ps.punt.nl
Borderline Persoonlijkheidsstoornis / Emotionele Regulatiestoornis
Borderline betekend grens. Oorspronkelijk dacht men dat personen die een borderline persoonlijkheidsstoornis (BPS) hadden, zich bevonden in het grensgebied van neurose (ineffectieve manier van omgaan met problemen) en psychose (toestand waarbij je het normale contact met de werkelijkheid kwijt bent). Omdat dit te vaag en veelomvattend is, is er een nieuwe term voor BPSemotionele regulatiestoornis (ERS). Omdat deze term nog tamelijk onbekend is zal ik op deze site spreken over BPS.
 
Een persoon met een BPS is vaak maipulatief, heeft een laag gevoel van eigenwaarde en sterke neiging tot extreme oordelen. Daarom is het in relaties vaak alles-of-niets (vaak eerst alles en daarna plotseling niets). Ook reageren ze vaak heftig op angst en woede. Het lage gevoel van eigen waarde en de extreme vorm van woede leidt soms tot zelfbeschadigen (automutilatie, bijvoorbeeld zichzelf bewust snijden, branden of op een andere manier verwonden) of suïcide pogingen.  Ook heeft een persoon met een BPS de angst om verlaten te worden, ook als hiervan reëel geen sprake van is. Vaak zoeken ze geborgenheid in een groep mensen, maar kunnen zich daarin toch volkomen eenzaam voelen.
 
Ze kunnen heel zwart-wit denken, ook over zichzelf. Waardoor dan indentiteitsproblemen kunnen ontstaan. Dit uit zich in snelle wisselingen in zelfbeeld, toekomstplannen, sexuele identiteit en typen vrienden. Impulsieviteit kan leiden tot gokken, eetproblemen, verslavingen, onveilige sex of roekeloos gedrag.
 
De BPS kan samen gaan met: dissociatie, (af en toe even "weg" zijn. Dan zijn ze voor een bepaalde tijd niet meer in de realiteit. Wat de persoon zelf niet in de gaten heeft.) psychose of depressiviteit.
 
Wanneer is er sprake van een BPS?
 
De diagnose van een BPS kan worden gesteld als er sprake is van vijf of meer van de volgende situaties:
  • Pogingen om uit alle macht te voorkomen dat hij/zij in de steek gelaten wordt.
  • Onstabiele en intense relaties waarin de ander de ene keer geïdealiseerd en de andere keer als waardeloos beschouwd wordt.
  • Identiteitsstoornis. Het beeld dat de persoon van zichzelf heeft en de manier waarop hij/zij over zichzelf oordeelt is opvallend gestoord, vervormd of onevenwichtig.
  • Impulsief. Waar de persoon zelf schade aan ondervindt. (Roekeloos geld uitgeven, risico's nemen met sex, drugsmisbruik, roekeloos autorijden en vreetbuien)
  • Suïcidaal of automutilerend gedrag.
  • Stemmingswisselingen. Vaak reageren ze te emotioneel.
  • Zich chronisch "leeg" voelen.
  • Woede uitbarstingen.
  • Hallucinaties of ernstige dissociatieve symptomen.

Reacties

durk kooistra op 27-12-2005 11:49
goed dat je deze dingen on-line zet maar t wel erg sumier. Borderline is een stoornis die zich bij ieder persoon  anders manivesteerd. Vaak word borderline geconstateerd bij mensen met een trauma, zoals sexueel misbruik. Verder word er veel vaker bij vrouwen de diagnose gesteld dan bij mannen. Men kan daarom concludren dat het bij vrouwen vaker voorkomt dan bij mannen. Maar ik denk dat mannen met borderline vaak in het criminele cirquit terecht komen. Ook is het zelfmoord percentage bij borderline-patienten hoog nl. 1 op de 5. De persoonlijkheidsstoornis komt in sommige gevallen rond het 30ste levens jaar enigzins op de achtergrond te staan. Met goede therapeutische behandeling kan een borderline patient een redelijk normaal sociaal en werk omgeving creeeren.
nogmaals een goed initiatief! ik heb zelf een vriendin met borderline en heb er wat boeken overgelzen en ben bij haar therapeute geweest. Ik heb nu ruim 4 jaar een relatie met haar. Het is inderdaad niet altijd even makelijk maar met liefde en een goede wil kom je een heel eind!
op 20-11-2007 19:20
Ik heb zelf een vriend gehad die borderline heeft. Ik heb geen contact meer hem omdat ik er gewoon niet mee om kon gaan. Opzich heel vreemd omdat ik zelf in de zorg werk en wel te maken heb met borderliners. Maar ik denk dat een persoonlijke situatie heel anders is dan een werksituatie. Maargoed even to the point. De jongen waar ik mee omging had dus borderline. Ik had van mensen wel gehoord dat hij borderline had maar ik wou dat niet aannemen, omdat hij in eerste opzicht helemaal geen borderline trekjes had. Ik wist wel dat hij problemen had. Hij had weinig geld, was wel eens depressief, gebruikte drugs. Ik hielp hem veel met problemen, probeerde het hem makkelijker te maken en ook vooral leuker, door af en toe eens iets leuks voor hem te kopen. Maar op een gegeven moment liet hij niks meer van zich horen. Ik belde, maar hij nam niet op. Ik kwam naar zijn huis maar de gordijnen zaten altijd dicht en hij deed niet open. Ik raakte gefrustreerd omdat ik me genaaid voelde. Ik deed alles voor hem en nu liet hij me zitten. Maanden hoorde ik niks van hem tot ik hem tegen kwam in de stad. Hij reageerde wat zenuwachtig maar nodigde me vervolgens weer uit om langs te komen. Ik kwam langs, het huis zat vol met mensen enhijdeed alsof er nooit wat aan de hand was. Ik vroeg of we even konden praten en gaf aan dat ik me niet lekker bij de situatie.Hij zei dat hij ergdepressiefwas geweest en daaromook geen contact met niemand had.Ik begonsteeds meer borderline trekjes te zien. Het ene moment was hij superlief, en hadden we het echt heelgezellig samen. Hetandere moment maakte hij me belachelijkwaar andere bijzaten, en voelde ik me gekleineerd. Ook vertelde hij rare verhalen. Over psychosesdie hij had en dathij dat als geweldig ervaarde. Hij vertelde van alles over misbruik wat hij had meegemaakt. Maar uiteindelijk waren veel verhalen niet waar. Daar kwam ik achter omdat hij zichzelf vaak tegensprak. Hij deed alles om aandacht. Ik vertrouwde hem niet meer en voelde me al helemaal niet meer op mn gemak bij hem en zijn zogenaamde "vrienden". Het werd een drugshuis. Slapen deed hij maar 3x per week. De rest van de nachten was hij wakker. Logisch dat hij depressief werd en psychoses kreeg. Hij wil niet geholpen worden en wil zo blijven leven. Hij leeft als een kluizenaar. Ik heb er voor gekozen om geen contact meer met hem te hebben omdat ik er niet mee om kon gaan. Ik werd gek van zijn gedrag. En ook al werk ik in de zorg en heb ik in mijn vorige werk borderliners begeleid. Is deze situatie heel anders.
 
Ik vind het echt een goede site! Mijn complimenten. Keep up the good work ;-)
Chantal op 12-12-2009 17:38
Afgelopen zomer heb ik te horen gekregen dat ik BPS heb. Ook heb ik OCPS en een sociale fobie. Hier op de site staat kort en bondig uitgelegd wat het inhoud. Een extra aanvulling: Sinds enige jaren is er een nieuwe therapie, schema therapie. Deze is vooral bij Borderline patienten effectief gebleken. Ik ben pas net met die therapie begonnen, maar heb er een goed gevoel bij. Voor meer info over de schema therapie: http://www.ccgt.nl/schematherapie.htm
op 14-12-2009 14:44
ik had ook een man die de hele dag dacht dat de buren tikten om hem paranoide te maken. Als ik van het werk kwam had hij het er de hele tijd over politie hier bang om buiten te gaan. Hij was de ene keer heel normaal en de andere dagen veranderd hij volkomen. Op een gegeven moment was het zo erg dat hij gordijnen wou hebben want hij voelde zich bekeken, hij is echt de allerliefste als hij goed sliep en goede dingen warenen. Ik heb dan ook veel van hem geleerd en er waren mooie momenten maar de zwarte slechte momenten waren onverdraagbaar. Hij had bijna nooit geld had een slecht verleden met drinken en andere dingen, ondanks alles ben ik toch met hem getourwd omdat ik dacht dat het wel meeviel. maar toen mijn kleine broertje op leven en dood was en hij wel een maand weg was ineens hij nam de telefoon niet op vroeg om geld deed alsof ik er niet was en mijn ouders hielden ook van hem konden dit ook niet meer aanzien. toen heb ik hem maar uit huis gezet en kon niet meer ik zette er een punt achter en ging maar scheiden. |We gingen hem niet meer geloven en loog over belangrijke dingen en ik voelde me vernederd en gebruikt waarom ik? ik deed alles voor hem koken huis schoon maken ik hield zoveel van hem. Maar nu woont hij maar waar hij wil ik wil geen contact met hem.
 
ah op 01-08-2010 19:27
Mijn zus heeft Borderline. Een aantal jaren geleden toen zij compleet doorsloeg kwamen wij (mijn ouders en ik) erachter dat er meer aan de hand was dan een opvliegend karater. op het moment toen ik me ging verdiepen in ERS / BPS viel alles op zijn plek. Eindelijk begreep ik wie nu mijn zus was en waar wat er (ongeveer) in haar omging.
Daarnaast heeft zij ook NPS (Narcistische persoonlijkheid stoornis)
Qua verhalen wil ik hier niet meer over kwijt, wat ik wel kwijt wil is dat mijn zus nog steeds niet bereid is om in therapie te gaan, inmiddels zit zijn nu tijdelijk vast en is haar leven een rotzooi geworden....
ik hoop dat zij ooit inziet dat dit niet de juiste weg is... en dat er echt mensen zijn die haar willen helpen... die haar "opviegende karakter" wel begrijpen
 
flowielove op 14-01-2011 01:00
wat is er positief aan de borderliner? Naast dat deze mensen hele vervelende klachten hebben, zijn er tal van eigenschappen die zij vaak ook bezitten en die eigenschappen maken het juist mooi om met ze om te gaan. Vaak zijn deze persoonlijkheden enorm creatief, hartelijk, spontaan, vriendelijk, begripvol, intelligent, gezellig, verassend, romantisch, humoristisch, vrolijk, zorgzaam en aardig. En natuurlijk zijn er nog veel meer positieve dingen. Zo kunnen mensen met borderline vaak ook heel charmant zijn, en ze kunnen je werkelijk begeren, wat sommige mensen zeer prettig vinden. Omdat ze van de ene in de andere stemming vallen en dus meestal (wat) impulsief zijn, kunnen ze je enorm verassen, de gekste dingen met je doen en je uit je slechte humeur halen om je vervolgens compleet vrolijk te maken. We kunnen gerust zeggen dat het veelzijdige mensen zijn.
Roelinka op 20-03-2011 01:20
Nou de reden dat het bij mannen niet zo vaak word geconstateerd is omdat ze vaak worden gezien als agressief en dan vaak in de bak word geplaats. Mannen hebben het niet vaak over hun emoties en als er wel sprake is vanBorderline word dat niet ondekt. Gewoon in de gevangenis proppen en komt wel goed. Dus dat het vooral bij vrouwen voorkomt is eigenlijk niets van waar, alleen wij vrouwen laten ons onderzoeken en willen weten wat er mis is. Dus dat is hopelijk ook uit de wereld geholpen.
Jennifer op 28-03-2011 12:40
Wat goed dat je deze info hier neerzet. Ik heb zelf BPS/ERS en weet dat nu sinds 1,5 jaar. Mijn iq is daarbij getest op 104. De geruchten dat mensen met BPS een iq van 80 of lager hebben is dus onzin. Ik ben 23 jaar.

Ik ben nooit een moeilijk kind geweest, mijn ouders zeiden dat ik anders was. Ik heb altijd een hele goede relatie met mijn ouders en broer gehad. Daarintegen werd ik op school erg gepest. Ik stond heel erg voor mijn stijl. Ik ging niet mee met de mode en was echt mijzelf. Dit werd niet geaccepteerd. Maar misschien juist om mijn BPS heb ik mij er nooit onder laten krijgen. Ben als een van de beste geslaagd uit mijn klas aan cijfers. En dat in een klas met alleen maar jongens want ik deed elektrotechniek.
 
Ik ben mij heel bewust van wat er gaande is in mijn hoofd en soms helemaal niet. Ik weet wat ik heb en ik krijg nu de juiste training (linnehan) om met mijn ERS om te gaan. Ik kan heel goed aangeven wanneer ik uit emotie handel en wanneer ik rationeel handel. Als ik een "bui" heb geef ik dat aan aan mijn partner en laat hij mij even 15 minuten gaan. Na 15 minuten is het doemdenken voorbij en kan ik aangeven dat ik weer aanspreekbaar ben.
 
Wat ik als vervelend beschouw is dat er bij iemand met BPS altijd wordt gekeken naar de omgeving, want wat zullen die het zwaar hebben als diegene een bui heeft. Maar de meeste kijken niet naar degenen met de stoornis. Ik kan iedereen beloven dat degene met de BPS het moeilijker mee heeft dan de omgeving, mits ze bewust zijn van hun gedrag veroorzaakt door BPS. Ik ben continue met mijzelf in gevecht omdat mijn BPS soms gedrag laat zien die ik niet wil, en mijn "Gezonde geest" vecht daar dan tegen van dit kan niet, Dit noem ik een bui. Dan ben ik even niet aanspreekbaar, in gevecht met het gedrag wat ik niet wil vertonen. Als iemand daar tegenin gaat kan de bom ontploffen en is het beter even 15 minuten afstand en rust te nemen. Ik merk bij mijzelf dat dat helpt en de buien dus niet langer duren als 15 minuten.
KimOrth op 25-06-2011 02:51
zou zo graag in contact komen met mensen die ook een zus hebben met deze ziekte. Help me alsjeblieft met de verwerking ben ten einde raad.
Patricia op 30-06-2011 12:06
heey ik weet sinds 2 jaar zelf ook dat ik BPS heb en een paniekstoornis, en concentratieproblemen. En ik vind de positieve dingen die er staan over borderline echt een hele goede, want inderdaad zo ben ik ook, en ik laat de buitenwereld amper zien wat ik echt markeer , ik kan een goede masker opzetten. Alleen mensen die ik vertrouw en heel dichtbij me staan zien ook mijn vervelende momenten , en alsnog probeer ik die te verbergen bij hun. Alleen maar therapeut weet eigenlijk echt alles van mij
 
Groetjes Patricia
nicole op 30-06-2011 12:09
Ik zelf heb ook borderline en een verstandelijke beperking
heb ook een eigen domijn www.lotgenotensite.nl
ik weet hoe het is om borderline te hebben.
Eline op 31-10-2011 13:25
Ik heb ook BPS/ERS. En een IQ van over de 150 en een universitaire opleiding afgerond. Dus dat we dom zijn kloptgeen bal van:)
Hihi en al die positieve kenmerken kloppen natuurlijk volkomen bij mij. Jammer genoeg de negatieve kenmerken ook, gelukkig kan ik mijn woede uitbarstingen tegenover anderen in de hand houden. De boosheid op mijzelf nog lang niet altijd, maar we komen er wel.
Het is nog geen jaar bij mij vastgesteld, op mijn 25e. Heb heel lang kunnen 'overleven', maar toen na de medicatieve behandeling vanmijn depressie mijn emoties naar de oppervlakte kwamen bleven er problemen. Ik ben blij dat ik nu weet wat er aan de hand is.
Via het GGZ volg ik nude VERS, een training om met je emoties om te leren gaan. Dat kan ik echt iedereen aanraden om te doen. Het is wel heel erg zwaar, je word heel erg met jezelf geconfronteerd en moet je open geven aan de groep. Maar het is het echt waard, je kan hierdoor eindelijk van de rollercoaster afkomen. De keren dat het mij nu al lukt is het zo genieten!
 
 
Myrchelle op 22-11-2011 22:28
Hallo,
Na vele omzwervingen in de afgelopen 2 jaar zijn er bij mij kenmerken van Borderline vastgesteld. Eerste reactie; KLOPT NIET want ik snij mezelf niet (dat was het enige dat ik wist van Borderline).
Nu, na lezen en praten en lezen en praten klopt het wel!
Ja ik heb kenmerken van Borderline (en ook nog wat narcistische en theatrale trekjes), maar die hebben me wel gebracht waar ik nu ben en hebben me tijdens een jeugd waar alle veiligheid en geborgenheid mistte helpen overleven. Daarnaast heb je bepaalde persoonlijkheidskenmerken ook gewoon nodig in een commerciele functie op hoog niveau!
 
Nu wil en moet ik leren dat het leven niet een gevecht is en dat er ook mensen zijn die ik kan en wil vertrouwen. Stapje voor stapje lukt dat.
En ja.... ik ben intelligent (misschien soms te? ) en analytisch, en spontaan, en heb een hoop (zwarte) humor. Ook al is dit verrassend voor sommige hulpverleners.
 
Ik blijf erbij dat als je 100 mensen van de straat plukt er bij bijna iedereen wel trekjes zijn die vallen onder 'persoonlijkheidsstoornis'; alleen hebben de meeste het geluk dat ze er goed mee kunnen omgaan en geen last van hebben in hun dagelijkse leven. Nou ik toevallig wel. En ik werk eraan.
Ik volg nu Psycho Educatie Borderline waar ik leer dat ik WEL de moeite waard ben. Daarnaast heb ik een therapeute die me vlijmscherp op mijn plek weet te zetten als mijn huidige gedrag me in de problemen brengt. Zo'n spiegel werkt voor mij verhelderend.
 
En nee; ik wil niet nog meer rotzooi uit het verleden naar bovenhalen. Genoeg is genoeg. Nu naar de toekomst kijken, liefst zonder maskers en gewoon als mezelf, met mijn goede en minder goede en makkelijke eigenschappen!
Kirsten op 18-01-2012 22:11
Ik weet sedert anderhalf jaar dat ik BPS heb. Ik was oorspronkelijk blij met het etiket : eindelijk wist ik wat er mis was! Maar nu hoef ik het niet meer... Ik ben er niet in geslaagd me in die mate aan de Linehan te geven dat ik het heb afgerond, ik blijf maar weglopen. Mijn leven op zich loopt voor mij wel lekker (buiten dan de relatieproblemen), het is verrassend en veelzijdig. Ik ben een vrij zware zelfverminker geweest, heb de eetstoornis doorlopen en heb mijn natural highs als ik vrolijk ben en mijn dark place als ik treur. Mijn emoties pieken ongelooflijk, maar het zo intens beleven ervan is een genot op zich als het te plaatsen valt. Wat ik niet heb, zijn vijf symptomen van wat hierboven staat. Ik heb geen verlatingsangst, ik heb geen woede-uitbarstingen. Ik voel me niet leeg en ik dissocieer niet (meer). Maar ik ben van van vreemde mensen en word geleefd door mijn angsten. Ik heb mijn stemmingswisselingen maar die vallen best mee het laatste jaar. En ik heb alle positieve eigenschappen die flowielove zo prachtig heeft beschreven. Tegelijk heb ik ook zoiets van : jongens, overdrijven we niet een beetje? We redden ons toch? Maar ja, noem mij dan maar een domme belg...
linda op 17-03-2012 00:43
Hallo. Ik weet sinds een paar maanden dat ik BPS heb. Het is niet zo dat ik het van de daken af schreeuw, maar ben ergens wel een beetje "blij"dat ik nu eindelijk na al die lange pijnlijke en onduidelijke jaren weet wat er aan de hand is met me. Nu kan ik eindelijk eens verder met mezelf, en werken aan mezelf. Al die jaren is het me nooit helemaal gelukt en heb ik altijd geleefd in de "overlevings-stand". Voor vele van jullie waarschijnlijk erg herkenbaar. Intense emoties waar je geen raad mee weet. Mensen die niet begrijpen waar ik me zo "druk"over maak etc etc.. ach ja, jullie kennen het wel ;-). Ik ben inmiddels onder behandeling bij het GGZ en mag binnenkort ook van start met de VERS training. Ik hoor daar idd erg goede reacties over. Ik zie dit dan ook als een nieuwe fase in mijn leven. Gelukkig heb ik inmiddels al een jaar een relatie met mijn huidige vriend. Hij heeft het soms zwaar te verduren met me, maar ondanks dat is hij nog steeds bij me. Hoewel je dat bijna niet durf te geloven, wil ik toch zeggen dat ik erg veel geluk heb met hem. Ook dat is een van die herkenbare dingen als bps'er dat de relaties niet lukken willen. veelal vertouwen kwijt geraakt in mannen. Nu kom je dan toch iemand tegen die ECHT van je houd. Zelfs dat is dan beangstigend, want hoe kan iemand, zo lief en zo warm nou van mij houden denk je dan... Maar goed, genoeg negatieve gedachtes. Ik ben klaar voor een nieuwe stap. De stap naar een beter gecontroleerd leven.... Eindelijk....."zucht".........
ano op 31-07-2012 16:03
Hallo ik heb ERS. Ik weet dit nu 1 jaar. Ik heb een vraag aan anderen die dit hebben. Hebben jullie ervaring om gelijk wanneer je merkt dat je "tever" gaat om een andere plek op te zoeken, een sigaret te roken of om iets anders te gaan doen(zodat je daarna rustig terug kan keren)? Hiermee bedoel ik dus op een andere manier reageren omdat het anders escalleerd? Ik ben hier erg benieuwd naar.
Nicole op 05-09-2012 09:59
Ik heb adhd en borderline en een verstandelijke beperking en heb daar ook een website over ik hoop dat je vele mensen hier mee mag helpen.
Zodat ze herkenning en steun krijgen en weten wat hun ziekte of aandoening in houdt.
Veel mensen begrijpen dat vaak niet zeggen dan het zit tussen je oren.
Het fijt is dan dat ze het zelf niet hebben en niet eens weten wat het is om een psygiatrische ziekte te hebben.
we staan er dan soms helemaal aleen voor en voelen ons dan on begrepen en,
machteloos zeker als we er mee moeten leren leven.
een psygische ziekte of aandoening is nooit leuk om te hebben.
Maar ik zeg altijd zo doe wat je doen kunt niet meer en niet minder,
en verander jezelf niet omdat anderen dat zo graag willen,
verander jezelf alleen als jij dat alleen zelf wildt en dan is dat,
vaak ten goede en op je eigen kracht.
Iedereen heefd zo zijn of haar eigen rugzakje.
De ene rugzakje weegt zwaarde dan de andere rugzak.
Weet je we moeten eens een voorbeeld nemen aan mensen die er wat van proberen te maken ondanks de psygische stoornis.
Ik hoop dat deze website nog lang blijfd bestaan en zeker mensen helpt bij herkenning.http://steunpuntadhdenbpsvoorvolwassenen.nl/
suzan op 22-07-2016 13:47

ik ken iemand die me lief is en vermoedelijkeen vorm van borderline heeft maar het zelf niet bewust is ; zij belaagt mij obsessioneel met positieve mr vooral negatieve dingen over mijn persoon en stelt mij aldus ook aansprakelijk voor zowat elke mislukking in haar leven.

zij beweert therapie te volgen om onze relatie in evenwicht tebrengen ; ik durf haar niet te zeggen wat mijn vermorden is over haar aandoening want dan zou ze compleeet in de verdediging gaan of alle contact verbreken..; ik ben bang dat ze domme dingen zou doen en ik wil haar niet kwijt. Goede raad is welkom.

suzan op 22-07-2016 13:47

ik ken iemand die me lief is en vermoedelijkeen vorm van borderline heeft maar het zelf niet bewust is ; zij belaagt mij obsessioneel met positieve mr vooral negatieve dingen over mijn persoon en stelt mij aldus ook aansprakelijk voor zowat elke mislukking in haar leven.

zij beweert therapie te volgen om onze relatie in evenwicht tebrengen ; ik durf haar niet te zeggen wat mijn vermorden is over haar aandoening want dan zou ze compleeet in de verdediging gaan of alle contact verbreken..; ik ben bang dat ze domme dingen zou doen en ik wil haar niet kwijt. Goede raad is welkom.

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Categorieën
Inhoud van deze Site
Welkom op mijn site over Persoonlijkheidsstoornissen.
Op deze site zal ik het vooral gaan hebben over:
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl