je verder schrijft. Alleen de mensen die naïef zijn en altijd klaar willen staan voor een ander, worden gekozen door de narcist. Ze zijn 'zwak' (in de ogen van de narcist en in de relatie met de narcist).
 
Als je een relatie hebt met een narcist, zul je zo snel mogelijk je koffers moeten pakken en je leven met die persoon achter je laten.
Maar helaas heb je, als je geen relatie hebt met een narcist, niet altijd de mogelijkheid om te vluchten.
Mijn buurman was een narcist. Hij is verhuisd, gelukkig. Maar ik had niet de mogelijkheid weg te gaan. Ik woonde er net en was ook geenszins van plan om me weg te laten sarren door hem. Maar omdat ik niet voor zijn charmes viel, niet zwichtte voor zijn 'sterke' woorden en totaal niet onder de indruk was van zijn 'dominante' ego, kreeg ik dus binnen no time gigantische problemen.
Helaas was ik een van de weinigen die inzag hoe hij in elkaar stak. Want hij had altijd gezalfde woorden klaar, altijd een gelikt plaatje van wat hij wilde en altijd bleef hij vriendelijk. Tenzij je niet aan zijn voeten lag hem te aanbidden natuurlijk.
Ik leefde mijn leven en ik heb een behoorlijk uitgesproken mening. Ik ben ik en ik blijf ik. En nee is nee en blijft nee. Ik ben niet onvriendelijk en ik ben erg behulpzaam en sta graag voor iemand klaar. Maar ik wens niet verteld te worden naar welke muziek ik wel en niet mag luisteren van een buurman. Daar lach ik om en zeg gewoon domweg: 'Pardon?'
Ik laat me ook niet uitschelden en blijf dus gewoon kalm. Dus gaat hij schreeuwen en boos doen en dreigen. Daardoor vindt hij dat ik hem pest. Hij zegt dat ik hem tot woede drijf.
Tja ... Wat moet je er mee? Verhuizen doe ik niet, ik woon hier prima. Hij heeft het probleem, dus gaat hij maar lekker weer weg. Dit is de vierde keer dat ze verhuisd zijn door problemen met buren en buurtgenoten.
 
Ik wacht met plezier af wat er bij de volgende buren van hem gaat gebeuren. Ik ken mensen in zijn buurt, dus ik zal de verhalen wel weer horen. Het zal wel lachen worden, want zijn nieuwe buurman is een stijfkop en geen makkelijke. Die laat zich niet vertellen wat mag en kan. En dat gaat weer botsen.
 
Ow, voor ik het vergeet Marcel:
Gezonde eigenliefde is gezond! En iedereen moet wel eens voor zichzelf kiezen. Egoïstisch zijn is soms ook erg gezond. Zolang je jezelf en anderen niet hindert met eigenliefde en wat egoïsme, is er niks aan de hand!
En je hebt inderdaad altijd jezelf. Zoals ik altijd zeg:
'Heb jezelf lief, want jij bent de enige met wie jij de rest van je leven moet doorbrengen. Sluit vrede met jezelf en heb jezelf lief. Blijf je eigen beste vriend!'

Marcel op 12-02-2012 20:19
Hoi Nienke,
 
Ik hoop dat je gelijk hebt, dat iedereen het punt bereikt waarop het genoeg is. Waarschijnlijk heb je gelijk en ik ga echt niet voor de groep die dat binnen 30 minuten zou moeten weten omdat ik vind dat je alles uit een relatie moet halen wat er in zit. Aan de andere kant is 30 jaar wel erg lang, dat gun ik niemand. Maar daar is o.a. deze site ook voor bedoeld, om mensen bewust te maken van het feit dat ze een keuze hebben.
 
Zo'n buurman is inderdaad niet niks.
Dat is geen partner waar je afstand van kunt nemen. Andere elementen spelen dan een rol.
Knap dat je overeind bent gebleven!
 
En ja, met gezonde eigenliefde is niets mis. Ik merk dat nu pas, in mijn huidige relatie. Ik heb mezelf altijd grotendeels weggecijferd voor het grotere geheel. Mezelf aangepast aan de wensen van de ander. Niet omdat de ander dominant was, maar omdat ik niet geloofde in mezelf.
Dat is nu anders. Met mijn partner heb ik een zeer gelijkwaardige relatie waarin alles, maar dan ook alles bespreekbaar is. Soms neemt de een initiatief, dan weer de ander. Er is geen weegschaalprincipe.
 
Wat ik wil zeggen denk ik is dat het ook enorm afhangt van de partner die je treft. Dat gaat ook niet op vandaag en morgen. Ik heb er na mijn scheiding ook drie jaar internetdating voor nodig gehad om de goede partner te vinden.
Maar als het dan zover is, dan voelt dat ook zo fantastisch dat je veel ellende van vroeger ook weer in een ander perspectief kunt zetten.
Ik gun iedereen op deze site zo´n ervaring.
 
Het kan....het kost tijd en energie en loslaten.....maar het kan!
 
 
 
 
Nienke op 12-02-2012 20:33
Je moet zeker proberen alles eruit te halen wat erin zit. Maar iemand met een gezonde intuïtie krijgt gelijk de creeps bij iemand waarbij iets goed scheef zit. En die groep bedoel ik met de 30 minuten groep. Mensen die niet eens beginnen aan zo'n relatie.
 
Ik had het met mijn buurman ook. Ik mocht hem direct al niet, hij gaf me letterlijk de rillingen. De manier waarop hij keek en praatte, dat zat gewoon niet goed. Maar goed, eerlijk is eerlijk: Iedereen verdient een kans. Maar ik had hem toch wel goed geschoten in de eerste 30 minuten waarin ik met hem heb staan praten.

Ik heb op een andere manier afstand genomen van hem. Ik heb hem genegeerd en geprobeerd de humor in te zien van zijn getreiter. Op het laatst deed hij ook zo idioot dat het gewoon lachwekkend was. En nee, ik heb hem nooit uitgelachen waar hij bij was. Hij heeft nooit gemerkt dat ik lol had om hem. Anders was hij er ook niet mee door gegaan, maar had hij andere dingen gedaan waarvan hij wist dat ik het niet leuk zou vinden. Hij bleef zoeken namelijk.
 
Het kost zeker tijd, energie en loslaten. Het is ook heel moeilijk om over de schade heen te komen die een ander aanricht bij je. Het is zeker mogelijk. Maar voor je je eigenwaarde weer bij elkaar hebt geschraapt ...
Dat kost heel veel tijd en heel veel steun van anderen om je heen. Ik heb dat zelf ook ervaren. Nu hij weg is, zit ik nog met een raar gevoel. Alsof hij er nog is. Alsof hij terug komt.
En dat kost tijd. Weer vertrouwen krijgen in de situatie. En ook leren sterk te staan als hij weer eens langs komt. Want dat doet hij gegarandeerd. Zijn ouders en schoonouders wonen hier nog wel in de buurt namelijk. Dus ik zal hem heus nog eens tegen komen. Maar ik blijf bij mezelf en laat me niet van mijn stuk brengen door hem. Die macht gun ik hem gewoon niet.
 
Bedankt voor je compliment! Ik hoop dat je geluk blijvend is. Want het is echt bijzonder kostbaar als je een goede relatie hebt. Vriendschap, liefde, buurtgenoten, het maakt niet uit. Het is een kostbaar iets.
David op 13-02-2012 20:28
Beste Fonnie,
Ik heb een aantal reacties van u gelezen die mij enigszins verontrusten.
 
 Ik heb de gelegenheid genomen een aantal van uw uitspraken te quoten ter verduidelijking. Ik zal deze in cursief plaatsen.
 
'Ik kende het woord manipuleren niet eens. Nu wel. Nu weet ik alles dank zij internet' 

U bent dus van mening dat u een psychodiagnostische analyse kunt stellen aan de hand van een subjectieve stroom van informatie op een weblog aan de hand van informatie die u vind op het internet?
 
'nee hoor ik heb geen frustratie meer'
 
Dat blijkt wel uit het volgende:
 
'Ik voel het ook zoals Roos. Dat die van mij maar snel doodgaat.' 
'Erg om te zegen, maar idd een narcist kan beter doodvallen.'
 
'Beter voor iedereen in zn omgeving. en zeker voor kinderen.
 
Deze laatste uitspraak baart mij het meeste zorgen. Ik ben zelf werkzaam in de jeugdzorg en vechtscheidingen zijn het probleem bij uitstek, mijn inziens.
Nu volgt een advies wat u geeft op een situatie hier waar u met deze beperkte informatie geen conclussie uit kunt trekken maar wat u wel bestempeld als
'kwaardaardig narcisme'

Dit blijkt uit het volgende

'Hoi Belgische, Alles dwingend stellen niks netjes vragen. Doen ze zelf ook.
Aanpakken die gek. Keihard aanpakken. Dat is de enige taal die ze verstaan'
 
'Gewoon heel kort en krachtig naar je aanstaande ex zijn. En zo snel mogelijk niet meer met hem te maken willen hebben wil je jezelf weer worden. Zeker niet vragen of hij je dochter wil. vraag liever iemand anders. Hoe minder contact de beter.
 
Hoe durft u, met uw beperkte kennis stelling in te nemen in deze? Het is niet aannamelijk na het korte verhaal van Belgische dat er uberhaubt sprake is van Narcisme. U bent een ouder aan het adviseren een kinder van een andere ouder zijn gezag te ontemen zonder daar gegronde redenen voor te hebben.
 
Sterker nog, door uw opgekropte frustratie jegens uw ex en uw kinderen, die u om het maar even makkelijk te maken ook heeft bestempeld als narcisten, ziet u alleen maar overeenkomsten uit andere verhalen en zelfs uit informatieve websites waar alleen maar objectieve informatie te vinden is betreft dit onderwerp zult u waarschijnlijk niets anders zien dan de kenmerken waaraan u verband kunt leggen met uw persoonlijke ervaringen.
 
U neigt in iedere reactie uw eigen verhaal op te hangen. Zonder ook maar te beseffen wat hier de gevolgen van kunnen zijn. U hangt nog zo in frustraties dat u narcisten bejegend als criminelen.  Het is een stoornis, in verschillende maten verkrijgbaar om het even simpel te stellen. Vaak zijn patienten nog niet eens bewust dat hun manier van handelen desastreuse gevolgen kan hebben voor hun omgeving en met name zichzelf.

Ik adviseer u dan ook om te stoppen met het geven van advies aan mensen die daadwerkelijk hulp nodig hebben, maar wel op een deskundige wijze. Daarnaast zou u zelf ook eens met een psycholoog moeten gaan praten, er heersen bij u een hoop opgekropte frustraties die u niet kunt plaatsen.
U loopt hierdoor het risico nog verder afgezonderd te worden van uw kinderen en klein-kinderen en dat wilt u toch zelf ook niet?

Met vriendelijke groet,

Een bezorgd medemens
Nienke op 13-02-2012 21:20
David, ik wil toch even iets laten weten. Ik heb respect voor de keurige manier waarop jij iemand netjes en vriendelijk terecht wijst/advies geeft.
 
Ik ken de vechtscheiding helaas. Maar van de andere kant. De volwassen kant. En het gruwelt me gewoon, zoals mensen over de rug van een kind gaan om elkaar een hak te zetten. Dat doet me altijd weer verdriet.Ik ben altijd blij dat er mensen zijn zoals jij. Mensen die de kant van het kind kiezen. Mensen die altijd aan de zijde van het kind blijven staan. Hoewel ik, helaas, ook mindere ervaringen heb met Jeugdzorg. Maar dat ligt niet aan de werknemers, maar aan de logheid van het systeem in onze wetten en mogelijkheden.
 
 
Ik ben het eens met wat je schrijft. Mijn advies ging dezelfde kant uit, hoewel ik ze zachter maakte. Ik voelde er weinig voor iemand voor zijn kop te stoten. Bovendien wilde ik in eerste instantie alleen mijn eigen verhaal kwijt. Ik ben per ongeluk blijven hangen. Uit nieuwsgierigheid en om een hand uit te kunnen steken.
 
Bedankt David!
Robert Tucker op 16-02-2012 14:52
Hallo,
Krijg nu een lening, ik ben blij om u te informeren dat uw geld zorgen binnenkort voorbij zijn. Ik geldschieter van beroep, ik ben het geven van persoonlijke en zakelijke lening? dringend behoefte aan investeringen lening? contact met ons op (assuredguaranty1@gmail.com) voor meer informatie over de lening.
Vul hieronder als je geïnteresseerd bent in ons aanbod.
Lening Bedrag:.........................
Kredietnemer Volledige naam:...........
Kredietnemer Contact Adres:............
Land en staat:.........................
Plaats:................................
nationaliteit:.........................
Lening Financiën:......................
Lening Duur:...........................
Huwelijkse Staturs:....................
geslacht:..............................
Maandelijks Inkomen:...................
Neem contact op telefoon:..............
Postcode:..............................
Bedankt voor uw tijd,
Kinds groet,
Robert Tucker
C.E.O
Assured Guaranty FINANCIELE LTD.
Anne-Suus op 20-02-2012 10:40
Damne! Waarom zoveel nare mensen die gewoon lachend rondlopen.
Terwijl ze een ander geestelijk en lichamelijk kapot maken. Zelf ben ik bloedend midden in de nacht bij een vriendin naar binnen gerent, op de EHBO gelegen. Daarbij wil hij nu mijn familie en huurbaas gaan manipuleren. Hij wil dus dat ik mn familie en huis ook nog kwijt raak. Vertelt een ieder dat ik gestoord ben, bordeline heb, verslaafd ben.....WAAROM???? Hier kan je toch niet van houden, dit mag je toch niet geloven. En het loopt gewoon lachend en vrij rond in Nederland. Opsluiten moeten ze hem, en leren wat NORMAAL is. Kan en wil deze gestoorde vent never meer zien.
Lisa op 20-02-2012 10:54
Hoe kom je van zo iemand af?
Heeft iemand een idee.
Mijn ex vindt het heerlijk om mij te kwetsen, maakt me gelijk met de grond, en glimlacht hier dan bij. Hij geniet er van om mij pijn te doen met woorden.Vernederde mij continu, wat ik ook deed wie ik ook was, niets deugde aan mij. Ik weet nu inmiddels dat ik niets verkeerd deed, en dat ik normale gesprekken voerde, ook al vond hij van niet.
Hij heeft me altijd bekritiseerd, ik kon ook nooit iets, hij vond altijd wel een stok om de hond te slaan.
Hij is ziek in zijn hoofd, maar niemand die het ziet aan hem. Mensen die hem net kennen denken dat hij erg vriendelijk is en netjes. Snappen ook niet waarom ik heb uitgemaakt heb, zal dus wel aan mij liggen. Ik ben vast een bitch oid.
Het is onvoorstelbaar hoeveel kritiek iemand in een uur tijd kan hebben op een ander, ik heb er eens op gelet en vroeg me af, hoe verzint hij het gewoon.
Moet er nu om lachen als ik hem spreek, ik weet dat hij niet goed bij zijn hoofd is.
Wat een raar iemand is hij.
Nienke op 20-02-2012 13:39
Je komt van iemand af als je ophoudt te reageren. Niet mee praten, niet de telefoon opnemen, kaarten/brieven weggooien, cadeaus afslaan/niet aannemen (zoals een bezorgde bos bloemen), mail weggooien, van msn halen, de deur niet open doen als hij aanbelt, enz. En als hij langs je loopt of je komt hem tegen op straat, doe gewoon alsof hij niet bestaat. Lach ook niet als hij iets idioots zegt.
Hoe minder je reageert, hoe sneller voor hem de lol eraf is. En laat vooral niet merken dat het je raakt, op welke manier dan ook.
Negeren is de enige oplossing en bij strafbare feiten direct de politie bellen. Meer dan dat kun je niet doen.
witteflits op 26-02-2012 13:27
ben al 13 jaar zwaar overspannen man, ben veel te lang doorgewerkt burn-out-genegeerd!!!! hoe dom kun je zijn.
 
net voordat ik overspannen werd ging mijn relatie ook nog uit.
op het moment zelf begreep ik dat ze het uit maakte, veel verdriet over gehad enzovoort, maar helaas voor mij kwam ze na 3 maanden weer in mijn leven in mijn gedachten, ging contact met haar zoeken en ik was er stellig van overtuigd dat we weer samen
kwamen, nu na 13 jaar moet ze nog steeds terugkomen en moet
bekennen dat ik haar ging stalken, dat deed ik niet expres, maar ik wilde haar terug, kreeg daardoor dwanggedachten ( ik moest haar elke zondag om 20.00 uur bellen, ik stopte daarmee toen ze had gezegd dat ze nooit zoveel last had gehad van een ex (begrijp ik ja). het lukte me om ermee te stoppen , het is geen normaal gedrag, maar de PIJN bleef zitten en nu nog speelt ze door mijn hoofd. ik heb al vaak gevisualiseerd dat ik haar in gedachten bijvoorbeeld levend heb begraven om zo verlost van haar te worden, het werkt niet echt en ze blijft in mijn hoofd zitten
intussen werd ik steeds meer gestresster en gespannen
om het niet te lang te maken, ik loop alleen nog maar met negatieve gedachtes rond, zoals wraak , haat en woede, jaloezie en afgunst, de meest negatieve denken wat een mens kan hebben
ik heb dus duidelijk geen flikker geleerd in mijn leven, omdat
ik domweg miet met mezelf en het leven kan omgaan
ik heb een persoonlijkheidsstoornis nao, maar ik vind mezelf
ook een psychopaat , een randdebiel, een lunatic
dat alles omdat ik niet naar mijn lichaam heb geluisterd en niet kan omgaan met een ralatie, ik verloor mezelf in die relatie
geven , geven en niks terugkrijgen, ( ze had wel na onze 3e afspraak effe verteld dat ze nog getrouwd was en ik scheiding lag)
ik wist op dat moment dat ik pleite moest gaan , ik was boos en verliefd tegelijk) heb mijn verliefdheid voor laten gaan en deed er alles aan om haar beter te laten voelen, zonder aan mezlf te denken
het is zo erg die spanning dat ik bang wordt van mezelf, want ik heb door sdie spanningen heel veel moordgedachten en zelfmoordgedachten. ik heb mezelf kapot gemaakt.
weet niet meer wat ik moet doen, zit in een psychiaterische afdeling in gesloten ruimte. ik krijg steeds meer neiging om iemand de kop van zijn romp te trekken.
o, ja, ik weet dat ik mezelf haat al vanafmijn 15e ongeveer ( ook dus negatief zelfbeeld, extreem lage eigenwaarde en ben in negatieve spiraal gekomen)
ben nu 41 en haat mezelf nog steeds. ik weet echt niet wat houden van betekent, volgens roel van duin, expert op gebied van liefdesgebied moet ik mededogen met mezelf hebben, maar
het probleem is dat die haat en wraak en boosheid in de weg zit.
ik ben overal geweest heb al alle therapeuten enz. al gehad
ze kunnen mij niet beter maken en ik wordt zelf gen van de machteloosheid en wanhoop.
ik kon dus niet in die veel te drukke baan mijn grenzen niet stellen,geen weerwoord geven en geen nee zeggen. ipv dat aan te geven zei ik niks en zette mezelf onder druk ( ik moet nog dit, ik moet nog dat, iedereen willen pleasen, wat onmogelijk is) ik vind er nog steeds hinder van, krijg het niet voor elkaar om te stoppen met mezlef onder druk te zetten.
 
 
herkent iemand dit verhaal of is er iemand die suggesties heeft
 
groet witteflits
Nienke op 27-02-2012 16:23
Hoi Witteflits,
 
Nou, je bent inderdaad een flits hoor. Wat schrijf jij in een enorm snel tempo. Heb jij altijd zoveel haast?
 
Ik denk dat je nu even op de goede plek zit. Leuk is het niet, maar het is wel veilig. Je wordt begrepen, je krijgt goede adviezen en eventuele medicatie. Ook hoef je even niet bang te zijn iemand wat aan te doen.
 
 
Mijn advies aan jou is dat je eens moet vertellen aan ze wat je hier geschreven hebt. Neem daar de tijd voor, vertel het eens in alle rust. Ren jezelf even niet voorbij. Schrijf op wat je kwijt wilt en laat anders dit stuk wat je geschreven hebt gewoon lezen. En neem de tijd om te luisteren.
 
Ik ga ook even een open deur intrappen, als je het niet erg vindt. Ik ga ook even heel vreselijk cliché zijn, neem me dat ook niet kwalijk.
Je kunt pas een ander liefhebben als je jezelf liefhebt. Ook kun je pas iets aan een ander geven als je jezelf iets kan geven. Je kunt alleen dat geven wat je zelf kwijt kunt.
Als je jezelf niets geeft, heb je stomweg niks om te geven. Dat is logisch, toch?
Het lijkt me verstandig dat jij eens bij de basis gaat beginnen. Vergeet alle ingewikkelde toestanden even en begin gewoon bij het begin.
Het begin is je oergevoelens. Boos, verdriet, blij, neutraal. En kijk gewoon eens waarom je dingen voelt zoals je ze voelt.
 
Simpel gezegd: Je wordt boos als de situatie niet aan je verwachtingen voldoet. Dat levert stress op en woede is de meest veilige uitweg.
Als je dit ervaart, stel je verwachtingen dan gewoon eens bij.
 
Verder moet je voor jezelf gaan uitmaken wie je bent en wat je wil. Als je die dingen weet, kun je verder. Je hebt dan een doel.
 
Ik hoop je een beetje informatie te hebben gegeven waar je wat mee kan. Maar ik hoop vooral dat je blijft praten met je hulpverlener(s). En ik hoop ook dat je luistert en het tot je neemt.
 
Heel veel sterkte met je moeilijke tijd!
T.Bracht op 04-03-2012 19:57
Hierbij wil ook ik wat aan u site toevoegen
Heb drie jaar een aan/uit relatie gehad met B de ,, de Jokkert ´``zoals men hem daar noemt mooie benaming maar blijf er maar uit de buurt.
 
Ik heb al de hele week de tijd die ik had gebruikt om uw site te lezen
er ging een wereld voor me open en heb er zoveel steun aan .
Val van de ene verbazing in de andere .
Ook vandaag heb ik alleen verhalen gelezen van andere personen die hetzelfde hebben onder vonden.
Nu gaf ik mezelf geen schuld gevoel want ik ben de enige in dit verhaal die altijd open en eerlijk was dus daar hoef ik me niet voor te schamen als ik dat al deed.
Maar mijn verhaal vertel ik een andere keer word nu te lang wat ik wel kwijt wil is dit ...ik heb er al heel veel aan gehad en het is heel mooi...
 
 
Ik heb geleerd
dat alles gebeurd om een reden,
dat je moet leren
van je fouten uit je verleden.
Ik heb gezien
dat niet iedereen te vertrouwen is,
zelfs je gevoel heeft het soms mis
Ik weet nu
dat je soms iemand moet laten gaan
Terwijl je weet dat diegene
in je hart blijft bestaan.
Ik besef nu
dat je moet doen wat je hart je zegt,
en niet moet vechten
voor iemand die niet voor jou vecht.
Ik heb geleerd
dat je niet meer moet houden,
van iemand die niet voor jou vecht.
Ik heb geleerd
dat je niet meer moet houden,
die dat niet waard is.
Ik heb mezelf voorgenomen
om nooit op te geven.
Altijd me dromen
moet proberen na te streven.
Ik heb gemerkt
dat je hard moet zijn,
gevoelig zijn geeft alleen maar pijn.........
 
Dit wilde ik graag kwijt aan de personen die net zo,n verhaal als ik hebben even kwijt .
Maar mijn wekker gaat vroeg en heb zoveel gelezen dat ik nu geen energie meer heb om mijn verhaal te type en dat is aardig lang maar het komt erop reken maar hoop dat dit alvast op de site komt
groetjes tonnie
Ook ik trap er in op 10-03-2012 18:58
Lieve allemaal,
 
Ik snap niet dat het bestaat dat iemand zo makkelijk alles bijelkaar liegt.
Altijd heb ik het gedaan als er iets voorvalt. Ik ben een schreeuwer vindt hij.
Ik ben zo gekwetst en het vertrouwen kwijt. Hij luistert niet naar ander mans verhalen. Poes lief naar de buiten wereld dat doet het meeste pijn, daarmee krijg je me echt klein.
Elke keer denk ik trek je mond nu open naar een vriendin of mijn zus.
Ik durf het niet, maar ik voel me weg gepest worden van mijn huis en kinderen. Ik geloof nog steeds dat het goede van het kwaade wint, maar dit hou ik niet zo lang vol.
 
 
Nienke op 11-03-2012 17:09
Deze mensen hebben een stoornis. Dat betekent dat er iets in de hersenen niet goed functioneert. Ze zijn ziek, beschadigd, stuk. Het is als blind zijn. Een blinde kun je ook niet vragen naar iets te kijken, omdat het normaal is dat je kunt zien.
Zo werkt dat ook met mensen die een geestelijke stoornis hebben. Ze kunnen niet anders reageren. Dat is geen excuus. Want ze weten heel goed dat ze mensen heel veel pijn doen. Maar omdat zij zichzelf zien als geweldig, ben jij degene die de ellende veroorzaakt.
 
Het is geen kwestie van goed en kwaad. Het is een kwestie van beschadigd en gezond. Je kunt iemand met een NPS niet genezen, je kunt ook niet normaal met ze samenleven. Het beste wat je kunt doen is afscheid nemen van je huidige leven, je koffers pakken en weer opnieuw beginnen. 
Trek je mond dus gewoon open en kies voor jezelf en je kids! Zoek een onderkomen bij iemand en zeg vooral even niet waar je bent. Kijk gewoon eens hoe je dat bevalt. En als je tot rust gekomen bent, ga dan een eigen huisje zoeken voor jou en je kids.
Helaas is dat het enige wat je kunt. Jezelf en je kids beschermen.
 
Sterkte!
patries op 12-03-2012 19:53
Hallo allemaal,
 
ik ben op dit moment bezig om mijn relatie met iemand met persoonlijkheidsstoornis Cluster B af te ronden, wat een drama zeg...
ik ben het zo zat, narcisme stijgt naar zijn hoofd, boordeline veroorzaakt stemminswisselingen en ADHD (ja dat heeft tie ook nog) maken hem ontzettend druk..
 
Toen ik hem net leerde kennen zo`n kleine 20 weken geleden was er nog niks aan de hand er was liefde en aandacht voor elkaar, toen begon hij vreemde dingen aan mij te vragen en vertellen; Ik wil onvoorwaardelijke liefde, kom bij me wonen, geef je eens over aan mij, ik vroeg me af of hij ek geworden was, snapte er niks van, hij is matschappelijk werker (ja hoe kan het?) en analyseerde mij constant.
 
Toen ik zei dat ikwilde samen wilde wonen maar mijn eigen huisje nog eventjes aan wilde houden, (niet gek na 10 weken) was dit een steek in zijn hart, hij gaf geen liefde meer, en ik ging buiten mn schoenen lopen om hem terug te winnen, uiteindelijk kon ik niet meer en gingen we uitelkaar.
Hij vergat mijn verjaardag en dacht alleen maar aan zichzelf, zijn gedrag werd erger ook is hij onwijze voetbalfan en gaat iedere week naar een wedstrijd hierdoor gebruikt hij het K woord onderhand als werkwoord, hij rijdt als een gek en zoekt met iedereen ruzie.
 
Ik was het zo zat, maar heb hem de knoop laten doorhakken, vervolgens kregen we ruzie en smste hij me of ik zijn nummer aub wilde wissen, ik was blij ( had wel pijn maar toch) ik was van hem af!! Niet dus, week later smst hij , ik erg naief ga bij hem langs en hij bespringt me en hij houdt zoveel van me en heeft me zo gemist ( ik was in de war, geloofde hem al meteen niet) dit was vorige week zaterdag btw.
 
Vervolgens zegt hij doodleuk ja maar, ik heb het uitgemaakt maar niet met de intentie voor altijd, het werkt nu ff niet maar als jij nou veranderd (tuurlijk ik weer!!!!!)
ik heb m maar laten gaan en we hadden normaal contact tot afgelopen weekend, hij eiste dat ik zondag naar hem toe kwam, dreigde een aantal keer toen we op stap waren met er staat niemand boven mij, dus probeer het maar niet.
Vervolgens maakte ik een opmerking schoot deze verkeerd en was ik een kslet.
en dat zegt iemand van 25... alsjeblieft zeg, heb hem gisteren gesmst dat het over is, natuurlijk ben ik nu de Faler met een hoofdletter F van zijn clubje.. ;)
Vervolgens smst hij mij dat ik moet verdwijnen bla bla, maar mag zo wel mn spullen op gaan halen..
 
Mijn vriendinnen vrezen maar geloof me als iemand jou leven wilt overnemen en je wilt isoleren en je ziet dit in.. kan ook hij me niet meer raken.. ik ga er zo naar toe..
 
We zullen zien, ben igg blij dat er meer mensen zijn die dit kennen en als je vriend/vriendin zulke dingen vertoont stop er geen moeite in, probeer het niet te berijpen.. het zijn hun tekortkomingen probeer er mee te leven of vlucht echt..
 
ik hoop voor mezelf dat ik normaal van hem af kan komen, iemand tips??
 
 
T Bracht op 12-03-2012 22:47
hoi olaf of redactie had mijn verhaal geschreven en door gestuurd nAAR JULLIE MAAR ZIE HET NERGENS ? IS ER IETS FOUT GEGAAN ?
Ik ook op 13-03-2012 09:50
Ik tik op Google "ex man scheldt kinderen uit" en kom hier terecht.
Mijn ex is nooit gediagnostiseerd, maar na wat ik hierboven allemaal lees, hoef ik geen deskundige te zijn om te zeggen dat hij zeker nps heeft.
Ik heb 7 jaar een relatie met hem gehad, en daar zijn twee kinderen uit gekomen. bijna 4 jr. geleden zijn we gescheiden. ALLES was altijd mijn schuld. Hij deed nooit iets fout, zelfs al kon hij ergens eigenlijk niet onderuit, verzon hij wel één of ander verhaal, wat nog bijna geloofwaardig overkwam. Mijn ex zat ook op datingsites. Weet bijna zeker dat hij is vreemdgegaan. Heel pijnlijk allemaal. Het ergste is, dat onze kinderen, die eens per 2 weken daarheen gaan, flink de dupe zijn van zijn stoornis.Laatst noemde hij ze kutkinderen en dreigde ze te verkopen, oh ja, en hij dreigde ook dat zebuiten moesten slapen. Tegen een kind van vijf en acht (acht met PDD-NOS en ADHD) kun je dit niet maken. Kinderen totaal overstuur terug en nog steeds is dat niet helemaal over. Vervolgens stuurt hij de volgende dag een sms dat hij het zo leuk heeft gehad met de kinderen. Op het moment dat ik daarop zou reageren (bv was dat voor of na je ze kutkinderen noemde?) draait hij dingen om (bv ik ben een slecht moeder omdatmijn tuin niet helemaal netjes is) of hij wuift ze weg alsof er niets aan het handje is. Buiten het feit datde kinderenhier altijd meetemaken blijven hebben,heb ik ook nog mijn eigen problemen hierdoor gekregen. Heb nu 3 jaar een nieuwe relatie en merk dat ik onterecht bang voor hem ben en wantrouwend. Mijn ex heeft mijblijvende schade toegebracht.
En hij flikt het af en toe nog steeds.
Weet alleen niet zo goed wat ik eraan moet doen.
 
p.s. complimenten voor deze site!
Nienke op 13-03-2012 20:01
Emotionele en psychische mishandeling is strafbaar, net als fysieke mishandeling. Je bent verplicht je kinderen in bescherming te nemen tegen iemand die ze mishandeld. Op wat voor manier het kind ook mishandeld wordt!
Jouw taak als moeder is om alles te doen wat in je macht ligt om je kinderen te beschermen. Doe aangifte bij de politie, schakel een andere instantie in, vertel het aan je familie en vrienden. Het maakt niet uit, als je maar alles uit de kast trekt om te voorkomen dat je kinderen weer bloot gesteld worden aan mishandeling!
 
Je zult bewijs moeten gaan verzamelen.
Maar ik kan je maar één ding echt op het hart drukken: Zeg nooit, maar dan ook nooit, lelijke dingen over hun vader waar de kinderen bij zijn.
Je hoort en ziet het zo vaak. Mensen die lelijke dingen vertellen aan anderen over hun ex-partner, terwijl de kinderen erbij staan. En het gaat zelfs zo ver dat ze lelijke dingen over hun ex-partner vertellen aan hun kinderen!
Doe dit nooit! Je snijdt jezelf behoorlijk in je vingers!
 
Zorg dat je kinderen niet meer bloot gesteld kunnen worden aan de emotionele mishandeling van je ex. Al zul je ook rechtszaken moeten beginnen en gaan verhuizen naar de andere kant van het land. Maar je moet dit echt stoppen!
 
Sterkte en succes!
T.Bracht op 13-03-2012 20:19
Beste reactie mijn verhaal staat er nog steeds niet op hoe kan dit ?
 
 
groetjes tonnie
Nienke op 13-03-2012 23:34
Heb je je verhaal niet op 4 maart geschreven? Met een gedicht erbij? Want dat staat gewoon op de site. Even naar boven scrollen en dan kom je het wel tegen.
Mooi verhaal trouwens!
Ik ook op 14-03-2012 09:54
Dank je wel Nienke, probleem is helaas, dat het enige bewijs dat ik kan vergaren de woorden van mijn kinderen zijn en misschien af en toe een sms of email die niet helemaal netjes is. Dit is niet genoeg om via een rechter de bezoekregeling te stoppen.
 
Lelijke dingen over mijn ex zal ik idd niet zeggen waar de kinderen bij zijn. Dit in tegenstelling tot mijn ex. Hoe moet ik me in godsnaam hiertegen verdedigen. Het is best wel eens moeilijk elke keer alles te moeten slikken en incasseren, terwijl uitdelen uit den boze is.
 
Maar ik ben allang blij dat ik hier een beetje mijn verhaal kwijt kan en ervaringen van anderen kan lezen. Hierdoor weet ik dat ik niet alleen ben.
 
Groetjes,
 
Jeffrey op 16-03-2012 15:13
Hallo allemaal, Roos e.a.a., dank voor jullie oprechte bezorgdheid. Ik ben nog steeds de deur uit en heb een maandje in Nederland bij mn broer gezeten. Het moest allemaal even bezinken en het is een ingewikkelde materie. Uiteraard ben ik er over gaan lezen en ze voldoet zeker aan vijf van de acht criteria. Ik zit nu in een apphotel in Madrid, en by the way , Madrid was helemaal mijn keuze niet toen ik naar Spanje kwam, ik kwam toen naar Mallorca. Daar heb ik haar leren kennen en is onze eerste zoon geboren, nou ja geboren, verwekt, op het eiland waren er volgens haar geen goede ziekenhuizen dus wilde ze in Valladolid bevallen, waar ze ook vandaan komt oorspronkelijk. De reden dat de hele boel in Madrid nu plaatsvind komt omdat zij op een gegeven moment mijn zoon heeft meegenomen om hier een bedrijf in de loerijen te beginnen , die eurolotto. Waar al die landen aan meedoen. Ik moet daar wel bij vertellen dat we die betreffende week zo'n ruzie hadden dat ik m'n'spullen in mijn auto heb geladen en naar NL ben gereden. Nadat ik daar na 10 dagen bekoeld was en besefte dat dit geen oplossing was, ben ik terug gereden om dingen op de rails te gaan zetten. Alleen er was niemand meer thuis waar we woonden, en bij de GBA had zij zich uitgeschreven en ook mijn zoon, wat overigens verboden is zonder mijn toestemming, maarja een maandagmorgen beambte heeft daar niet aan gedacht. Toen is ze bij haar broer ingetrokken in Madrid om die zaak op te starten, en het gaat haar nog goed ook. Nu wat minder want geen enkel bedrijf gaat de crisis voorbij maar ze houd de boel draaiende alhoewel de man achter de schermen toch wel haar broer is merk ik. Toen is Madrid in de picture gekomen, ineens woont mijn jongen bij haar broer met haar en ik op Mallorca alleen. Daar is uit ontstaan dat ik een beetje aan de zwerf ben gegaan, Ik hou nl. helemaal niet van Madrid , ik kom zek=lf van de kust en ben een waterrat, duiken, varen, scheepsonderhoud is mijn passie. Daarom was het zo mooi toen ik met mn speedboot aankwam bij een Spaanse op een mooi eiland. Ik heb ondertussen ook nog in Madrid gewoond, zei had al een eigen huurhuis inmiddels en ik huurde een huis aan de rand in het noorden tussen het groen, ik ben nou eenmaal een buitenmens en wil wonen zoals ik woonde , en niet ineens in een toren flat van 20 hoog uit de franco tijd, dat lijkt wel Rusland met lekker weer alleen. Afijn, Met m'n jongen gaat het best goed, Ik praat veel met m, op een relaxte manier, hij snapt steeds meer, en we hebben veel overeenkomsten. Ik knutsel lekker met m, we plakken z'n fietsband,gaan samen fietsen in het park,zijn laatst voor het eerst wezen snowboarden in NL, vullen samen olie bij in de motor, sorteren samen mijn gereedschapkist voor een klus en we gaan varen als we in NL zijn.Binnenkort gaat gaan we duiken op Mallorca. Want ik ben terug aan het gaan naar Mallorca. Ik heb daar vrienden, werk, en Madrid Mallorca kost steeds tussen de 10 en 25 euro vliegen als resident daar en dan kan ie lekker bij mij zijn en kunnen we eindelijk z'n skelter gaan bouwen en lassen die ik beloofd heb.Met echte sleutels. Met andere woorden, het wordt een moeilijke zaak en erg uitputtend om bewezen te krijgen dat zij niet in orde is, ik heb m op deze manier toch wel elke week zo'n 3 a 4 dagen bij me en heb een erg sterke band met m. Ik vertrouw op m'n eigen krachten en geloof dat mijn liefde en wijsheid ,voor zover ik die in mijn leven heb verkregen, aan hem mee kan geven waardoor ik een lieve stabiele kerel op de wereld krijg, met de vrijheid om zelf z'n talenten te ontdekken (en niet verplicht voetballer te worden zoals zei wil, alleen voor de poen) en en de wereld te verkennen op eigen snelheid. Ik geloof erin dat mijn goedbedoelde acties het op de lange termijn gaan winnen van haar terreur. Als goed namelijk niet wint van kwaad heb ik me namelijk toch wel ontzettend vergist in deze wereld. Ik kom binnenkort weer even kijken hier, ondanks dat ik altijd rillingen krijg na wat ik hier lees en hoop dat mijn verhaal goed afloopt, ben ik sinds ik weg ben bij haar wel een stuk standvastiger. Nog even het huis met de schuur terug en dan wordt het alleen maar mooier. Ik heb nog een kleine natuurlijk niet te vergeten, die is nu 8 mnd, een heerlijk ventje, die neem ik straks ook mee op reis naar ons eiland waar alles begonnen is. Ze legt me nl niks in de weg hoewel ze wel veel dreigt met rechtzaken enzo. Ik moet nl. nog een en ander op orde krijgen en zwem niet in het geld, zei zit er lekker bij met r bedrijfje, dus mijn argument is:Er is geen alimentatie, je hebt mijn kinderen weggenomen uit mijn leven en onze gezamenlijke habitat naar maarliefst Madrid 800 km verderop met een zee ertussen, ik ben alles kwijt aan vliegen om mn kinderen te kunnen zien. Dat is de strijd vandaag de dag, zij wil poen, buiten dat ze dat heeft vergaard ondertussen ben ik het steeds kwijt aan reizen.Wat vinden jullie eigenlijk van die stelling van mij? Tot snel,Jeffrey
Jeffrey op 16-03-2012 15:21
Sorry voor de spelfouten jongens, zei is natuurlijk zij, etc...Op den duur raak je toch een beetje kwijt in als je ergens anders woont;) Groet Jeff
Jeffrey op 16-03-2012 15:32
Zijn hier mensen die Spaans spreken?, ik heb een conversatie op whatsapp met haar en zou weleens een opinie willen over wat ze terug zegt als ik haar confronteer met feiten en situaties.Dan post ik hier een kopie. Jeff
Jeffrey op 16-03-2012 15:43
En tenslotte houd ik me een beetje vast aan dit, Ik denk dat jullie het wel kennen, het is een bekende tekst gevonden in een kerk in Baltimore in 1692, en luidt als volgt;; Wees kalm temidden van de haast en het lawaai; bedenk welk een vrede er kan heersen in stilte. Sta op goede voet met alle mensen, maar zonder jezelf geweld aan te doen. Zeg je waarheid rustig en duidelijk, en luister naar anderen, zelfs als zij saai en onwetend zijn; ook zij hebben hun verhaal. Mijd luidruchtige en agressieve mensen; zij belasten de geest. Als je jezelf met anderen vergelijkt, zou je ijdel kunnen worden of verbitterd, want er zullen altijd kleinere en grotere mensen zijn dan jijzelf. Verheug je over wat je hebt bereikt, evenals over je plannen. Houd belangstelling voor je werk, hoe nederig dat ook moge zijn: het is een werkelijk bezit in het wisselend fortuin van de tijd. Betracht voorzichtigheid bij al je zaken, want de wereld is vol bedrog. Maar laat je niet verblinden voor de bestaande deugd: veel mensen streven hoge idealen na, en overal is er heldendom in het leven. Wees jezelf. Veins vooral geen genegenheid, maar wees evenmin cynisch over de liefde. Want bij alle dorheid en ontgoocheling is zij eeuwig als het gras. Volg de loop der jaren met gratie, verlang niet naar een tijd die achter je ligt. Kweek geestkracht aan om beschermd te zijn bij onverwachte tegenslag. Maar laat je gemoed niet verontrusten met een spookbeeld. Vele angsten worden uit vermoeidheid en eenzaamheid geboren. Volg een gezonde discipline, maar wees daarbij zacht voor jezelf. Je bent een kind van het heelal, niet minder dan de bomen en de sterren. Je hebt het recht om hier te zijn. En of je er nu iets van begrijpt of niet, het heelal ontvouwt zich toch zoals het hoort. Heb daarom vrede met God, hoe je je Hem ook voorstelt. En wat je werk en je aspiraties ook mogen zijn: bewaar vrede met je ziel in de lawaaiige verwarring van het leven. Met al zijn klatergoud, zwoegen en vervlogen dromen is dit nog steeds een prachtige wereld. Wees waarachtig. Streef naar geluk. Jeffrey
Darla op 16-03-2012 22:34
Jeffrey, je hebt toch zelf ook voor kinderen gekozen. En het lijkt ergens wel of jij jaloers bent op je ex vrouw?
Zij heeft het goed in jouw ogen en ze moet jou zielig vinden, omdat jij zover moet reizen, daar kies je toch ook voor?
Betaal alimentatie voor je kinderen, daar hebben je kinderen recht op.
Zodat ze nooit kunnen zeggen; onze pa wilde niets voor ons betalen.
 
Het lijkt me eerder een gewone ruzie tussen net gescheiden mensen, ipv een diagnose plakken op je ex, en de gesprekken met haar hier neer willen plakken vind ik niet getuigen van stijl. Dat doe je niet hier online lijkt me zo.
Praat het uit met haar ipv de wereld te willen overtuigen van je gelijk.
 
 
 
Jeffrey op 16-03-2012 23:02
Hoi Darla, Bedankt voor je reactie. Het ligt wel wat ingewikkelder. Mijn eerste zoon hebben we samen voor gekozen, en toen ging ze weg.Niet om de hoek of in de buurt om samen voor hem te zorgen, maar ver weg, wat mij dwingt om vliegtuigen te nemen om hem te kunnen zien. Gesprekken neerplakken zie ik niet zo, ik zit in een erg vervelende situatie en vraag me af wat anderen ervan denken, ik zoek een opinie, en als die mij aangeeft dat ik iets fout doe of goed doe , kan ik daar wat mee. Het gaat om het manipulatieve gedrag van haar, de tweede was ze zwanger, en we hadden afgesproken dat we dat niet zouden doen,maar ze heeft toch doorgezet de zwangerschap. Nou kan ik niemand verbieden om een kind te krijgen, maar in alle ellende waar we ons al in bevonden waren we het er beide mee eens dat dat geen goede stap zou zijn. Nu is ie er en ben ik zielsgelukkig met mijn tweede zoon, er is natuurlijk een point of no return , en dat heeft ze ook gebruikt, en de misére is erger geworden. Ze zegt zelf dat ze dacht dat met het krijgen van de tweede de problemen op zouden lossen, maar wat is dat voor een argument? Alles begint bij het verlaten van ons gezamelijk huis met mijn oudste. Jeff
T.Bracht op 18-03-2012 13:07
Hoi denk dat ik weet waarom mijn verhaal niet op de site staat dus .. zal het nog een keer opnieuw schrijven hoewel ik het eigenlijk van me af wil zetten en de ene dag lukt dit beter dan de andere dus ben er nog niet daarom vind ik het jammer dat ik mijn hersens weer op hem moet richtten dat ik het opnieuw moet vertellen maar wil MIJN verhaal hier graag er tussen hebben.........
 
 
Donderdag 15 maart ik bel hem op hij is 28 februari terug gekomen uit Indonesie en ik zag dat omdat hij mij overal als contact uit verwijderd had , ik
vroeg hem WAAROM moest het op deze manier ?
Ik wilde een antwoord met al in mijn achterhoofd dat ik dit nooit kreeg natuurlijk en ik heb er alleen zoals bekend maar de schuld van gekregen hij zei ,ik wist wel dat je zo zou reageren , een spelletje met je spelen dus en hopen dat het uit pakte zoals hij het zou willen en volgens zijn denkwijze ook gelukt is.
Ik belde dus hij nam op ik stelde me voor en hij zei met K.... oh zei hij eigenlijk wil ik met jou helemaal niet meer praten .
Vreemde zin want als ik niet meer wil praten met iemand zeg ik ik wil helemaal niet met jou praten en leg ik neer maar hij ging gelijk in de verdediging wist wel dat je zo zou reageren...toen begon hij op zijn telefoon de cijfertjes in te toetsen waardoor de verbinding weg viel, en ik nog een keer belde.
 
Ondertussen had hij zijn verhaal klaar en stond me te woord en deed zijn verhaal ik kon allleen maar zeggen het gaat over eerlijk zijn meer heb ik niet kunnen zeggen ik kreeg overal de schuld van hij was de PEDOFIEL ja als je tegen de zeventig loopt en je komt er met een thuis van 31 jaar en je zegt tegen mijn buurman T denkt dat iki wat heb met een meisje van 31 en daar zelf bij zegt ik ben geen pedofiel !!!! Ja wat wil je dan lok je het zelf uit he wij waren daar nog niet opgekomen waren zijn woorden tegen mijn buurman.
Maar goed hij was naar Spanje gegaan zei hij tegen mij een dag na mijn verjaardag maar na 12 dagen had ik nog steeds niks gehoord en werd s,nachts wakker en zijn dochter woont nog thuis ook na een samen wonen dat verkeerd was afgelopen , zit in de familie denk ik , en ik ging me douche bedacht ineens moet met haar gaan praten.
Het contact na drie jaar was nog nooit zover gekomen dat hij mij kennis heeft laten maken met zijn twee dochters.
 
 
Ik reed om zes uur van huis en heb nog anderhalf uur daar voor de deur gestaan voordat het licht aan ging en ik eindelijk constateerde dat er iemand thuis was.
Iemand belde aan en er werd open gedaan wat aan gepakt en toen ben ik uit de auto gesprongen en heb bijna vier uur contact gehad met zijn dochter .
 
Goedemorgen he hallo t.. kom binnen ik ben net wakker ja ik zag het zei ik.
Ik kom even aan je vragen hoe het met je vader is hij belde me 19 januari op om te zeggen dat zijn zus een ticket voor hem had besteld om naar haar toe te komen want anders kreeg hij het echt aan zijn hart.
Ze keek even naar beneden en zei toen aarzelend ja .... ik kan wel met mijn vader mee gaan jokken maar hij zit niet in Spanje maar in Indonesie en hij zei ik ga ervoor.
Deze uitspraak kon ik want hij zei altijd ik ga ervoor of niet.
Zo zei ik dat is een heel andere richting was het vliegtuig verdwaald ?
Wanneer komt hij terug dan ?
Eind van deze maand februari en alleen als hij de boel kon regelen anders bleef hij langer.
Hij had voor zijn vertrek twee bussen verkocht dus centjes zat in zijn zak daar zat hij niet mee.
 
Kon hij de grote meneer uithangen die hij altijd wilde want dat vond hij toch altijd wel heel belangrijk status..
Alleen liefde kun je niet kopen in die landen wel maar dat is mijn probleem niet .......
 
Drie jaar geleden is het begonnen ik vierde mijn 50ste verjaardag en mijn kinderen hadden wat georganiseerd een amerikaanse schoolbus.
Ze plakte foto,s in de bus en de chauffeur zei zo knappe meid ja dat is mijn moeder dat is de jarige oh zei hij ziet er goed uit , ja zei mijn buurman die er ook bij was die dag en nog vrijgezel ook.
Zo zei de chauffeur ( B. K bijgenaamd in zijn omgeving " de JOKKERT " ) ik ben WEDUWNAAR en mijn vrouw heeft de 50 niet gehaald.
Dat is niet zo mooi zei mijn buurman nee inderdaad zei B.K .. heb er veel verdriet van en ben er nog steeds niet overheen.
Dat dit later een grote leugen was kwam ik veel later achter.....
 
De dag ging om en ik had ook op die bus een stukje gereden en bij het afscheid gaf hij mij zijn kaartje , als je hietr in de stad bent moet je maar eens een bakkie komen halen zei ik zal ik doen zei hij en reed richting huis.
Hij woont in H... hier bijna honderd kilometer vandaan en dat is nu wel heel erg prettig.
Hij kwam koffie drinken , op een gegeven moment stroopte hij zijn broekspijp op en vertelde ik ben ooit helemaal in de kreukels gereden door een vrouw met een auto die had kinderen op de achterbank en die zaten vervelend te doen en toen sloeg ze met haar hand naar achteren en verloor de macht over het stuur.
Ik was op mijn fiets gestapt om mijn twee dochters uit het zwembad te halen een schoen hebben ze nooit meer kunnen vinden. Ik heb vijf weken in coma gelegen zo zei ik dat is nogal wat .
Na al mijn speurwerk ben ik er twee weken geleden achter gekomen dat dit niet zo is gegaan zijn zoon waar hij nooit over sprak had een motor en hij zou ook wel even laten zien dat hij erop kon rijden , bij de eerste de beste kruising is hij volledig onderuit gegaan en lag helemaal in de kreukels bekken open been hij vertelde mij dat hij in een rolstoel terecht was gekomen maar de man die mij vertelde hoe het echt in elkaar zat heeft dit niet bevestigd en die mevrouw heeft dus ook ooit bestaan hij deed het zelf zijn dit ook narcistiche trekjes ja he schuld aan een ander toe schuiven zielig.
 
Ik heb een huis in Frankrijk en ik wil daar samen naar toe met jou heb het er wel heel moeilijk mee want dan moet ik weer terug denken aan de bank waar Marja en ik op zaten dus doet wel zeer . Ja dat lijkt me logisch dat je daar moeite mee hebt zei ik maar als het zover is dan hoor ik het wel.
Ik heb daar ook een jacht want het huis ligt bij de franse gendarmerie in een baai heb het ooit vootr 17.000 gulden gekocht zo dat is niet duur en er is een zwembad bij die word schoon gemaakt door zo,n robot nou zei ik luxe hoor.
 
Het huis waar zijn kinderen volgens hem een jaar later naar op vakantie gingen om ook de linnenkast leegte halenwaar haar kleren nog in hingen en deze moesten weg gooien was bewoond door een matraisse van degene die erop lette en zijn kinderen kwamen er niet in want zij kon ze niet.En het slot van zijn jacht was vervangen dus ze konden ook niet gaan varen maar zijn oudste dochter was officier van justitie hier in Maastricht dus die haalde de politie erbij waardoor hun nadat ze de papieren volgens hem hun vader de papieren van het eigendoms bezit konden tonen toch hun vakantie daar door brengenen die andere vrouw was verwijderd.
 
Hij belde me op dat is ook wat mijn kinderen zijn daar de boel aan het opruimen en komen een tekening van haar tegen wat ze er mee moeten doen. ja zei ik niet weg gooien laten ze hem in een laatje leggen.
En dan nog het aller mooiste kom oude kennissen tegen doie wonen nu in Schotland zeggen ze tegen me doe de groeten aan Marja had ze notabene een rouwkaart gestuurd ben helemaal de weg kwijt was teveel voor vandaag.
Ik ben er s,avonds hij was aan het werk zei hij ( ) heen gereden want dacht echt dat hij er het heel moeilijk mee had maar tot mijn grote verbazoing stapte hij heel vrolijk uit ik zat nog in de auto en dacht dat is vreemd .....
 
Het huis heeft nooit bestaan weet ik nu na wat speurwerk uit betrouwbare bron de echte weduwnaar ja want meneer K was gescheiden ze leefde al in hun huwelijk tien jaar naast elkaar het huwelijk dat hij mij altijd voorspiegelde
dat zo mooi was geweest 35 jaar lang ze was overleden op hun trouwdag volgens hem is dus ook niet zo gegaan het huis was een stacaravan die hij wilde houden en nooit het staangeld van heeft kunnen betalen is nu eigendom van de camping eigenaar wel in Frankrijk zijn ex heeft geprobeerd het nog terug te krijgen maar er was al zoveel jaar niet betaald dus dat ging niet door en meneer was dus al tweemaal gescheiden en helemaal geen weduwnaar,
hoe verzin je het !!
 
Ook deed hij nog mee met racewedstrijden in de jaren 75- 76 race hij als hij nieuwe banden nodig had dan kocht hij die en waren er geen luiers voor zijn kinderen ook zo,n trekje bij en van de twee is hij ook niet bij de bevalling geweest.
 
Maar goed volgens hem race hij nog dan moest hij naaar Portugal Engeland Duitsland naderhand zag ik foto,s uit Fankrijkl en Belgie en Rotterdam waar hij mee race met mensen (zijn schoonmoeder schoonzus en nieuwe liefje ) daar had hij gezeten .
Ik stuurde altijd een sms je van je fanclub vel suxces hij schreef dan sta poule ben nu aan het barbequen met de jongens of uit eten met Klaas of vertrek nu van Lelystad vieg met Klaas mee Carel gaat ook mee deze keer.
Ik had al een paar keer gevraagd of ik ook mee kon maar dat was er nog steeds niet van gekomen het zal er wel nooit van komen want het bestaat allemaal niet . Gelukkig ga ik elk jaar naar de TT in Assen schitterend daar hou ik van en dat gebeurt echt haha.
 
Als ik daar heen ging zei hij altijd en je benen gekruist houden nou daar ben zelf bij. Misschien jaloers ik weet het niet .
 
Word vervolgd mijn plicht roept anders blijven de mensen bij de halte,s staan.......................
 
 
marcel op 18-03-2012 13:40
Beste T,
 
Je hebt ongetwijfeld veel verdriet en zit in de knoop maar met alle respect, je verhaal is niet te volgen. Je bentenorm hyper en springt van de hak op de tak, wilt je hele levensverhaal van minuut tot minuut in 1 bericht kwijt, gaat daardoor in op allerleidetailsen bent op die manier volstrekt niet te volgen.
 
Ik heb mijn best gedaan en alles geprobeerd te lezen maar uit hetgeen je schrijft valt niet op te maken of het hier om narcisme gaat. Eerder ''gewoon'' verdriet na een mislukte relatie.
Ik wil niets afdoen aan je problemen en verdriet maar probeer bij een volgend bericht hoofd- en bijzaken te onderscheiden. Als je wilt dat anderen je tips geven dan is een goed begrip een goede start.
 
Marcel
 
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Categorieën
Inhoud van deze Site
Welkom op mijn site over Persoonlijkheidsstoornissen.
Op deze site zal ik het vooral gaan hebben over:
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl