ps.punt.nl
Narcistische Persoonlijkheidsstoornis
Bij de narcistische persoonlijkheidsstoornis (NPS) is er sprake van ongezonde zelfliefde, die zelfs kan overgaan in grootheidsfantasieën met een overdreven drang bewonderd te worden. Ook hebben zij vaak een gebrek aan inlevingsvermogen in anderen. Daarnaast bestaat er ook de inzichzelf gekeerde, gevoelige narcist. Deze persoon richt zich constant op anderen om kritiek ten koste van alles te voorkomen. In beide gevallen is het probleem dat ze niet kunnen omgaan met de zelfliefde en eigenwaarde. Het verschil is alleen dat ze er beiden heel anders mee omgaan.
 
Personen met NPS kunnen in de eerste instantie overkomen als charmant en interessant. Wanneer relaties langer duren komt hun egocentrisme naar voren. Ze willen vaak een voorkeursbehandeling. Als dit niet gebeurt, voelen ze zich gekwetst/ondergewaardeerd en zijn hierdoor gevoelig voor depressieve verschijnselen. Aan de andere kant kan dit ook leiden tot woedeaanvallen.
 
Wanneer is er sprake van een NPS?
 
De diagnose van een NPS kan worden gesteld als er sprake is van vijf of meer van de volgende situaties:
  • Vindt zichzelf fantastisch en enorm belangrijk.
  • Ziet zichzelf als uniek en meent dat hij.zij alleen begrepen kan worden door even unieke of speciale mensen/instellingen.
  • Eist overdreven bewondering van de omgeving.
  • Is bereid anderen te gebruiken om zijn doel te bereiken.
  • Is vaak jaloers en denkt dat anderen dat zijn op hem/haar.
  • Gelooft dat hij/zij meer rechten heeft dan anderen. Hij/zij wil dat anderen zich aanpassen aan zijn (vaak onredelijke) verwachtingen van een voorkeursbehandeling.
  • Heeft een onderontwikkeld inlevingsvermogen. Hij/zij kan of wil geen rekening houden met de behoeften of opvattingen van anderen.
  • Gedraagt zich arrogant.
 
 
 

Reacties

Nienke op 29-08-2012 23:07
Hoi man,

Dank je wel. Ik krijg wel veel complimenten zeg. Ik word er bijna verlegen van ;)

Na zo'n lange tijd een relatie te hebben gehad, duurt het inderdaad even voor je kop rustig wordt. Zeker als je kinderen hebt met die persoon. Je blijft dan levenslang verbonden met hun moeder, of je nu wil of niet. Dat maakt dat je genezingsproces trager verlopen kan.

Mensen zijn geneigd heel snel over de problemen van een ander te stappen. Ze denken dat je er na een jaar toch zeker overheen moet zijn en dat je niet meer moet zeuren. Veel van de mensen om je heen hebben ook niet de slechte ervaringen met je ex. In elk geval niet zo intens als jij.

Hoe ouder je kinderen worden, hoe minder contact je hoeft te hebben met hun moeder. Dat scheelt al een heel eind. Probeer in elk geval te voorkomen dat je lelijke dingen over haar zegt waar je kinderen bij zijn. Als mensen vragen naar bepaalde zaken, geef gewoon geen antwoord. Laat het rusten als je kinderen in de buurt zijn.
Kinderen gaan het je kwalijk nemen als ze groter en volwassener worden namelijk. En je bereikt niks meer dan dat ze van jou weglopen en naar hun moeder gaan.

Waarom ben jij eigenlijk zo lang bij haar gebleven? Had ze veel goede kanten? Niet elke narcist is namelijk zo vreselijk als ze hier wel eens beschreven worden namelijk. Eigenlijk zijn de meeste narcisten best aardige mensen, op een paar nare trekjes na.
En hoe oud zijn je kinderen?

Groetjes,
Nienke


man op 30-08-2012 18:22
dag nienke 
 
 
leuk dat je terug reageerd ,ik houd het kort ,,ben niet zo,n schrijver
je vraag waarom zo lang erbij gebleven ,ouderwets opgevoed ,had er kinderen bij en die laat ik niet in de steek ,,dus toch ,,,kon niet meer was uitgeblust ,was op ,de narcist die ik had ,,klinkt ongeloofelijk ,maar ik vind er geen goede kant aanzitten ,,,is echt zo ,,kinderen zijn 11 en 14 ,
blijf doen, wat je nu doet, nienke voor mensen net als ik ,worden er sterker van ,gevoel van begrepen worden ,(nog een vraag aan je ,,dus als ik mijn kinderen niks vertel wat ze mankeert worden ze toch hartstikke gek ????kan toch niet
groetjes
Nienke op 30-08-2012 20:21
Hoi man,

Wederom bedankt voor je complimenten. Ik vind het fijn te lezen dat mijn stukken mensen kracht geeft en dat het ze goed doet. Ik doe in elk geval erg mijn best er te zijn voor wie dan ook.

Ik vind het knap van je dat je uiteindelijk toch de knoop hebt doorgehakt. Het is heel moeilijk, zeker met kinderen.

Je mag je kinderen vertellen waarom jullie gescheiden zijn. Maar hou het simpel. Het zijn kinderen en ze horen de lasten van volwassenen niet te dragen. Zeg gewoon dat jij en mamma niet meer met elkaar in een huis konden wonen. Zeg ook dat het niet aan hun ligt en dat jullie beide nog even veel van ze houden.
Begin niet over stoornissen die niet officieel zijn vastgesteld. Vertel ze ook niet wat hun moeder verkeerd heeft gedaan. Het zijn dingen die ze eigenlijk niets aangaan, want het is tussen jou en je ex-vrouw. Kinderen horen absoluut niet in zulke dingen betrokken te worden. Het vervelende van kinderen is dat ze heel goed linken kunnen leggen, maar in deze gevallen zijn het verkeerde linken.
Hoe jij over je ex denkt, is niet voor hun bestemd. Je mag ze daar echt niet mee belasten. Hoe volwassen ze ook zijn. Zelfs als ze 30 zijn horen ze zulke dingen niet te weten.
Snap je wat ik daarmee bedoel?

Het belangrijkste voor kinderen van gescheiden ouders is om te weten dat beide ouders nog even veel van ze houden als toen ze bij elkaar woonden.
Maak geen ruzie met je ex waar je kinderen bij zijn. Wees sterk en zeg dat je daar een andere keer over wilt praten. Bijvoorbeeld als ze naar school zijn.
Een goede ouder behoudt zijn/haar kinderen voor deze zaken.

Mochten je kinderen zeggen dat hun moeder zich abnormaal gedraagt en ze daarmee kwetst, zeg dan dat je daar eens met haar over gaat praten.
En als ze zeggen dat hun moeder zich zwaar gestoord gedraagt, zeg dan dat je dat heel vervelend vindt. Als ze er over willen praten, hou het gewoon wat bij hun. Hap niet te hongerig en zeg niet: O ja, daarom ben ik ook van haar gescheiden! Knettergek!
Het is verleidelijk, maar vraag gewoon hoe zij het ervaren, wat ze er over denken, hoe ze er mee omgaan.
Als het uit de hand gaat lopen, bied dan aan dat ze altijd welkom zijn.

Nou ja, je begrijpt wel dat je bij mishandeling (geestelijk of lichamelijk) de politie in moet schakelen. Als je de boel niet vertrouwd, kijk eens of er iemand in de buurt van je ex woont die de boel een beetje in het oog houdt voor je.
Aan die persoon, die je volledig vertrouwt, kun je uitleggen wat er in je huwelijk gebeurd is en dat je vermoedt dat het zich nu bij de kinderen doorzet.

Zo, heb je weer een lap adviezen en stof tot nadenken.

Als iemand zelf kinderen heeft en ervaring heeft met hoe hier goed mee om te gaan, zet je verhaal hier neer. Graag zelfs.
Hoe meer verhalen en adviezen, hoe beter.

Groetjes,
Nienke



man op 30-08-2012 22:18
dag nienke 
 
dank je voor je verhaal inclusief de adviezen ,,sta maar eens in mijn schoenen ,manipulerende pijn en fysieke pijn bij de kinderen ,,,en wat moet ik dan zeggen ,,,,heel vervelend voor jullie ,,,en ik maar lekker verder leven en genieten van de eindelijke rust ,,vreet als een gek aan me ,,dat ik mijn kid,s daar achter laat ,,maar inderdaad wat je zegt ,,,de kinderen willen ook graag naar de moeder hoe gek en gemeen ze ook doet,vandaag een klap ,,morgen naar de stad en weer een nieuw t,shirt alles weer goed ,,en de molen draait maar verder ,iedere keer dezelfde voorspelbare molen ,,,
groetjes man en tevens bezorgde vader

Nienke op 30-08-2012 23:53
Hoi man,

Een akelige situatie. En dat is nog zacht gezegd.

Heb je aangifte gedaan voor mishandeling? Probeer eens te peilen in hoeverre je kinderen dit zien als mishandeling en of ze willen dat het stopt. Ik kan namelijk niet oordelen hoe erg het is. Ik vind persoonlijk elke klap eentje teveel en velen met mij.

Je kunt inderdaad zeggen dat je het heel erg vindt voor ze en je kunt ze ook op hun hart drukken dat slaan absoluut niet door de beugel kan. Vraag wat ze graag willen van hun moeder, qua gedrag. Leg ze uit dat slaan mishandeling is en dat ze aangifte kunnen doen, mochten ze dat willen.

Als jij ziet dat je kinderen met blauwe plekken bij jou komen en ze zeggen dat het van haar komt, kun je het gedeelte 'praten met je kinderen' overslaan. Ga naar een huisarts en laat het vastleggen. Daarna kun je aangifte doen. Dit hoeft niet met goedkeuring van je kinderen, omdat ze nog te jong zijn. Jij moet in dit geval je kinderen verdedigen en beschermen.

Ik kan me goed voorstellen dat jij met je handen in het haar zit en je dood ongerust maakt over je kinderen. Probeer eens met je ouders daarover te praten, als dat kan. Kijk eens wat zij gezien, gemerkt en gehoord hebben. Of met vrienden.

Je kunt gaan handelen, als het te erg wordt. Er zijn ook instanties die je daarbij kunnen helpen. Ze kunnen je beter helpen dan ik. Ik kan je alleen maar advies geven. Ik kan geen dingen voor je in gang zetten. Zij wel.

Als je wilt, kan ik wel voor je kijken naar wat adressen waar je terecht kan.

Probeer de zaak, hoe moeilijk ook, objectief te bekijken. Als het de kinderen van een ander waren, wat had je dan gedaan? Vaak is dat de beste raadgever.

Sterkte ermee, hoe cliché het ook mag klinken. En schrijf gerust als je iets kwijt wil. Anoniemer dan dit kan haast niet.

Warme groet,
Nienke
Marcel op 31-08-2012 14:59
Hoi man,
 
Je zit in een beroerde situatie.
Nienke heeft je al wat prachtige adviezen gegeven en daar sluit ik mij dan ook helemaal bij aan.
Ik ben zelf ouder van kids die ongeveer even oud zijn als die van jou. Ben vier jaar geleden ook gescheiden (niet van een narcistische vrouw). Ik weet hoe kwetsbaar kinderen zijn, hoe gevoelig en ook hoeveel ze oppakken van (telefoon-)gesprekken.De tips van Nienke onderschrijf ik dan ook.
Ik prijs mezelf gelukkig dat ik inmiddels een goed contact met mij ex heb en dat de kinderen even graag bij haar als mij mij zijn.
Maar in mijn situatie is er dan ook geen sprake van mishandeling.
Ik gebruik dit grote woord omdat ik uit je schrijven meen op te maken dat het bij je ex niet gaat om een incidentele ''corrigerende tik'', maar om een vaker voorkomend probleem.
Ik begrijp je bezorgdheid heel erg goed.
En ook het feit dat je daarin een beetje klem zit. Want je bent bezorgd maar je wilt ook rekening houden met je kinderen omdat die ook graag naar hun moeder gaan.
Toch wil ik je het volgende meegeven. Kinderen zijn altijd loyaal aan hun ouders. Ook al zien ze heel goed dat bepaalde zaken niet sporen, dan nog is er die loyaliteit. Kinderen kunnen/willen niet kiezen tussen ouders. Die keuze moeten wij ze ook niet willen geven.
Wat Nienke zegt is helemaal waar. Zorg er voor dat je nooit negatief praat over je ex in hun bijzijn. Het blijft hun moeder, ongeacht hoe jij over haar denkt.
Maar dat hoeft niet ten koste van alles te gaan uiteraard.
De veiligheid van je kinderen gaat boven alles.
Natuurlijk zit je in een dilemma maar in jouw geval zou ik echt een gesprek met je huisarts aangaan en daar eerlijk je zorgen neerleggen. Ook een open gesprek met je kinderern zou kunnen helpen. Daarbij zou ik wel heel positief blijven maar tegelijkertijd wel benoemen dat fysiek (en verbaal!) geweld niet normaal is.
Ik ben het op 1 punt niet eens met Nienke omdat ik vind dat je kinderen niet moet vragen om aangifte te doen tegen een eigen ouder. Dat kun je van kinderen niet vragen en daarmee lig die bal dus bij jou. Om je kinderen tegen zichzelf te beschermen zul jij daarin het voortouw moeten nemen. Dat is waanzinnig moeilijk om dat op eigen houtje te doen, daar heb je hulp bij nodig. Je huisarts kan je daarbij helpen en doorverwijzen naar een instantie die je daarin bij kan staan.
Maar hoe dan ook, het blijft waanzinnig moeilijk!
Ik wens je dan ook heel veel sterkte bij je keuzes, maar kies altijd voor je kinderen (dat doe je ook!).
 
Marcel
 
 
op 31-08-2012 15:50
Heel erg herkenbaar dit gedrag. Zo´n man heb ik ook in mijn leven gehad. Die vond zichzelf zoooo geweldig en fantastisch.
Hij vind zichzelf zooo goed en zoveel beter dan mij. Hij was de slimme en fantastische man. Zoveel leugens werden er verteld. En dan denken dat hij dingen wel voor elkaar kon krijgen door dingen te doen die niet konden.
Zelf loopt hij bij GG net en ik heb zijn hele doen en laten een paar weken geleden ook aangekaart bij zijn psycholoog. Zelf heb ik geen respons op mijn schrijven gekregen en ga er ook niet vanuit die te krijgen.
Weet dat hij vandaag een afspraak heeft, maar zal niet te horen krijgen hoe het is gegaan. Omdat het contact (wat al heel summier was) nu totaal is verbroken. Want ik had per sms een aantal keren commentaar op zijn gedrag.
Nee, hij heeft voor mij totaal afgedaan. Mocht al heel lang niet meer komen, omdat hij maar 1 ding wilde nl. sex. Maar praten was er niet bij, dat kon hij niet zoals hij zei.
En ondanks dat hij in de ziektewet zit, kon hij wel bijklussen en auto´s verkopen bij kennisen. Toen was hij niet ziek, maar kon hij wel babbelen en had hij geen problemen met praten.
Maar kritiek, nee daar kon hij niet tegen. Hij was niet zo zoals ik het zag.
 
op 31-08-2012 20:26
Beste man,
 
Ik zit in een soortgelijke situatie ensluit me bij Nienke aan, maar wel met de notitie dat je het bijna niet aangetoond krijgt. Het is een helse weg!
Zelf heb ik 2x aangifte gedaan en er loopt nu een derde onderzoek. Gelukkig krijg ik nu na 11 maanden eindelijjk een beetje hulp van alle kanten.
 
Overigens Marcel lees ik niet dat de kinderen aangifte moeten doen maar de ouder (voor het welzijn van de kinderen).
Zelf ben ik van mening dat je dat zeker wel moet doen want vaak zijn het mannen (of vrouwen) die het eerder hebben gedaan of later bij een andere partner weer zullen doen. Als niemand aangifte doet komen ze er keer op keer mee weg. (bij mij blijkt nu dat ik reeds 3 voorgangsters heb met eenzelfde soort agressieve gedragingen)
 
Succes!
 
MB
man op 31-08-2012 21:28
nienke marcel en MB
 
dank jullie voor het medeleven ,en de warme groet heb ik ontvangen ,lief hoor ,huisarts ,amk ,bureau jeugdzorg ,maatschappelijkwerk,politie (aangifte),relatietherapie , jpp,,ik draai al even mee ,en geef toch nooit op ,,over mijn lijk ,,het is wat ze hierboven al schrijven ,,je krijgt het niet bewezen ,amk,,,er moeten iedere week wel blauwe plekken zijn anders kunnen we niets voor u doen ,,,rest van de instantie,s ,,op school moeten de eerste alarm bellen gaan rinkelen,,,mijn kleinste kind begint zich steeds meer terug te trekken ,,de angst in de ogen van de kinderen is erger als de(tik) zelf ,,angst voor moeder en der stemming ,,ouders heb ik geen meer ,familie ,,,de helft gelooft je niet (vind ik nog amper gek ,want je ziet er niks aan ,,is toch een leuke vrouw ,,maar achter de schermen ,,(jullie weten wel beter )ik werd gestalkt,leer een leuke lieve vrouw kennen ,deze word uitgenodigd bij mevrouw de narcist en psychisch gemangeld,mijn kinderen worden gemanipuleerd ,,,,,,,,zij is niet aardig en gemeen,,,ik wil niet dat jullie daar heen gaan  ,,,,

moet ik nog verder gaan ,kan er een boek over schrijven ,en ik mag niet zeggen dat ze gek is ,,tegen mijn kinderen ,,,ben toch vrij open en eerlijk tegen ze ,ben anders bang dat ze gek worden ,,,
maar ik ben het wel met jullie eens hoor ,de loyaliteit naar moeders toe blijft ,en ik wil de moeder ook niet van hun weghalen ,,(ergens)
zou ook willen dat ik er normaal mee om kon gaan ,maar dat gaat niet,,ze pakken je elke keer terug omdat je wel gevoel hebt ,,keer op keer ,het gaat nooit over
 
groetjes 


Nienke op 31-08-2012 22:51
Hoi man,

Er normaal mee omgaan, hoe zie je dat? Ik denk dat jij wenst dat je je ex kon genezen met een knip in je vingers. Kunnen toveren, zodat alles goed is voor haar, voor jou, maar vooral voor je kids.
Ik vind, met alle respect, dat jij er redelijk goed mee omgaat. Je laat jezelf teveel op de kast jagen door haar. Maar het is bijna onmogelijk om je niet te laten raken door een narcist. Ze zijn in staat, omdat ze een empathisch vermogen hebben (ja, echt waar), om je daar te pakken waar het jou het meeste pijn doet. Dat empathische vermogen is jouw grootste vijand. Ze kan je namelijk lezen, alsof je een boek bent. Ook al gedraag je je koel als ze lelijk doet, ze ziet dat ze je pijn doet.

Puur theoretisch:
Hoe afstandelijker je bent en hoe minder je je door haar laat raken, hoe minder grip ze op je heeft. Waarschijnlijk weet je al, door ervaring, dat zij kwaad wordt als jij kalm blijft. En als jij kwaad wordt, blijft zij lief en rustig.
Jouw grootste wapen is kennis over haar stoornis. Het is van belang je niet te laten raken door haar. Ook al slaat ze je, sloopt ze je nieuwe auto en gooit ze je ramen is. Laat nooit merken dat het je raakt, op wat voor manier dan ook. Op het moment dat ze merkt dat het je wat doet, gaat ze er mee door.

Ik heb zelf een kwaadaardige narcist als buurman gehad. Deze had waarschijnlijk nog een secundaire stoornis, want hij vertoonde ook gedrag wat niet past bij narcisme. Gesprekken voeren met zichzelf met verschillende stemmen bijvoorbeeld.
Maar deze jongen was gevaarlijk. Hij mishandelde zijn vriendin, deed pogingen huisdieren van mensen aan te rijden die in zijn ogen iets verkeerds hadden gedaan, hij stalkte, bedreigde, luisterde af en pestte. Niet alleen mensen, maar ook dieren.
Niemand geloofde mij in het begin. Hij was immers aardig en vriendelijk. Maar naarmate hij bekend raakte met mijn vrienden, familie en de woonstichting, begon hij ook richting hun zeer onaangenaam gedrag te vertonen.
Ik ben altijd rustig geweest naar hem, op één aanvaring na. Tijdens die aanvaring werd ik ontzettend kwaad en wilde het liefst bloed zien. Maar ja, mensen mishandelen zit niet in mijn aard, gelukkig.

Doordat ik rustig en vriendelijk bleef, werd hij kwaad. Als hij mij achtervolgde en uitschold (heel zachtjes, zodat niemand het kon horen), bleef ik blij. Als hij kwam klagen over onzin, deed ik vriendelijk en beloofde braaf te zijn. Als hij mij pestte, reageerde ik totaal niet. Als hij dingen vernielde, deed ik net alsof ze niks waard waren voor me, die kapotte spullen.
Hij heeft, op één moment na, nooit gemerkt dat ik er mee zat wat hij deed. Ik uiteraard klachten ingediend en ook de politie gebeld. Maar ik liet niet merken bang te zijn voor hem.
Hoe meer ik dat deed, hoe agressiever hij werd. Uiteindelijk werd het zo erg, dat ik meerdere malen de politie heb moeten bellen om hem weg te krijgen. Hij was altijd net op tijd weg (alsof hij wist dat 10 seconden later de politie aan kwam rijden).

Het voordeel van dit trucje is dat je aan anderen zo heel makkelijk kan laten zien dat ze raar doet. Jij blijft immers beleefd en vriendelijk en lokt niks uit. Je reageert gewoon fatsoenlijk. Een normaal mens zou daar absoluut niet agressief of heftig op reageren. Je moet niet overdreven vriendelijk doen, niet gemaakt. Je moet je vriendelijkheid en rust menen. Oprecht blijven.

Het nadeel van dit trucje is dat je gevaar loopt dat haar gedrag uit de klauwen gaat lopen. Je moet te allen tijde je kinderen buiten deze 'strijd' houden! Push het niet in bijzijn van je kinderen en push het ook niet als het gaat om haar gedrag bij je kinderen. Je kunt en mag het risico niet nemen dat ze zich op haar kinderen gaat afreageren om jou een hak te zetten.
Maar als het gaat om haar gedrag in het algemeen en je kinderen zijn weg, dan kun je dit prima doen. Vooral in het bijzijn van een ander is het bijzonder effectief. Je hebt dan gelijk een getuige.

Een ander, legaal, trucje is een voice recorder. Je mag gesprekken opnemen als jij deelneemt aan het gesprek.
Slechts één deelnemer van het gesprek hoeft op de hoogte te zijn van de opname.
Je kunt dus telefoongesprekken op gaan nemen. En je kunt ook andere gesprekken met haar opnemen. En je kunt gesprekken opnemen die jij met je kinderen voert.
Kijk wel uit dat je niet teveel gaat opnemen. Jij blijft kalm en dat kan zijn omdat jij weet dat het opgenomen wordt en jij haar uit de tent lokt. Zulke conclusies zijn mogelijk namelijk.
Maar voor wat het waard is: Het is een rechtsgeldig bewijsmiddel. En het kan behoorlijk effectief zijn, mocht het zover komen.

Verder begrijp ik heel goed dat je wilt zeggen dat ze ziek is en geestelijk gestoord. De verleiding is zo groot, je kunt je lekker afreageren en je bent het kwijt. Je denkt daarmee je kinderen te beschermen, omdat ze het weten.
Maar je bereikt er niets mee! Je kinderen zijn slim genoeg om er zelf achter te komen dat hun moeder zich abnormaal gedraagt. Ze zien bij vrienden dat hun moeder anders doet en wel lief en zorgzaam is. En ze horen ook verhalen over andermans ouders.
Op een bepaalde leeftijd gaan kinderen dat soort dingen signaleren. En dan kunnen ze zelf kiezen wat ze er mee doen.

Tot die tijd is het aan jou om de topper van een vader te zijn. Wees lief, warm, gezellig, open huis/gastvrij, consequent, duidelijk door regels en afspraken te maken (opvoeden dus). Maar wees vooral beschermend achter de schermen.
Ze hoeven dit allemaal niet mee te krijgen. Ze komen vanzelf bij je met vragen. En dan is het aan jou om ze zo netjes en beleefd mogelijk te antwoorden, zonder ook maar enig spoor van afkammen van je ex achter te laten.
Pas daar echt voor op! Zoals Marcel zegt: Kinderen zijn loyaal. En als de ene ouder de andere gaat zitten afzeiken en zwart maken, zijn ze zo weg bij de klager en nemen ze de afgezeken ouder in bescherming. Je bereikt dus het tegenovergestelde.
Ik weet dat het moeilijk is. Maar bijt op je tong en ga op je handen zitten als het moet.

Als je je frustratie kwijt wil, ga dan naar een afgelegen stuk Nederland en schreeuw je hart uit. Letterlijk!
Maar laat je kinderen buiten dit gevecht, zoveel mogelijk!

Nogmaals een warme groet, omdat het je goed doet!

Nienke
man op 01-09-2012 00:03
dag nienke 
 
 
nondepie zeg wat een verhaal van je ,doet me goed hoor ,dank je ,(wat steek je een tijd in me ,ook marcel),ik ga er wat mee doen met ,,jou ,,,en ook van de anderen de,, adviezen, het is echt precies maar dan ook precies wat je beschrijft ,,zo doe ik ook voortaan, net af het me niet raakt ,deed het al langer ,dank zij deze site (lof)werkt inderdaad harstikke goed ,de voice recorders deed ik al jaren omdat ik dacht dat ik zelf gek werd ,ik schrik me nu nog kapot ,als ik het terug hoor,  wel ergens ook grappig ,als je ze door hebt ,elke keer hetzelfde patroon ,,,
ik ga weer slapen ,en morgen weer gewoon de pappa uithangen die trots op zijn kinderen is ,met een stuk minder uitleg over wat er aan de hand is met mama ,,gewoon mijn eigen ik ,en het nieuwe leventje met ons drietjes ,,
 nogmaals lieve nienke en marcel ,dank je voor de adviezen ,groetjes man ,
 

Nienke op 01-09-2012 10:53
Graag gedaan man!Ik wens je heel veel plezier vandaag. Geniet van het mooie weer!

Ik heb het al eens eerder geschreven. Een narcist is in staat, in heel erg veel gevallen, de ander te laten denken dat hij gek wordt. Dat is redelijk normaal. Er zijn gevallen waar het slachtoffer daadwerkelijk gek wordt en psychische schade oploopt. Dit kan een lichte schade zijn, maar ook zeer ernstige schade. En alles wat er tussenin zit.
Een uitspraak van een vrouw, slachtoffer van een narcist:
'An insane person is able to drive a sane person insane.'
(een gestoord mens is in staat een gezond mens gestoord te maken)

De Engelse uitspraak vind ik persoonlijk mooier dan de Nederlandse. Het is ook een Amerikaanse vrouw die dit zei. Het is mooi gezegd en helaas ontzettend waar.
Deze vrouw heeft zwaar psychisch letsel opgelopen door haar relatie met een gevaarlijk gestoorde man. Deze vent zit achter de tralies, nadat hij een poging had gedaan om haar en haar kinderen te vermoorden. Hij heeft levenslang, zonder kans op vervroegde vrijlating.

Ik steek graag tijd in mensen, man. Als ik daarmee iemand kan helpen, hoe weinig ook, is me dat meer waard dan die vijf minuten die ik zit te schrijven. Ik typ snel, dus dat valt reuze mee.
En ik vind het belangrijk dat mensen weten en voelen dat ze niet alleen staan. Hoe meer verhalen je leest van anderen, hoe beter het is. Dan weet je dat jij niet gek bent, maar dat je in een gestoorde realiteit leeft.
Het is heel erg zwaar. Dus als een stukje van mij en van anderen je een lichtje kan bieden in duistere momenten, dan is dat geweldig!

Nogmaals heel veel plezier met je kids! Maak gebruik van het mooie weer en ga buiten wat leuks doen. Even lekker 'uitwaaien'.

Een fijne dag en een fijn weekend!
hetmeisjemetdeblauweogen op 04-09-2012 07:12
Ik had al eerder een reactie neergezet over de relatie die ik bijna 3 jaar heb gehad. Ooh wat was hij een leuke man, maar eenmaal in zijn web was ik van hem. En gedroeg hij zich anders. Als hij je hebben wil, alle moeite doen voor je, veel mooie beloftes maar niets kwam uit.
De gevierde en leuke man. Tot vorig jaar hij een opname kreeg voor zeker een maand en hij uit zijn huisje op de camping werd gezet.
Toen liep het al niet goed tussen ons en ik ben 1 keer gaan kijken daar. Toen wilde hij me niet meer zei hij. Maar had daar al wel iets met een ander, waar ik ook achter kwam. Zij vond hem geweldig en dat vond hij mooi. Tot hij na de opname weg moest en geen dak boven zijn hoofd had. Hij wist dat dit hem te wachten stond, maar toch was het ontkennen, want er moest voor hem worden gezorgd en er had een woning moeten komen voor hem. Zo zag hij het.
En ineens kende hij me weer. Geen familie die hem opnam, die bel je niet. Want die mogen niet weten hoe het zit, dat hij een opname had.
Dit alles is een jaar geleden. Hij wist dat ik hem niet bij me kon hebben omdat ik geen geld heb om hem te onderhouden. Hij had geen geld om bij te betalen voor eten en is ook op iriszorg terecht gekomen. Na heel wat nachten op straat te hebben geslapen.
Want al is het zielig, hij had zijn familie moeten aanspreken en niet mij. Want ineens was hij weer verliefd, oooh zo verliefd. Maar zijn ogen straalden niet toen hij dat heel vaak zei. Het was geen liefde.
 
Wel mocht hij heel lang op zondag komen van me. Maar het ging hem maar om 1 ding en niet om eens gewoon te praten. Want praten dat kon je niet met hem. Dan was het zeuren en daar had hij geen zin in.
Op 22 juli is hij voor het laatst geweest en na 2 weken niet mogen komen ging meneer al op zoek naar een nieuwe relatie op internet.
Daar kwam ik achter, zegt hij doodleuk dat het was om mij jaloers te maken. Hij wilde er wel mee stoppen als ik hem terug zou nemen, maar ging 2 dagen later zelfs over tot betalen voor alles. Toen was voor mij de maat vol, want dan wil je ook een ander.´
Zelfs op Iriszorg was hij al met andere vrouwen bezig, maar dat is niet serieus. Dat is voor zijn plezier. Er zaten een keer zelfs haren op zijn kleding, waarvan hij zei dat het kwam omdat het er niet schoon was.
Tsja, liegen is zijn wapen om dingen te verbloemen.
 
Het is beter zo, laat hem lekker gaan. Hij zal alleen maar dingen doen die me ergeren en daar koop ik niets voor. Ben niet van plan om mijn leven te laten verstieren door een leugenaar en narcist die niet deugen wil.
Marcel op 04-09-2012 11:36
Hoi meisjemetdeblauweogen,
 
Ik denk dat je zelf al heel goed beschrijft dat je ex een loopje neemt met zijn liefde voor jou. Hij is alleen maar op zichzelf gericht en wil jou (en anderen) alleen als hem dat zo uitlkomt. Dat is geen liefde maar egocentrisme.
Een relatie hoort van twee kanten te komen en dat besef je zelf maar al te goed. Je hoeft jezelf niets kwalijk te nemen, je hebt het meermaals geprobeerd met hem en hem zelfs na al die ellende ook nog op zondag bij je laten komen. Als hij dat allemaal niet kan waarderen dan verdient hij je niet.
Mooi weer spelen bij anderen, zijn familie niet op de hoogte brengen, etc..
 
Ik heb niets toe te voegen aan je eigen analyse: het is beter zo, laat hem lekker gaan.
Zal niet altijd meevallen om voet bij stuk te houden misschien, maar je moet inderdaad kiezen voor je eigen geluk en geen energie steken in iemand die niet wil of kan veranderen.
 
Sterkte,
Marcel
 
Marcel op 04-09-2012 11:47
Beste MB,
 
Je hebt gelijk, Nienke suggereerde inderdaad niet dat de kinderen aangifte zouden moeten doen, maar de ouder (voor hun bescherming).
Ik had dat niet goed gelezen. Dank voor de correctie.
We zijn het dus allemaal eens. Overigens vind ik dat een open gesprek met de huisarts altijd een startpunt zou moeten zijn.
 
Groet,
Marcel
 
hetmeisjemetdeblauweogen op 04-09-2012 21:33
Als vrouw wil je zorgen, net als dat je een gezin hebt (alleen heb ik dan geen kinderen), maar ondertussen heb ik mezelf gewoon weggecijferd voor iemand die het toch niet heeft gemeend.
Ben blij dat ik mezelf kan redden al ben ik niet rijk. Maar beter zo dan arm door een man die me kapot maakt. Want dan is het niet alleen de financien die me gaan opbreken, maar ook heb ik dan helemaal geen eigen mening meer over mijn leven.
Het zorgen moet ik naar hem toe gewoon laten, tenslotte is er ook geen eer te behalen aan hem. Zelfs ggnet zal het niet zien en de situatie goed onderkennen. Als er via ggnet niet datgene zal gebeuren (hulp voor een woning), zal hij er al spoedig niet meer komen. Tot hij ooit weer terug zal moeten als het in zijn verdere leven het een en ander weer mis zal gaan.
 
Nee, ik ben blij dat hij weg is. Maar ik heb mijn momenten dat ik er gewoon nog mee bezig ben om het een plek te geven.
Nienke op 09-09-2012 00:26
Hoi meisjemetdeblauweogen,

De meeste hulpverleners zullen je ex wel goed inschatten. Je ex kan het misschien prachtig verpakken en zichzelf grandioos neerzetten, maar daar prikken ze wel doorheen. Ze hebben geleerd op signalen te letten waar anderen niet op letten.
Als je ex aan de lopende band op straat leeft, zal hij er vroeg of laat achter komen dat het niet aan de wereld ligt, maar aan hem. En waarschijnlijk weet hij het diep van binnen wel, anders had hij zijn familie wel om hulp gevraagd.

Het is jammer om te zien hoe mensen zichzelf kapot maken, omwille van een goede indruk. Niemand kan er echter wat aan veranderen als hij niet wil. Kijk niet toe hoe hij zichzelf sloopt, maar ga gewoon verder leven en doe alsof hij er nooit is geweest. En als hij op de stoep staat en hulp vraagt, doe dan gewoon alsof hij een vreemde is en zeg 'nee' en gooi de deur dicht.
Alleen dan kan hij geholpen worden. Als mensen zich steeds weer inlaten met hem, zal hij het nooit leren. Dit is een type mens die hardheid om zich heen moet hebben. Want hij leert alleen als hij zijn kop al 10 keer aan dezelfde granietblokken heeft gestoten.

Voel je niet schuldig. Nooit! Je hebt een hoop te verwerken, maar schuldgevoelens horen daar niet bij! Je hoeft je niet schuldig te voelen t.o.v. hem, maar zeker ook niet t.o.v. jezelf.

Geniet van je vrijheid! Geniet er met volle teugen van. En trek je lessen uit datgene wat je ex deed en zei. Daar kun je alleen je voordeel maar mee doen. Hij heeft je wat geleerd. Dat is het enige goede wat eruit voort is gevloeid.
En bij je volgende relatie weet je dat wederzijds respect een must is. Het is geen bijzondere bijkomstigheid, het hoort bij een relatie.

Geef je verwerking rustig de tijd. Het zal nog wel eens vaker de kop op steken, bepaalde emoties. En met name de steek van herkenning. Je zult nog wel eens schrikken en linken leggen met je verleden met hem. Laat het gaan, het hoeft niet meer. Die linken en steken zijn gezond en normaal. Zorg er alleen wel voor dat je niet achterdochtig wordt. Geloof me, de volgende narcist die je tegen komt, herken je direct. Dat heb je van hem geleerd.

Sterkte meisje!
 
Nienke
de heer David Johnson op 22-09-2012 03:49
Hebt u worden geweigerd van een lening van uw bank of een eventuele financiële onderneming? * Heeft u behoefte aan een lening te betalen uit uw rekeningen of een woning kopen? * Heeft u behoefte aan een lening aan het opstarten van een bedrijf?. Maak je dromen door te komen door contact op David Johnson Financiële Lening Firm, we geven lening met een rente van 3% per jaar, met een minimum bedrag dat u kunt lenen is 2.000,00 tot maximaal 10.Million euros voor meer informatie over deze lening te doen maken contact met ons op met de vermelde e-mailadres hieronder: chasebank.0044@gmail.com, zodat we verder kunnen gaan.
 
Leners INFORMATIE
 
Uw namen:
Bedrag dat nodig is:
Uw land:
Lening Duur:
Uw adres:
Telefoon nummer:
Maandelijks Inkomen:
Sex:
Uw Faxnummer:
Uw leeftijd:
 
Contactpersoon: de heer David Johnson.
E-mail: chasebank.0044@gmail.com
Anoniem op 23-09-2012 01:21
Al jaren heb ik een ex, waar ik niet vanaf kom. We hebben samen een kind, en omdat mijn kind niet naar zijn vader wil, komt vader maar hier. Vaak wanneer het hem uit komt en het liefst rond etenstijd. Tegenwoordig ben ik keihard en zeg dat hij niet mag mee eten! Wat een overwinning dat is voor mij. Mijn ex is een narcist, en kan enkel schelden tegen mij, soms vriendelijk doen, soms een beetje normaal, maar meestal spoort hij gewoon niet. Nu ben ik bijna tot het eind gegaan in die zg relatie die we hadden, ik kan het nu geen relatie meer noemen. Want dat kun je niet aangaan met zo iemand.Het enige dat het je oplevert is dat je iets van je zelfrespect terug vindt als je diegene in zijn ware gedaante waarneemt. En je anders met vragen blijft zitten je leven lang. Toch is dit geen aanrader. Hij is vreselijk arrogant, vind zichzelf enorm tof. Ik heb al duizend keer gezegd dat ik hem niet moet toch schijnt hij te denken dat dit onzin is. Omdat hij zo goed en geweldig is, hij kan zich niet voorstellen dat een vrouw hem niet meer wil! We hebben al jaren niets meer en toch, hij blijft het proberen. Ik ben er zo flauw van. Hij kleineerd me vaak, noemt me non oid. Ja bij jou wel zeg ik dan. Laatst kwam ik er achter dat hij al 2 vrouwen heeft gehad maar dit nooit verteld heeft. En als ik hem confronteer hiermee, ik was al blij dat hij iemand had, denkt hij dat ik vast wel jaloers zal zijn. Nou echt niet, hoe meer vrouwen hij heeft, sorry voor hun, hoe minder last ik van hem heb! Schijnbaar heeft hij dan zoveel spelletjes te spelen met die anderen dat hij mij een beetje vergeet. Lekker rustig dus! Maar hoe diegene liegt is onvoorstelbaar. Bv ik zag hem bij haar thuis, ook per ongeluk. Was helemaal niet waar! Hoe kwam ik erbij, ik zag je daar zitten in haar huis nb! (kende de vrouw wel van jaren geleden!) Nee hoor dat was hij helemaal niet. Pff en dat blijft dan gewoon glashard volhouden dat hij er niet was. Ook al zou ik hem betrappen in haar bed bwvs, onder haar dekens, dan zal hij nog zeggen dat hij haar nagels moest lakken. Geestelijk gaat hij ook enorm achteruit en valt er nu al bijna niet meer met hem te praten. Een normaal gesprek zoals je kunt hebben met normale mensen, is met hem onmogelijk. Als ik al A zeg, begint hij al kritiek te spuien. Dan trekt hij een of andere onbeschofte respectloze container los, welke ik over mij uitgekieperd krijg. Hij betaald alimentatie maar zei dat als ik een ander had, hij niet meer wil betalen. Ja kom zeg stel ik ga met die nieuwe vriend eten in mijn huis, van zijn geld. Alsof dat zoveel is. Dat geld is voor ons kind! Maar dat snapt hij zg niet. Zelf mag hij doen en laten wat hij wil en voel ik me best wel gevangen ergens? Ik kan geen kant op lijkt het. Inmiddels heb ik weinig vrienden over. En ik voel me soms enorm eenzaam in dit alles. Ik wil dit niet langer accepteren, maar kom uberhaupt enkel mensen tegen blijkbaar die moeten liegen, dit zien als normaal oid. Ik vind dat dus niet normaal en ook niet noodzakelijk. Wat kan ik hier aan doen? Financieel heb ik net het minimum loon, verdien dus erg weinig. Ik weet soms niet hoe ik uit dit net kom, zijn web. Zonder de alimentatie redt ik het echt niet. Maar is mijn leven nu dus gewoon voorbij? Mag ik nooit liefde ervaren en meemaken wat wel normaal is in een relatie. Zover ik inmiddels begrepen heb en wat enorm pijnlijk is voor mij, is dat een van mijn ouders narcistisch was. Mijn ouders zijn beiden overleden helaas. Maar het besef dat wat een van je ouders aanrichtte is soms enorm verdrietig als diegene niet meer leeft, om het daar bv nog eens over te hebben met diegene. En is dat ook de reden dat je een narcist weer treft. Ik denk van wel. Het is zo vertrouwd, iemand die zo tegen je doet. Moet ik bv in therapie gaan om hulp te krijgen, zo ja waar? Bij welke instantie. Ik kom niet los van die man. Ben het wel. Maar ik voel me soms enorm gekwetst door dat stomme gedrag van die man, die alles normaal vindt wat hij doet. Dat is het niet. Ik weet dat het niet normaal is. Ik weet bv ook dat liefde geen pijn hoort te doen, en zo iemand zegt dan nog na al die jaren "Ik hou van je". het kan mij niets schelen of hij van me houdt, ik wil niet dat hij van mij houdt want ik wil die rotvent niet meer zien. En toch laat ik hem in mijn huis binnen voor mijn kind. Ik negeer hem meestal, maar soms begin een doorsnee gesprek maar zelfs daar weet hij de boel al te verstieren. Wanneer ben je verlost van zo een en hoe doe je dat? Ik weet het niet meer.
Nienke op 23-09-2012 11:57
Hoi Anoniem,

Allereerst is het belangrijk voor je om te weten dat je nooit van hem af komt. Jullie hebben samen een kind. Je zult dus altijd met hem verbonden zijn, tot aan jullie dood toe. Dat is iets wat je zult moeten accepteren en je zult daar je weg in moeten vinden.
Ruziemaken waar je kind bij is, is echt onacceptabel. Ook de vader weigeren is onacceptabel. Dat mag gewoon niet! Nooit!

Je zegt dat je van je ex los wilt komen, maar je weet niet hoe. Je zult in elk geval moeten stoppen met hem confronteren over andere vrouwen. Het gaat je geen bal aan wat hij uitvreet. Je hebt het recht niet meer je daar mee te bemoeien. Jij wil hem niet meer, dan moet je dat ook niet meer doen. Dat zul je dus echt moeten loslaten.

Het beste voor jou is een therapeut zoeken. Een goede psycholoog die ervaring heeft met slachtoffers van een narcist.
Ik ga je afraden om naar een instelling te gaan. Instellingen zoals GGZ, PsyQ en Lentis zijn enorm logge instellingen. Er zijn alleen maar afdelingen. Persoonlijkheidsstoornissen, angststoornissen, enz. Maar jij hoort bij geen enkele afdeling.
Je kunt op zoek gaan naar een vrijgevestigde psycholoog. Geen maatschappelijk werker o.i.d., maar een echte psycholoog.
Je kunt op internet wel zoeken naar 'psycholoog <woonplaats>'. Je komt dan vanzelf wel eentje tegen die bij je in de buurt zit.
Zorg wel dat je vraagt of deze behandelingen van de betreffende psycholoog vergoed worden door je verzekering. Niet alle vrijgevestigde psychologen worden namelijk vergoed. De meeste wel, dat scheelt een hoop.

Zoek dus hulp bij een onafhankelijke persoon. Mijd instellingen, want voor je het weet heb jij de stoornis. Ze kunnen daar moeilijk tot niet werken met geestelijk gezonde mensen (voor zover er al zieke mensen bestaan).
En verder zul je afspraken met je ex moeten maken over de bezoeken die hij brengt. Zet ze op papier en zorg dat jij je er aan houdt. Als hij zich er niet aan houdt, is het aan jou om te zorgen dat het op een nette manier geregeld wordt. Iemand moet de held zijn en hij is duidelijk niet in staat de held te zijn. Wees jij de held dan. Zorg gewoon dat het niet aan jou ligt. Blijf vriendelijk, netjes en correct. En bemoei je niet met zaken die je niet aangaan.

Ik hoop je hiermee een eindje op weg te hebben geholpen. Er zijn meer mensen hier die ervaringen hebben en kennis op zak hebben.
Ik ben zelf psychologe en hoop mensen hier wat te kunnen helpen. Maar zeer beperkt, omdat het teksten zijn.
Ik heb zelf, helaas, ook ervaring met een narcist. Het was mijn buurman. Dus een volledig machteloze situatie. Ik weet uit ervaring dat je er geestelijk aan kapot kan gaan.

Heel veel sterkte en laat eens van je horen als je een handvat hebt!

Groetjes Nienke


Marcel op 23-09-2012 12:32
Hoi Anoniem,
 
Nienke heeft al veel nuttige tips gegeven.
ik heb een kleine aanvulling.
Uit je verhaal blijkt dat je enorm gevangen zit in het contact met je ex. Voor je eigen herstel (naast het zoeken van psychische begeleiding) lijkt het verstandig om paal en perk te stellen aan het contact met je ex.
Zoals Nienke al zei blijven jullie altijd op een bepaalde manier met elkaar verbonden door jullie kind, maar dat hoeft nog niet te betekenen dat je ex te pas en te onpas bij jou aan kan kloppen.
Zoals ik het zie zijn erdrie mogelijkheden om meer rust te krijgen.
Ten eerste zou je nog eens goed kunnen praten met je kind en proberen om hij/zij niet toch af en toe op bezoek wil bij vader. Dan heb je hem niet meer over de vloer.
Natuurlijk zullen jullie zaken rond opvoeding, school, etc. moeten bespreken, maar hou het daarbij en laat je niet verleiden door over jezelf te praten of over hem of jullie verleden en/of toekomst. Uitsluitend contact over jullie kind en dan niet face-to-face maar alleen via mail of sms en in uitzonderingsgevallen per telefoon.
Als je kind echt niet naar zijn/haar vader wil gaan dan kun je overwegen of het een optie is om vader en kind op neutraal terrein te laten afspraken (een park, bioscoop, restaurant, speeltuin, etc.) Voordeel is ook dan dat hij niet bij jou thuis komt.
Als ook dat geen optie is en de situatie dreigt te blijven zoals die nu is dan moet je in je eigen belang harde afspraken maken met je ex. Meld hem die en zet ze ook op de mail.Je zou zoites als volgt kunnen aanpakken (maar uiteraard in je eigen woorden en via de voor jou handige afspraken):
 
Het is niet voor niets zo dat (zoon/dochter) niet bij jou op bezoek wil komen. Toch wil ik je uiteraard het contact met je kind niet ontzeggen. Ik wil alleen geen plotselinge bezoekjes meer op tijden die mij niet uitkomen. Ik wil vaste afspraken op dagen en tijden en stel daarbij het volgende voor. (.....) Alsandere dagen/tijdstippen je voorkeur hebben dan hoor ik dat graag en bepalen we die in overleg. Als we dat hebben vastgesteld dan ga ik er van uit dat we ons daar alletwee aan houden en onverwachte, niet vooraf aangekondigde bezoeken, niet meer voorkomen.
 
Bovenstaande is niet meer dan een voorzet maar ik vermoed dat je met zo'n afspraak meer rust zult krijgen. Iedereen (ook jullie kind) is op die manier beter voorbereid en dat genereert rust.
 
Veel sterkte!
 
Marcel
 
 
 
Vlinder op 30-09-2012 03:52
Enige tijd geleden heb ik ook al wat berichtjes geplaatst. Waarin ik vertelde over mijn relatie met eennarcist. Het klinkt gek en al lees je alle reactie's hier op deze site, ik vindhet zo moeilijk om met hem te stoppen en nog moeilijker om hem los te laten...........
 
Ik ken hem nu ruim 6 jaar en hebben tijdens onze relatieal 3 keer gehad dat het is uitgeweest en dus ook weer aan. En dit allebei door hem, het uitmaken en het contact zoeken en opnieuw willen beginnen. Ik kan wel zeggen dat ik oprecht veel van hem heb gehouden en dat eigenlijk nog doe. Maar er is wel het één en ander veranderd in al die tijd. En dat is mijn houding naar hem toe. Dat betekend dat ik behoudener geworden ben en wat afstandelijker, van intimiteit is al lange tijd geen sprake, omdat ik dat gewoon niet meer kon en kan. Hij kwetste en kleineerde mij soms met veel woorden, of soms met weinig woorden,dus non-verbaal. Toen ik hem net leerde kennen, heeft hij mij verteld dat hij eigenlijk viel op iemand met een getinte huid, lange gekrulde haren, cup d en maatje 36. Jullie raden het al ik ben verre van dat. Ik mag er zijn maar ik voldoe aan geen van deze ' eisen ' of wensen. Eigenlijk had ik mijn gevoel toen moeten laten spreken, want hij heeft mij daar enorm mee gekwetst. Want hij maakte mij met die opmerking duidelijk dat ik niet de perfecte vrouw was voor hem qua uiterlijk. Het heeft mij echt pijn gedaan. Toch was hij erg tevreden over mijn binnenkant, ik ben namelijk zorgzaam, trouw, lief, geduldig en handig. Ik vond en vind hem erg kanp qua uiterlijk, het is een good looking. In de loop van de jaren heeft hij veel kritiek uitgedeeld met zijn kritische oog. Er was altijd wel iets te noemen waar hij een opmerking over maakte. Een voorbeeld hiervan is: Ikzelf heb wel eens een velletje van mijn lippen, dat doe ik wel eens als ik spanning heb of erge hoofdpijn. Als wij elkaar in het weekend dan zagen en ik een 'kapotte ' lip had, kon hij ijskoud zeggen, dat word weinig zoenen dit weekendmet die lippen. Dit kon mij al helemaal van mijn stuk brengen. Als het weekend zo begon, wat duurde van zaterdagavond tot zondagavond, dan was het voor mij al verpest. Zoals ik net al schreef was er geen tot niets aan intimiteit, zeker na zulke opmerkingen over mijn uiterlijk, kon ik mij letterlijk en figuurlijk niet meer blootgeven. Dit tot grote frustratie van zijn kant. Hier manipuleerde hij mijmee en elk weekend kwamen er dubbelzinnige opmerkingen. Wat mijn afstand alleen maar groter deed worden naar hem toe. Gevoelsmatig dan. Natuurlijk hoort er in een ' normale ' relatie intimiteit en sex, zeker volgens hem. Maar dat ik in een ' normale ' relatie niet meer gekwetst wenste te worden dat was toch wel vreemd. Je bent ook zo gevoelig ! Kreeg ik dan standaard te horen.
 
Het is nu middenin de nacht, hij is net weg. Het is mij door hemweer duidelijk gemaakt dat hij intimiteit wenst en anders wil hij niet met mij verder. We hebben uren gepraat, maar het komt er gewoonweg op neer, dat hij intimiteit eist en sex, anders is het geen echte relatie. En dat is nu net wat ik hem niet kan geven op dit moment, ook al houd ik van deze man, ik heb liefde nodig,respect en ik wil ook waardering. Hij is nu weg en ik ben verdrietig en gebroken. Maar ook trots dat ik mijzelf niet heb verloochend.De laatste maanden liepen de spanningen steeds hoger en hoger op. Het zou een opluchting moeten zijn en toch voelt het niet zo. Ik ben een stuk van mezelf door hem ook kwijt geraakt en tochheb ik zo veel moeite om hem te laten gaan.................... Wat is dat toch. Ik kan wel eerlijk zijn, dat ik er tegenop zie om alleen door het leven te gaan.Deze emotie zit er wel achter, nu had ik weekenden waarin we wat leuks gingen doen of gewoon thuis op de bank doorbrachten. En het vooruitzicht ziet er uit als een zwart gat.
 
Ik zit op de bank en murw geslagen en zo ontzettend moe. Maar ook ben ik enorm gekwetst dat het mijn vertrouwen heeft geschaad. Tuurlijk weet ik ook dat ik het te lang heb toegelaten, maar wat is het dat ik toch van hem houd en hem niet kan loslaten.......... Ondanks dat hij mij zo´n pijn heeft gedaan. Hoe kan ik mijn leven weer een draai geven en mijzelf vertrouwen geven, dat ik het wel waard ben en wel goed genoegben. En veel meer dan dat.................... Wat is het toch dat ik zijn woorden bijna als waarheid ben gaan zien. Dat ik diegene ben met enorme problemen, volgens hem dan. Maar wat is het dat ik zo veel van hem houd.Lieve mensen, ik zou graag advies willen om verder te kunnen. Tips om mijzelf weer een beter mens te laten voelen. Bedankt voor het lezen van dit bericht.
 
Liefs Vlinder
Nienke op 30-09-2012 12:09
Hoi Vlinder,

Je hebt heel mooi en duidelijk beschreven hoe je je voelt en hoe hij je laat voelen. Echt heel mooi geschreven!

Het 'houden van' wat je voelt voor hem, is geen liefde. Je voelt je wel veilig bij hem. Je weet waar je aan toe bent met hem. Je hebt zekerheid. En dat kan wat raar klinken, maar ik zal het even uitleggen.

Je vriend is al 6 jaar bij je. Je weet dat hij terug komt, ook al ben je niet de ideale vrouw voor hem qua uiterlijk. Dat geeft je zekerheid. Je schrijft dat je niet alleen door de wereld wil gaan, dus klamp je je aan hem vast. Je bent bang die zekerheid te verliezen. De zekerheid van het hebben van een partner. En je slikt die psychische mishandeling, omdat je niet alleen wilt zijn.
Je weet dat hij je keer op keer kwetst. Dat biedt ook zekerheid. Je weet waar je aan toe bent.

Het feit dat jij geen intimiteit meer wil met hem, zijn alarmbellen waar je naar moet luisteren. Als je van iemand houdt en je hebt een relatie met die persoon, is het normaal dat je intimiteit wil. Gewoon knuffelen, zoenen, handje vasthouden. Ook dat is intimiteit.

Jij weet wat je waard bent. Je hebt zelf hele mooie eigenschappen van jezelf opgenoemd: Handig, lief, zorgzaam, geduldig en trouw. Ook vind je jezelf mooi.
Niemand is perfect, gelukkig. Jij ook niet. Maar dat hoeft een ander je niet wekelijks in te wrijven. Niemand hoort je elke week weer te vertellen waar je niet 'deugd'. Dat schaadt je zelfvertrouwen behoorlijk en kan het zelfs volledig afbreken. Maar ergens heb jij nog zelfvertrouwen.
Je bent slim, dat kun je lezen.

Luister naar je gevoel, luister naar je hart. En luister naar één ding wat hij gezegd heeft: Je bent ook zo gevoelig.
Luister naar dat gevoel. Als je gevoel zegt dat je gekwetst bent, dat je zelfvertrouwen geschaad is en dat hij niet goed voor je is, luister daar dan naar! Je hart geeft adviezen die soms wijzer zijn dan je verstand. En ik denk dat je verstand inmiddels ook begrepen heeft dat hij niet goed voor je is. Luister naar ze!
Het feit dat je geen intimiteit meer wil zegt zo ontzettend veel! Dat is je gevoel, je hart en ziel die zich tegen hem verzetten. En je verstand is ook bezig zich te verzetten.
Luister naar die gevoelens. Een betere raad kan ik je niet geven. Doe wat je hart schreeuwt. Liefde voel je echt niet meer. Dat gevoel ben je in de loop van de tijd echt kwijt geraakt en is vervangen door een afhankelijkheidsgevoel. Het gevoel hem nodig te hebben voor je eigen geluk.
Maar geluk brengt hij je niet, dat weet je. Dat zeg je zelf al.

Er zijn cursussen en trainingen om je zelfvertrouwen weer op te krikken. Er zijn ook trucjes die je zelf kunt toepassen. Door bijvoorbeeld elke dag in de spiegel je goede eigenschappen op te noemen en goede punten van je uiterlijk te benoemen. Het klinkt stom, maar zo ga je jezelf weer geloven. Net als dat je hem op een gegeven moment bent gaan geloven.
Je geest leert door herhaling. Doe het elke dag en meen het ook!
En geef jezelf eens een glimlach als je toevallig langs de spiegel loopt. Je hebt een aardige blik nodig, geef het jezelf. Dat is echt niet raar.
En als je daar toch mee bezig gaat, kijk dan de wijde wereld eens in. Daar lopen zoveel aardige mensen. Mannen, vrouwen, jong en oud. Praat eens met ze, gewoon lekker oppervlakkig over het weer.

Ik wens je veel sterkte. Kom hier geregeld even kijken. Ik ben samen met nog twee mensen bezig om een steunpunt te creëren. Tips, troost en concrete manieren van aanpakken (adressen bijvoorbeeld).
Als je je niet veilig voelt, of je hebt het idee dat hij je wantrouwt, wis de geschiedenis van je computer. Zo kan hij niet achterhalen waar je geweest bent.

Nogmaals sterkte!
Marcel op 30-09-2012 16:12
Hoi Vlinder,
 
Nienke heeft het prachtig verwoord!
Ik sta helemaal achter haar opmerkingen en adviezen.
Heb er weinig aan toe te voegen dan je heel veel sterkte te wensen met je nieuwe levenspad. Want dat is volgens mij waar je echt aan toe bent. Sterker worden in jezelf en uiteindelijk een partner vinden die je niet afbrand maar die echt om je geeft, kapotte lip of niet.
Die kleine dingen (je lip bijvoorbeeld) die zo worden opgeblazen dat het een eigen issue gaat worden.......triest en een relatie onwaardig.
Meneer wil perfectie, in dwangmatige vorm....accepteert geen afwijkingen ten opzichte van zijn standaarden...tsja, dan moet je kiezen voor jezelf!
Dat neemt niet weg dat het allemaal enorm verdrietig is. Dat is het zeker. En de komende tijd zal moeilijk worden. Maar, zoals Nienke al aangaf, je bent hartstikke slim en je gaat hier doorkomen!
Jouw toekomst ligt niet bij deze man. Die ligt bij jezelf!
 
Heel veel sterkte!
 
Marcel
 
Vlinder op 01-10-2012 10:13
Hallo Nienke en Marcel,
 
Ik wil jullie alvast bedankten voor jullie bericht. Ik begrijp elk woord watjullie mij schrijven. Het doet nog erg veel pijn en er is nog steeds erg veel verdriet. Het is fijn dat er mensen zijn die precies begrijpen hoe ik mij voel.
 
Natuurlijk is het normaal om intimiteit in een relatie te willen, of beter nog gewoon te hebben. Uiteindelijk ben ik er achter gekomen dat niets meer normaal is in een relatie met een narcist, alhoewel het voor mij allemaal normaal geworden is.Maar ik ben mij steeds meer en meer gaan ' afsluiten ' voor hem, zeker op lichamelijk gebied. Geestelijk zat er ik al te veel middenin en doorheen.Ook om mijzelf te beschermen, want ik wilde niet dat hij mij nog meer pijn deed. Ik kon en kan het niet meeraan. Zelfs handje in handje lopen vond hiij niet prettig, na 10 meter wilde hij zijn handen vrij hebben, het loopt niet fijn, waren zijn woorden. Zoenenwas hij ook niet zo van, ja tijdens het vrijen, maar verder, nee ik ben niet zo zoenerig..........Natuurlijk ben ik zo gevoelig geworden, dat ik alles persoonlijk ben gaan opvatten. Kon ik anders ? ik was diegene die met dit gedrag geconfronteerd werd. Ik was het langzamerhand toch als normaal gaan zien. Dus ja, dan is het moeijlijk om je identiteit en authenticiteit te behouden. Ik heb ook echt het gevoel dat ik dat ben kwijt geraakt onderweg, zeker tijdens deze relatie. Van binnen, maar wel heel ver weg, zit het nog wel. Maar ik voel dat ik nog een lange weg te gaan heb om hier bovenop te komen. Wat ik ook sterk voel is en wat ik mij afvraag, hoe ik het vertrouwen in de mensen weer terug kan krijgen. Ik leefde natuurlijk jarenlang met een soort van hersenspoeld te worden, wat er volgens hem niet normaal aan mij was. Een echte narcist zoekt het altijd bij een ander en het ligt nooit aan hemzelf. O, ja soms kon hij spijt betuigen en inzicht hebben in zijn gedrag, maar in hetzelfde gesprek draaide hij het toch weer zo dat het andersom was en niet aan hem kon liggen. Ik zou volgens hem het gedrag, zijn doen en laten zoals hij tegen mij deedin hem naar boven halen........................ Volgens hem was ik de enige waar hij zo tegen deed. Want hij had nog nooit wanklanken gehad over hem als persoon zijnde. Het is de ' gewone ' wereld bijna niet voor te stellen wat voor schade ze aanrichten. Ik vind het fijn om hier mijn ervaringen en gevoelens te delen. Dat is mijn uitlaatklep die o zo belangrijk is op dit moment. Ik schreef net al dat er nog een weg te gaan is en er is veel werk aan de winkel. Maar tevens ben ik ook erg moe en murwgeslagen.......
 
Alvast weer bedanktvoor het lezen vandit bericht.
 
Lieve en warme groet, Vlinder
Nienke op 01-10-2012 13:44
Hoi Vlinder,

Allereerst: Graag gedaan! Ik ben blij dat je hier een plek hebt gevonden waar je je verhaal kwijt kan en dat je met een goed gevoel zit te lezen. Dat was nou precies de bedoeling van ons!

Je vraagt hoe je je vertrouwen in anderen weer terug kan krijgen. Dat komt vanzelf. De meeste dingen komen niet vanzelf, maar dit soort dingen wel. Zeker als je niet wantrouwig bent in aanleg.
Je weet inmiddels wel hoe je nare mensen kan herkennen. Je intuïtie is iets wat niemand kan slopen. Luister gewoon naar je intuïtie. Die laat je nooit in de steek.
Begin gewoon een oppervlakkig praatje in bijvoorbeeld een winkel. Of met de buurvrouw/-man. Gewoon over het weer, heel gewoontjes.
Je merkt aan de reacties van degene waar je mee praat wel of ze aardig zijn of niet. En zou bouw je gewoon een nieuw netwerk om je heen op. Lekker oppervlakkig en ongedwongen.En als je iemand tegenkomt die je een goed gevoel geeft, weet je wel dat je wat dieper kunt gaan.
Niet iedereen kan je beste vriend worden en dat hoeft ook niet. Goede vrienden kun je op één hand tellen en dat is goed. Maar de mensen waarmee je een oppervlakkig en ongedwongen gesprek mee kan hebben, zijn even belangrijk.

Door die ongedwongenheid en oppervlakkigheid, krijg je dat je vrolijke gesprekken hebt. Bijvoorbeeld over je tuin, de bloemen, het weer, een happening in je buurt. Mensen gaan je dan zien als een gezellig mens. Ze zijn blij als ze je zien.
Dat geeft je niet alleen het vertrouwen in de mens weer terug, maar ook het vertrouwen in jezelf. Je ziet aan de reacties van anderen dat jij wel een fijn mens bent en dat je niet gek bent of raar doet.
Die mensen houden je voorzichtig een spiegel voor. Een spiegel waarin je ziet dat jij er zijn mag, in alle opzichten. En ze vertellen je zonder woorden dat mensen wel fijn zijn en dat het zeldzaam is dat iemand erop uit is om je te kwetsen.
Want eerlijk, mensen die andere mensen doelbewust kwetsen zijn zeldzaam. Soms lijkt het alsof er heel veel zijn. Maar dat valt gelukkig enorm mee.
Bovendien heb jij waarschijnlijk een antenne gecreëerd om dat soort mensen eruit te pikken.
Zorg er wel voor dat je, door oppervlakkige gesprekken in je buurt, die antenne iets minder gevoelig afstelt.
Ieder mens is wel eens een hork. Gelukkig wel!

Hou je van dieren trouwens? En van tuinen en natuur?
Als je bij machte bent om een hond te nemen, neem er dan eentje. Door met een hond te wandelen, kom je mensen tegen die je normaal voorbij zou lopen. Een hond is een sociale magneet.
Als je geen hond kan nemen, kijk eens of je er eentje uit kan laten voor iemand. Dan vang je twee vliegen in één klap. Je komt buiten en ontmoet mensen en je doet iets voor iemand die daar blij mee is. Wie weet wat daar uit kan groeien!

Dieren zijn overigens goede spiegels van je eigen gedrag en gevoelens. Met name honden. Honden lezen namelijk je lichaamstaal en ruiken je geur. Honden begrijpen geen mensentaal (woorden). Ze begrijpen wel de klanken (het zogenaamde blaffen) en de intonatie.
Honden merken altijd dat er iets met je is, vaak al voor je zelf door hebt dat er iets scheef loopt met je. Daar heb je geen dure en ingewikkelde hulphond voor nodig hoor. Elke hond doet het.
Ik heb zelf een hond en soms is hij om onverklaarbare redenen ongehoorzaam en soms zelfs totaal onhandelbaar. Ik word daar boos van en kan ontploffen van woede. Dan merk ik dus weer dat ik over mijn eigen grenzen ben gegaan.
Mijn woede keer ik nooit naar mijn hond toe. Hij wordt gewoon onzeker van mijn broeiende emoties. Ik merk zelf niet dat ze er al zijn, tot hij 'vervelend' wordt.
Maar goed, honden kunnen je dus helpen in te zien dat je een mens bent. Gek genoeg kun je het diepe contact met je mens zijn verliezen. Soms heb je het gevoel helemaal niet meer te bestaan. En de hond zorgt ervoor dat jij jezelf weer vindt.
Niet ten koste van de hond hoor. Je merkt gewoon aan het dier dat hij vele malen gevoeliger is dan mensen. Honden lezen energie, net als ieder ander diersoort. Mensen zijn de enige diersoort die dat bijna niet meer kunnen. Mensen die dat wel kunnen, noemen ze hooggevoelig en die worden als zeldzaam bestempeld en soms zelfs als eng.
Maar niets is minder waar. Die mensen staan gewoon in contact met hun eigen ik en met de natuur.
Honden kunnen je dat leren!

Nou ja, van mij weer een heel verhaal. Ik ben nooit zo kort van stof, sorry.

Een warme groet terug en een aai over je bolletje van mij!
 
Nienke
Psychologe op 01-10-2012 13:50
Ik ben ook een psychologe, en ik heb nog nooit iets zo onproffesioneel zien reageren als Nienke.
Ik kan ook niet geloven dat Nienke psychologe is.
Wat een onzin zeg, je kleuterverhaal over de hond en de mensen die blij doen als je blij bent.
Flauwekul dus.
Mensen zijn niet zo vriendelijk meer tegenwoordig Nienke, dat zou jij moeten weten.
 
Nienke op 01-10-2012 14:03
Beste psychologe,

Waar ik woon zijn de mensen wel gewoon vriendelijk, open en blij. Natuurlijk zijn er mensen die dat niet zijn, maar daar hoef je niks mee.
Ik weet niet waar Vlinder woont en dat hoef ik ook niet te weten. Overal waar je komt zijn mensen. En er zijn legio mensen die wél open staan voor een gezellig en oppervlakkig praatje.
Baat het niet, dan schaadt het niet. Als je zulke dingen niet probeert, zul je nooit ergens komen. Dát zou jij moeten weten.

Wat het verhaal over honden betreft: Je bent duidelijk geen hondenkenner. Waarschijnlijk niet eens een hondenbezitter. En als je niet van honden houdt en ze niet begrijpt, zul je die ervaringen ook nooit krijgen. Zelfs als je een hond hebt en je begrijpt ze niet, zul je nooit weten hoe honden in elkaar steken. Je moet je daar ook in verdiepen. En soms hoef je er alleen maar op gewezen worden. Soms zie je dingen niet omdat je het niet weet. Als iemand je iets vertelt of laat zien, zul je opeens meer zien dan voorheen.

Je mag me geloven of niet, dat is aan jou. Mijn reacties hier zijn van mens tot mens. Ik ben niet de hulpverlener van iemand hier. Ik ga mensen dus ook niet behandelen als een cliënt. Dat zou mensen kunnen schaden en dat wil ik niet. Bovendien komen mensen hier niet om behandeld te worden, maar gewoon om hun verhaal kwijt te kunnen en een vriendelijke reactie terug krijgen. Gewoon even een lichtje aansteken voor ze in de duisternis.
Niet alles in de wereld hoef je professioneel te benaderen. Daar bereik je niks mee.

Marcel op 01-10-2012 17:56
Beste psychologe,
 
Het kader dat je schetst is voor mij weer zo'n bevestiging van het feit dat er (helaas) zoveel kaf tussen het koren zit.
Je raast om je heen en zou eens moeten bedenken waar al die frustraties vandaan komen.
Jouw eigen interactie met de mensen om je heen heeft je waarschijnlijk veel frustraties opgeleverd. Dat is triest genoeg, maar dat geeft je nog niet het recht om anderen dan maar zo af te kammen.
Je proffessionele onafhankelijkheid is hier wel heel erg in het geding.
 
Je valt hier iemand af die enorm haar best doet om anderen te helpen.
Nienke doet dat op een manier die menigeen enorm heeft geholpen.
Lees de getuigenissen er maar op na.
 
Natuurlijk hoef je het niet eens te zijn met haar aanpak, maar de manier waarop jij dat verwoordt is ronduit schofferend.
 
Dat jij je geloof in de mendsheid bent verloren is nog geen reden om een ander dat stuk te ontnemen.
 
En verder ben ik persoonlijk heel erg blij dat ik nooit ben doorverwezen naar iemand als jij. Je eigen frustratie kun je namelijk blijkbaar niet los zien van de problemen van een ander.
Zelf een klein beetje narcistisch misschien?
 
vriendelijke groet,
Marcel
 
 
 
 
 
Vlinder op 01-10-2012 18:16
Daar gaan we weer. Graag zou ik willen reageren op wat hier voorgaande te lezen is........
 
Hallo Psychologe,
 
Wat er nu gebeurd is al eens vaker gebeurd. Dit forum is voor slachtoffers die hun verhaal graag ( anoniem ) kwijt willen. Het is al moeilijk genoeg om met een narcist in je leven geconfronteerd te worden, dus is het wenselijk dat er sites zoals deze zijnwaar dit gedeeld kan worden. En zoals je kunt lezen, voel je verschillende emotie's die dat met zich meebrengen. Het zou dan wenselijk zijn dat de adviezen, ervaringenvan soms zelf een slachtoffer of anderen die er mee te maken hebben op welke manier dan ook, goed bedoeld zijn. Het is namelijk niet de bedoeling om elkaars adviezen in een weegschaal te leggen en daar een oordeel over te vellen. Of vind je van wel ? Want ik had liever gelezen wat voor adviezen of goede ervaringen je zelf aan mij of anderenzou kunnen aanreiken met deze toch wel moeilijke 'materie ', in dit geval de narcist. En alles wat dat met zich meebrengt. Ik vraag mij trouwens af wat je hier op deze site dan doet........e
 
Hallo Nienke,
 
Voor mij is het niet balangrijk of je nu wel of niet psychologe bent. Wat ik veel belangrijker vind is dat wat je schrijft en deelt hier op deze site belangrijke informatie in zich heeft. Dat je met veel aandacht en toewijding dit doet. Het is aan ieder om er mee te doen wat de ander in zijn of haar vermogen heeft.
 
Wat jij dus schrijft over het hebben van een hond, begrijp ik. Maar ik kies er bewust voor om geen hond te hebben of te nemen, omdat ik mijn vrijheid lief heb. Ik kan nu gaan en staan waar ik wil en dat is mij veel waard. Bovendien speelde de hond ook een rol in de tussen hem en mij. Als ik met hem op de bank zat bijvoorbeeld en het liep weer eens niet zo lekker tussen ons, zoals zo vaak, danwas zijn hond alles. Zoals hij tegen mij kon doen, deed hij het op dat moment het tegengestelde tegen de hond. Liefde geen, aandacht geven, zorgzaam zijn een aai over zijn bol en knuffelen. Als ik hier dan iets over zei van waarom doe je zo tegen je hond en zo anders tegen mij, kreeg ik steevast te horen, wat.......... ben je jaloers op mijn hond ???? Nou zeg belachelijk dat jij jaloers bent op een hond.Op dat moment werd ik natuurlijk weerhoe zal ik het zeggen, nou ja ik voelde mij gewoonweg rot. Nog zacht uitgedrukt.Afgelopen weekend toen hij dus bij mij was voor een gesprek, kwam toevallig het onderwerp hond aan de orde, dat wil ik hier ook even delen. Hij is een ontevreden man, hij kan niet blij zijn, teverden zijn, heeft van alles en nog wat aan te merken en is altijd negatief. Zeker of laat ik het zo zeggen in het bijzonder naar mij toe. Ik vroeg hem waar hij wel tevreden over was in zijn leven......... Niet veel zei hij, maar wel over de hond. Aangezien Nienke, jij toevallig over dit onderwerp begon, moest ik gelijk hier aan denken.
 
Verder begrijp ik ookwat je schrijftover je contacten maken met andere mensen hoe dat in zijn werk kan gaan. Ikzelf ben een spontaan mens van oorsprong, maak erg snel contacten, kan wel goed mijn woordje, doendus dat is niet zo mijn probleem. Mijn probleem is meer dat als ik mensen dichterbij laat komen, dat ik dat moeilijk vind. Aangezien ik nogal geïndoktereneerd ben door hem, weet ik niet meer te vertrouwen op een ander en in een ander. Natuurlijk bang om gekwetst te worden,ik weet nu hoe het is als het toch niet of nooit goed is ( natuurlijk volgens hem ), maar om dat te doorbreken en het volste vertrouwen te hebben en houden in andere mensen, daar zie ik nog wel tegenop.Ik weet ook dat dat tijd zal vergen en niet iedereen is even aardig, dat vind ik zelf namelijk ook niet. Zo is dat eenmaal in het leven, de één ligt je meer dan de ander. Maar dat vertrouwen om niet meer gekwetst te worden daar ligt nog een hele uitdaging voor mij....... Het loslaten van hem, ook dat vind ik zo moeilijk.
 
Nogmaal lieve mensen, laten we elkaar helpen en bijstaan op welke manier dan ook. Het is zo belangrijk om elkaar te steunen.Om het verhaal en ervaringen te delen en de feedback te krijgen die van belang is, in plaats van te oordelen of te beoordelen wat de ander weer schrijft.
 
Lieve en warme groet,
Vlinder
Nienke op 02-10-2012 20:04
Beste Vlinder,

Het spijt me dat er mensen zijn die zich zo denken te moeten gedragen. Misschien is het een misplaatste schaamte, maar ik vind het vervelend als 'collega's' zich zo gedragen. Het is voor niemand goed.
Dus, voor wat het waard is, mijn excuses voor een 'collega'.

Ik begrijp dat je geen hond wil. Zeker niet als je te horen hebt gekregen dat je jaloers zou zijn op een hond!
Het is echter wel een reactie die aanduidt dat er weinig tot niets mis is met je. Hij kon niks beters vinden en zocht een manier om je weer te kwetsen.
Maar een mens kan zeker de aandacht wensen die een dier krijgt. Jaloezie is een verkeerd woord. Maar het kan zeker wel eens steken.

Weet je, wat je schrijft over wat hij zegt over zijn hond is heel belangrijk.
Hij is overal ontevreden over, behalve over zijn hond. Hij is tevreden over wat hij denkt te hebben gecreëerd. Een hond voed je op, je vormt hem en je leert hem wat jij wil. In principe creëer je je eigen huisdier. Natuurlijk zegt hij dat hij daar tevreden over is. Eindelijk iets waar hij over kan opscheppen en mee kan lopen showen en pochen.
Maar hij zal nooit toegeven dat er iets mis is met zijn hond. Nooit! Want een aanmerking op zijn hond is een aanmerking op zijn eigen persoonlijkheid. Als jij iets negatiefs zegt over zijn hond, zal hij er direct een excuus voor hebben of het zelfs ontkennen. Het zal hem kwetsen.
Hij ziet zijn hond als zijn schepping en dat is heilig. Hij laat mensen denken alles onder controle te hebben met dat dier.
Het is waarschijnlijk het enige waar hij controle over heeft.

De wetenschap dat je vast en zeker nog wel eens gekwetst gaat worden in je leven, kan ook een geruststelling zijn.
Ik schenk liever een keer teveel vertrouwen dan één keer te weinig. Gekwetst worden is maar tijdelijk, eenzaamheid duurt veel langer.
Als je niet zeker bent van iemand zijn betrouwbaarheid, wacht dan gewoon nog even af. Iemand schenkt jou vanzelf wat vertrouwen. Dan weet je ook dat iemand wel betrouwbaar is. Mensen die zeggen dat ze betrouwbaar zijn, wekken alleen maar wantrouwen. Vertrouwen leer je door daden, niet door woorden.
Geef jezelf gewoon de ruimte en de tijd om te helen en weer te leren hoe je mensen kunt vertrouwen. Natuurlijk kost het tijd en soms kost het behoorlijk wat moeite om toch die doodenge drempel over te gaan. Forceer gewoon niet teveel. En als je gevoel zegt dat iets (nog) niet kan, doe het dan ook gewoon niet. Test het gewoon een beetje, peil de mensen. Neem de tijd.

Loslaten is ontzettend moeilijk. De reden waarom loslaten moeilijk is, is omdat hetgeen wat je los wil laten je toch veiligheid biedt. En het maakt niet uit hoe afschuwelijk de situatie is. Voor jou is het gras aan de andere kant van het hek niet groener. Aan de andere kant van het hek is er voor jou niets. Misschien een vage substantie, maar je weet helemaal niet of het veilig is.
Zet maar eens een voet voorzichtig op de grond aan de andere kant van het hek. Je zult zien dat je daar niet door de grond zakt.
Het kan zijn dat je vriend een soort van 'verslaving' is. Je zult moeten 'afkicken'.
Je kunt er voor kiezen om dat cold turkey te doen. Dan verbreek je je relatie en alle contact in één keer. Je kapt alles in één keer los.
Maar je kunt er ook voor kiezen om beetje bij beetje hem steeds verder los te laten. Je knipt dan de kabel niet in één keer door, maar draadje voor draadje.
Maar ik denk dat je al wel zover bent inmiddels dat je de rest van de draadjes wel in één keer kan doorknippen. Jij hebt al zoveel doorgeknipt, de rest kan in één of twee keer.

Bedenk eens wat je wil in je leven. Hoe ziet je toekomst eruit? Hoe wil je dat je leven gaat verlopen? En kan hij je helpen om die weg af te leggen en je bestemming te bereiken?
Als hij niet in je toekomst past, zorg dan dat je hem laat gaan. Geef jezelf daarmee een kans op geluk. Maar gun hem ook nieuwe kansen. Het is aan hem om die kansen goed te benutten.

Ik heb nog een laatste, leuke metafoor voor je:
Mensen zeggen vaak dat het leven niet over rozen gaat. Maar het leven gaat wel degelijk over rozen. Je zult alleen eerst de stengel moeten beklimmen en de doorns overwinnen. Soms kun je een doorn ontwijken. Soms zul je je flink bezeren aan een doorn. En soms zal de doorn alleen een schaafwondje achterlaten. Op je weg naar boven zullen de doorns die je overwonnen hebt, je steun geven. Ze geven je een opstapje naar boven. Ook zul je takken met blaadjes tegenkomen, waarop je kunt uitrusten. Maar je zult weer verder moeten gaan. En uiteindelijk kom je bij de roos. Sommigen zijn in knop, anderen zijn al in bloei. Maar ze zullen uitbloeien en je zult verder moeten klimmen.
Maar je leven lang zul je doorns, blaadjes en rozen tegenkomen. En de ene roos bloeit langer en rijker dan de andere. Sommige rozen geuren ook sterker en hun lokkende werking zal ook sterker zijn.
Het leven is echt zo als een rozenstruik. Bekijk hem eens als je er eentje tegenkomt. Je zult er om glimlachen ;)

Een warme groet en een fijne avond gewenst,

Nienke
Olaf T op 04-10-2012 11:52
Hallo Psychologe,

jammer dat je de wereld zo ziet, dat kan twee dingen betekenen. Of je hebt gelijk en de wereld is idd niet zo aardig, of twee jij bent niet zo aardig en de mensen reageren zo terug op jou.
Het is maar hoe je in de wereld staat. Ik ervaar het anders, mensen reageren aardig tegen mij. Zeggen zelfs gedag, hoe vind je dat?

En verder ja, ik ben het Marcel eens, wie ben jij? Om zomaar iemand af te blaffen.
Misschien een goede oplossing voor je, andere mensen. Of deze oplossing is nog beter.
Misschien een hutje op de hei? Want met zo'n instelling heb je idd geen mensen nodig nee.
Nienke op 04-10-2012 16:00
Het lijkt me verstandig om niet meer in te gaan op wat Psychologe heeft geschreven. Zeer hoogst waarschijnlijk leest ze de reacties niet (meer).Ik vind het persoonlijk belangrijker om de sfeer hier goed te houden en mensen hun verhaal te laten doen. Gewoon een open en prettige sfeer.
Mensen die het nodig vinden om anderen af te kammen kunnen of hier terecht voor hulp of op een andere plek. Maar er op ingaan is onnodig en ook volledig nutteloos. Het maakt de sfeer strak en gespannen en nodigt niet uit om mensen hun verhaal neer te zetten.
De aandacht gaat in dit geval echt naar de verkeerde persoon. Het is aan dovemansoren gericht.
Laat het gaan en maak ruimte voor goede mensen met hun verhaal.

Bedankt!
Nienke
olaf op 20-11-2012 10:26
geen verhalen meer hier zo te zien.
op 20-11-2012 12:58
Ik mocht willen dat dat waar was Olaf. Helaas is het juist teveel om allemaal op papier te zetten, maar dat komt binnenkort wel weer.
 
MB
loesje op 27-11-2012 00:20

Help mijn vriendje is een narcist, en ik word er heel ongelukkig van. Mijn gevoelens zijn gewoon niet belangerijk. Boven dat probeerd hij het wel. hij is nog jong kan iemand mij misschien helpen, hoe moet ik met hem omgaan, hoe kan ik hem helpen...

groetjes.

Olaf op 10-12-2012 12:00

hey Loesje,ja dat is moeilijk. iemand moet wel eerst het probleem inzien en geholpen willen worden.Ik denk dat je eerst een gesprek met hem aan moet gaan. En jou gevoelens em gedachten met hem moet delen.En verder je zei dat ie nog jong was. Hoe jomg? En waarschijnlijk woont hij nog thuis. Hoe staan zijn ouders er tegen over?

Heel veel vragen.En hoe oud ben jij? Ben je oud genoeg om zoiets voor je kiezen te krijgen?

teveel vragen.Succes

Olaf op 10-12-2012 12:00

hey Loesje,ja dat is moeilijk. iemand moet wel eerst het probleem inzien en geholpen willen worden.Ik denk dat je eerst een gesprek met hem aan moet gaan. En jou gevoelens em gedachten met hem moet delen.En verder je zei dat ie nog jong was. Hoe jomg? En waarschijnlijk woont hij nog thuis. Hoe staan zijn ouders er tegen over?

Heel veel vragen.En hoe oud ben jij? Ben je oud genoeg om zoiets voor je kiezen te krijgen?

teveel vragen.Succes

Vlinder op 24-12-2012 23:38

Lieve mensen,

Enige tijd geleden heb ik ook al eens berichten geplaatst. Wat ging over mijn moeizame relatie met een narcist. 6,5 Jaar heb ik een relatie met hem gehad, wat sinds half september over is. Hij wilde nog wel vrienden blijven, maar mijn gevoelens en houden van zijn zo sterk, dat ik dit niet aan zou kunnen. Tijdens onze relatie is hij altijd erg kritisch geweest en mankeerde er altijd van alles aan mij. Er was altijd wel een puntje van kritiek, was het niet het één dan was het wel het andere. Dat kon op mijn uiterlijk zijn, of de kleding die ik droeg, of hoe ik de dingen deed die ik deed. Kortom te veel om op te noemen. Het heeft mij zo down under gemaakt dat ik mij minderwaardig ben gaan voelen. En wat ik nu besef, meer dan mij lief is, veel meer dan mij lief is. Toch voel ik mij na de breuk met hem verre van goed. Eigenlijk gaat het gewoon slecht en weet ik ook nu na een paar maanden nog niet hoe ik verder moet. Ik weet niet eens hoe ik verder wil. Natuurlijk gelukkiger worden dan dat ik mij nu voel, maar hoe, ik weet het niet, ik ben het helemaal kwijt. Hij heeft de relatie verbroken met de reden, dat er geen intimiteit meer was, al voor langere tijd, ik zat gewoon op slot door al die kritiek die hij leverde. Het is toch tegenstrijdig, al die kritiek op van alles en nog wat en dan wel in bed de liefde met mij willen bedrijven. Ik kon het niet meer. Maar dat betekende zei hij: dat hij niets meer aan liefde kon tonen aan mij, alleen als ik met hem naar bed zou gaan, dan zou hij lief ( lees liever ) voor mij worden. Want volgens hem kon hij alleen door met mij de liefde te bedrijven, zijn liefde voor mij tonen. Wat ik net al schreef ik zat helemaal op slot en dat was voor hem de reden voor de breuk. Tijdens onze relatie heb ik en dat zullen de meeste kunnen herkennen het erg moeilijk, maar ik dacht dat door de liefde van mij het wel zou overwinnen. Maar ik kom nu na maanden tot de conclusie dat ik helemaal leeg ben en alleen maar kan huilen. Ik zit er nu nog steeds doorheen. Aangezien hij mij zo veel pijn heeft gedaan met al die kwetsende opmerkingen, zou ik nu toch opgelucht moeten zijn. Ik had ook eerlijk gezegd zo gehoopt dat dat zou komen, maar nu na maanden voel ik mij nog zo ontzettend rot en het klinkt misschien gek, maar ik mis hem enorm. Hoe vaak ik niet hoop dat hij sms't of dat ik hoop dat hij mij zou bellen om te zeggen dat hij mij ook zou missen. Maar het gebeurd niet. Het is nu Kerstavond en heb vanavond zitten huilen, zoals zo vele avonden en momenten, omdat ik niet weet hoe ik verder moet en hoe ik dit moet aanpakken. De reden dat ik weer op dit forum zit is, dat ik mijn gevoelens wil delen. Omdat ik in mijn omgeving het gevoel heb dat ik niet begrepen wordt. Een relatie loopt niet lekker, je vriend doet je pijn en kwetst je dus moet je blij zijn dat het nu over is met de relatie. Misschien hebben ze wel gelijk, maar ik voel het zo anders, ik ben in en in verdrietig. Bijna ontroostbaar, het lijkt dat ik alleen maar blij kan worden als hij wat positiefs naar mij laat horen. Maar dat is ijdele hoop. Ook ben ik veel met mijn gedachten bij hem, zelfs jaloers ben ik, als ik er aan denk dat hij het met een andere vrouw doet.............. ik kan het niet verkroppen, dat hij zijn leven weer verder leeft en ik er helemaal doorheen zit. Ik weet het niet hoe moet ik verder, hoe kan ik hem los laten, hoe kan ik mijzelf weer lucht geven. Ik mis hem en het is niet goed voor mij, het is zo dubbel en het is zo moeilijk, ik heb het zo moeilijk......................... hij zit gewoon nog onder mijn huid.............. hij zit helemaal in mijn systeem. Bedankt voor diegene die dit leest, graag zou ik wat steun willen ontvangen.......................

Liefs Vlinder

Harry Gate op 02-03-2013 20:32

Ik ben mevrouw Margret Johnson i live in Georgia in de Verenigde State van Amerika, als je een legit en echte online lening zal ik u adviseren om contact op te nemen

HARRY GATE LENING FIRM ze me geholpen met een 45.000 dollar USD-lening net een week geleden met lening rente van 3% en maandelijkse aflossingsschema geen enkele vorm van credit check geen cosigner. Als je lening en je weet dat je terug kunt betalen dan nu contact met hen met deze e-mail harrygateloanfirm@gmail.com Verliest u slapen 's nachts verontrustend hoe je een lening te krijgen? Sta niet toe dat je dromen om te sterven, Contact {harrygateloanfirm @ gmail . com) voor eenvoudige en betrouwbare lening

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Categorieën
Inhoud van deze Site
Welkom op mijn site over Persoonlijkheidsstoornissen.
Op deze site zal ik het vooral gaan hebben over:
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl