ps.punt.nl
Antisociale Persoonlijkheidsstoornis
 
De antisociale persoonlijkheidsstoornis (vanaf 15 jaar) is gekenmerkt door voortdurende antisociale of criminele gedragingen. De personen met deze stoornis kunnen zich niet aanpassen aan de sociale normen die aan het leven van een adolescent/volwassenen gesteld worden. Er bestaat een patroon van te weinig respect/achting voor anderen. Daarnaast schenden deze mensen vaak de rechten van anderen.
 
Mensen met een antisociale persoonlijkheidsstoornis komen door hun impulsiviteit, snel in conflicten. Ze liegen vaak in hun voordeel en zijn niet bang, waardoor ze vaak de consequenties van hun handelingen niet inzien. Berouw/schuldgevoel komt bij deze mensen niet/nauwelijks voor.
 
Wanneer is er sprake van een Antisociale Persoonlijkheidsstoornis?
 
De diagnose van een anitsociale persoonlijkheidsstoornis kan worden gesteld als er sprake is van drie of meer van de volgende situaties:
  • Roekeloos gedrag. De persoon maakt zich geen zorgen over de veiligheid van zichzelf of van anderen.
  • Oneerlijk gedrag. De persoon liegt/bedriegt voor eigen voordeel of plezier.
  • Impulsief en maakt geen plannen voor de toekeomst.
  • Wordt gemakkelijk agressief en komt snel tot vechtpartijen.
  • Overtreedt gemakkelijk de wet.
  • Heeft de neiging gedrag goed te praten en laat geen spijt zien wanner hij anderen heeft gekwetst/mishandeld/bestolen.

Reacties

Pagina12
op 02-01-2010 15:14
Beste Roy
 
Ik vind dat je in een aantal dingen gelijk hebt ...en ben het met je eens dat de hulpverlening wel probeert maar in mijn geval niet zijn bestgedaan heeftof laat ik het zo zeggen ik heb er uiteindelijk niets aan gehad..maar de mensen in deze situatie hebben ieder zo zijn verhaal hier ...een ieder zo zijn geschiedenis..en vaak op deze site lees je ook de wanhoop in een bepaalde situaties..
 
Wat ik dus hierop ga zeggen ook..
 
..Laat iedereen in zijn waarde ..en oordeel niet voordat je zelf in zo een situatie zit..en dat geldt voor alles in het leven en elke situatie..
 
Verslaving uit zich in vele vormen..eet- alcohol- drugs- koopverslaving noem ze maar op
 
Als je alleen al op Journaal kijkt zie je situaties over de hele wereld die verknipt in elkaar zitten waar ik dus niet goed van wordt..
 
Ik wil toch een ieder een goed 2010 wensen in welke situatie je dan ook zit..
 
Groet Karin
 
 
Patricia op 02-01-2010 17:00
Beste Roy.. Waarom een voorbeeld van stadswacht? Daarbij ben ik het niet eens met je stelling over Joints.. Je zet mensen aan tot drugs en deze mensen hebben zelf helemaal niet door dat ze psychisch alleen maar verder afdwalen.. Ik heb een partner en het lijkt erop dat die bijna alle mogelijke psychische stoornissen heeft die op deze site staan beschreven. Ofja, een aantal punten ervan. Daarbij ben ik al een aantal jaar samen met deze partner en zie hem elke maand weer veranderen. In het begin was het nog leuk en aardig ook al merkte ik toen ook al dat er iets was. In het eerste half jaar heeft hij veel pogingen gedaan tot vreemdgaan en het drugsgebruik zat op 3 joints per dag. Dat half jaar erop is er nog wel eens een poging geweest tot vreemdgaan maar tot alle verbazing kon hij dat half jaar helemaal afstappen van de joints. In het eerste jaar ging het goed tot een bepaalde hoogte. Het joint gebruik kwam terug ook kwamen er heel veel vernederingen en voelde ik me heel erg lelijk. Ik was toen bang om weer vrijgezel te worden omdat ik toch heel erg lelijk was. Daarbij werden vrienden op het verkeerde pad steeds belangrijker. Ook wilde hij geen seks meer met mij, omdat ik lelijk was en uitgekeken op me. In het tweede jaar werd het helemaal rampzalig. Hij vernielde bijna alles van mij als hij kwaad werd. Niet alleen kleine dingen zoals sieraden, maar ook computers en auto`s. Maar het bleef niet alleen bij materiële dingen. Ook begon hij mij te mishandelen. Ik heb veel blauwe plekken van hem gehad. Hij gebruikte niet alleen zijn eigen handen maar ook voorwerpen zoals pannen en bestek. Hij had het constant over vermoorden en hij kreeg ook bij elk absurd idee een vreemde lach. Ik kon hem niet verlaten want hij dreigde met alles. Ik weet niet waarom ik al deze ellende over me heen heb laten komen. Ook wilde ik vaak bij hem zijn, omdat ik hoop had dat hij lief en aardig zou doen, zoals in het begin, zoals een paar keer per maand. Een ding wat wel hielp is om hem geld te geven. Dan kon hij zelfs op de knieen voor me, maar als hij het eenmaal had dan kwamen dezelfde scheldpartijen weer terug. Inmiddels heb ik, een-voor-zover-wetend-normaal-persoon, een zelfbeeld wat niks meer voor stelt. Ik ben totaal gehersenspoelt en voel me diep ongelukkig. Ik durf niet meer te lachen en niets meer te zeggen. Bang om er toch weer commentaar op te krijgen. Toch krijg ik de stap nog steeds niet gezet om hem los te laten. Waarschijnlijk omdat ik stapel gek op hem ben. Wel heeft hij al die tijd gezegd dat ik moest oprotten en hij nergens met mij zin in had. Ik bleef moed houden. Dat terwijl ik nu klaar ben om hem los te laten, hij dit nu niet begrijpt. Hij zei tegen me toen ik zei dat ik klaar was om hem los te laten: Nou eindelijk; heb ik daarom al die tijd zo irritant moeten doen totdat het eindelijk eens tot je hersens dringt. 2 minuten later: wat is er schat? Ben je nog steeds boos? Gelieve reactie hierop.. en vertel mij.. bij welke stoornis dit hoort. Verder hoort dit geloof ik wel bij deze stoornis. Als hij kwaad is rijd hij trouwens ook als een idioot en vind hij het prachtig om mensen van de sokken af te rijden. Hij houd van het uitdagen van ruzies en als een idioot wat in het rond te schelden. Verder liegt hij over heel veel dingen en weet ik niet meer wat waar en niet waar is. Ik heb zelf ook het idee dat hij toch nog vreemd gaat. Hij is nogal veel op internet en heeft geloof ik zo`n 40 email adressen om.. weet niet wat allemaal te doen. Als je vragen aan hem stelt word hij kwaad en voelt hij zich gecontroleerd. Waarschijnlijk omdat hij heel veel op zijn geweten heeft. Hij denkt over zijn toekomst na alsof hij in een film zit, waar alles kan en mogelijk is.
op 02-01-2010 17:32
Sterkte Patricia in jouw situatie..en in de beslissingen die je neemt..maak je niet boos over mensen die anders denken of schrijven hier..sommige mensen snappen niet hoe het voor die andere persoon voelt om met zo iemand te leven...die een anti sociale persoonlijkheidsstoornis heeft..
 
En hoe dit is ontstaan in iemand zijn geest..en denkwijze daardoor veranderd..
en eigenlijk niet kan inleven in een ander zijn schoenen te staan...die van jou
 
Loslaten duurt even en heeft zijn tijd nodig..dat moet je leren..!!
 
 
 
Patricia op 02-01-2010 17:36
mijn verstand zegt dat ik hem los moet laten, mijn gevoel zegt nog altijd dat ik het niet kan maken om hem alleen te laten. Naast zijn geweldige blowmaten ben ik zijn zwarte schaap; de enigste waar die tegen kan vertellen en schelden
op 02-01-2010 17:46
ja je wilt liefde warmte respect en niet uitgekafferd worden..dat snap ik..
 
alleen iemand kan alleen zichzelf veranderen en moet vaak MEGA op zijn bek gaan ...en dat dan voelen..als je weg zou gaan bv ..voor dat diegene zelf snapt wat goed is of niet..en geloof me blowmaten zijn altijd beter als dat jij het bent..
 
de verslaving is sterker...en wint het altijd!!
 
tenzij iemand wil stoppen ZELF en zoals ik hoor van iemand die verslaafd is aan blowen naar een afkickkliniek wil..Zelf wilt ..snap je?
 
jij kan hem niet veranderen ..je houdt zijn gedrag in stand..je zegt door te blijven ik vind het ok...doe maar..geloof me je bent meer waard!!
 
 
 
 
 
 
Patricia op 02-01-2010 17:55
zijn nieuwe voornemen voor dit jaar was om te stoppen met blowen, maar goed die voornemen hoorde ik vorig jaar ook al. Ik weet dat zijn blowmaten beter zijn dan mij, daarvoor heb ik al vaak genoeg moeten wijken. Ik vind het alleen raar dat ik geen gevoel krijg bij andere mannen, terwijl hij da wel heeft bij andere vrouwen
op 02-01-2010 18:26
In zijn ogen zijn die blow maten beter..
 
Maar in mijn ogen niet, en ik denk van velen hier niet, ..zo bedoelde ik het net..en een verslaving zit heel complex in elkaar..!
 
Jij bent ook belangrijk en cijfer jezelf niet weg he!!
Je bent ook een waardevol persoon met gevoel.........
 
Tja weet je gevoel naar andere mannen toe??
Mannen zien vrouwen anders ...daar zijn mega veel boeken over geschreven zoals venus mars verhalen..
 
Het helpt niet om verliefd te worden op een ander..
Dat lukt nooit als je nog niet los bent van je vriend!!
 
en is in mijn ogen ook niet de oplossing een andere vent nu..
 
wat je ook beslist jij moet het doen .. en heb veel vertrouwen in jezelf!!
je bent misschien sterker als dat je denkt..
 
 
 
 
 
karin op 26-02-2010 11:38
hey..
ook ik ervaringsdeskundige.. zelf heb ik borderline en adhd.. heb 10 jaar samengeleefd met iemand met aps.. ik heb n dogter van 17 uit vorig huwelijk en dochter van 6 uit huwelijk met aps-er.. ik ben 3 jaar van deze man verlost nu..na n immens gevegt om onze dogter..maar ik heb gewonnen tot nu toe..hij heeft ook geen besoekrecht en schijnt dit te accepteren op wat stuiptrekkingen na.. maar mijn oudste dochter heeft zijn gedrag jegens mij overgenomen.. na onderzoeken ed blijkt dat ze alle symptomen heeft maar nog te jong is voor diagnose.. loslaten zegt iedereen ze maakt je kapot.. men zegt hoe kan je daarvan houden..dat is geen liefde..
geloof me nou.. ik hou van mn dogter en haat haar gedrag..ik hoop iedere dag dat iets verandert is maar ik weet dat het hopeloos is.. deze afwijking kan je niet veranderen..de persoon mist nl het allerbelangrijkste ingredient voor de verandering..en dat is zelfinzicht.. tis mn kind..en ik hou van haar
Frouk op 20-05-2010 11:26
Hallo,

Vooreen schoolopdracht (Hogeschool Leiden), wij zijn bezig een tijdschrift te
ontwikkelen waar verschillende stoornissen in beschreven zullen worden.
Voor 1 van dezeartikelenben ik opzoek naar ervaringsdeskundige ASPS die hun verhaal zou willen doen, dit voor ons tijdschrift. Ook zijn wij geintresseerd in verhalen van patners.
Het zou ons artikel een stuk diepgang kunnen bieden.
Indien gewenst kan jou verhaal uiteraard anoniem gepubliceerd worden.

Met vriendelijke groeten,

Frouk Gort
vera op 08-08-2010 00:14
hoi frouk,
ik ben partner van.. bijna ex partner.. laat me maar weten als t nog wenselijk is als je info nodig hebt.
 
groet Vera
Frouk op 08-08-2010 16:11
Hallo Vera,
 
Bedankt voor je reactie! Mijn tijdschrift is middels al rond. Nogmaals bedankt voor het aanbod.
 
Mvg, Froukje
op 08-08-2010 19:21
Hallo allemaal
 
Ik heb ook een relatie met iemand met asp.
We zijn nu tijdelijk uit elkaar en ik zit bij mijn moeder.
Hij erkent zijn probleem, snuift ook af en toe en blowt dagelijk, kan niet met geld om gaan en laat mij alle problemen oplossen.
Als ik het helemaal zat ben en het uit wil maken voorgoed, dreigt hij mij en familie, komt er dan wat dagen later op terug, en zegt mij niet kwijt te willen en van mij te houden.
Hij zoekt nu hulp, en geeft ook aan dat hij zelf niet van de drugs af kan blijven.
Alleen de psycholoog geeft niet echt hulp kwa afblijven van de drugs, die ziet kwa dat ernst niet in volgens mij.
 
 
Maar goed mijn partner zoekt dus hulp, maar kan dit ook echt veranderen,
Hij valt nog steeds terug , kwa drugs en gedrag zeker nu ik (tijdelijk) weg ben.
Hij gaat dan ook pas naar de psysch en wordt hierna doorgestuurd voor langere intensievere behandelingen.
Hij gaat behandelt worden voor depressie en psyscho jeugd trauma, terwijl hij in mijn ogen na veel info te hebben op gezocht beter cognitieve gedragstherapie kan krijgen
 
Is het te doen als je partner zijn gedrag erkent en hulp zoekt, of slaagt dat zelden of nooit, ik ben een jonge vrouw en ben bang dat niks uit eindelijk helpt en ik straks oud, labiel, kapot hier uit kom..met zelf allemaal psyschische stoornissen.
 
Wat is wijsheid....Ik kan hem niet loslaten, vooral nu hij hulp zoekt.
Ik voel te veel verantwoordelijkheids gevoel, ben bang dat hij zich kapot snuift,. en als hij weer eens al zijn geld heeft op gemaakt wil ik niet dat hij zonder eten zit.
op 08-08-2010 20:44
Als je alles wat je zegt wat je meemaakt aankan??
 
..denk ik.. dat je zelf ook hulp moet halen beide in therapie...want waarom zou jij dit leuk vinden als iemand zo is ?
 
Dat iemand hulp haalt krijgt is zeer positief..
Over een lange tijd weet je pas resultaat..
 
dat vraag ik me iedere keer weer af..als ik de vrouwen hoor...hier.
Want geloof me het is een zware strijd..verslaving helemaal..
 
Wordt hij clean ooit? ...en dat duurt lang..heb je het er voor over..?
 
Zoek zelf hulp ergens en ga na of je dit echt wilt..geloof me wat jij nu doet is hard werk om iemand te steunen die zo is...
 
Liefde en houden van iemand die zo is, ook..ik vind dat sommige daarin erg ver gaan wat men accepteert van die ander..maar laat je nooit bedreigen he of erger..zorg voor jezelf ook!!
 
Jij bent meer waard als dat..je bent ook belangrijk..
 
maar dat moet je zelf inzien..
 
Karin
 
 
 
Terra op 09-08-2010 15:26
Aan   8-8 tijd 20.44 ,
 
Deze verhalen zijn zo kenbaar voor de meeste dames.
Hij gaat jou hierin mee trekken.
En je raakt dan jezelf helemaal kwijt, en geloof me het is dan niet makkelijk  verder te gaan ,want je bent dan zwaar beschadigd.
Deze mensen manipuleren ,zuigen al je energie op , aandacht  positief/negatief , stemmingswisselingen waar je doodmoe van wordt stop met de reddende engel te spelen, hij is volwassen!Stel jezelf vragen met o.a heeft hij respect voor je?
Gedraagd hij zich als een klein kind ?
enz.
 
Je bent nu al heel sterk om bij hem weg te gaan, kies voor jezelf.en lees meer over Bordeline /Asp forums op google.
 
Heel veel kracht en sterkte !!
 

gaby op 02-09-2010 17:51
hoi ik ben gaby, ben 33 jaar en heb borderliner en een anti-sociale en een paranoide persoonlijkheidsstoornis
wendy op 05-09-2010 19:57
ik herken me hierin zo goed ik ben met een man getrouwd waarvan het lijkt alsof hij geen emoties heeft hij is heel agressief en kan om het kleinste detail heel erg kwaad worden als hij na een hele tijd dan afgekoeld is dan zegt hij dat hij wil veranderen en dat hij niet weet wat hij op dat moment doet. ik ben geestelijk kapot en ga momenteel door een absolute hel en ik weet niet meeer hoe ik eruit moet komen nee ik wil niet met mijn kinderen naar een vluchthuis ik heb hier bij een vorige relatie al een keer verbleven en dat was een nog grotere hel!! ik heb nu echt hulp nodig maar ik heb niemand meer geen vrienden en mijn familie wil me niet helpen.ik heb twee kleine kinderen en ik weet echt niet meer wat te doen hij heeft me vandaag hardhandig de deur uit proberen te gooien en de hond bijna uit het raam gegooit. we hebben onlangs met overeenstemming van beiden een pupje voor de kinderen gekocht en nu hij het al zat is wil hij dat ik kies tussen hem en de hond sorry ik kies dan voor mijn kinderen mijn oudste dochter heeft al zoveel meegemaakt ik kan haar dit diertje niet meer afnemen ik wil haar dat verdriet niet ook nog eens doen.
hij zegt dan ik ben niks voor je waard jij verkiest de hond boven mij. en hij scheld en dreigt dan vreselijk. ik weet niet meer wat te doen ik ben echt bang dat hij het hondje iets aandoet en dat pupje kan zich niet weren.
ik weet echt niet meer wat te doen echt niet.ik ben radeloos
vera op 05-09-2010 20:42
ga morgen direct naar je huisarts of neem kontakt op met jeugdzorg. jij bent de enige waar je kinderen op kunnen bouwen en je hebt hulp nodig. liever vandaag dan morgen.
Carrot op 10-01-2011 17:17
20 jaar heb ik een relatie gehad met de vader van mijn kinderen met een syndroom van asperger.
2 1/2 jaar geleden ben ik gescheiden en leer ik een ander kennen. Eerst heel vriendschappelijk omdat ik nog niet toe was aan een nieuwe relatie maar later komt het er dan toch van.
 
Omdat ik werk in de GGZ en veel te maken heb met mensen met persoonlijkheidsstoornissen kunnen we beide ons ei kwijt.
Deze vriend blijkt sexueel misbruikt te zijn op zijn 8e, dus een disharmonische ontwikkeling omdat zijn ouders hem hier niet in kunnen steunen als gevolg.
 
Als we dan enige tijd een relatie hebben komt het ineens allemaal op hem af.
Hij bekent dat hij ook nog eens een ASPS heeft.
We hebben het er veel over maar op een gegeven moment uit het niets verbreekt hij de relatie.
Hij kan het niet aan dat hij mij confronteerd met zijn problematiek, met name de leugens vanuit zijn problematiek.
Heel pijnlijk helaas, want hij is en blijft van binnen inderdaad een schat van een man.
 
Dit is dus een voorbeeld van iemand met ASPS die wel de kenmerken heeft van ASPS maar het gelukkig wel zelf in kan zien.
op 10-01-2011 18:33
ik val met mijn mix van stoornissen net overal binnen of buiten lijkt het. het overlapt. ik heb 2 kids die me op het rechte spoor houden en hou meer van hun dan het leven zelf. ik sla hun niet en ben een heel open en eerlijk mens. in het verleden kon ik wel agressief reageren op anderen, als ze mij gebruikt hadden en na waarschuwing van mij door bleven gaan met uitdagen. ben geen lieverdje, nee. nu inmiddels door veel inbzicht in mijn stoornissen een heel stuk rust verkregen. ben meer anti-sociaal in de zin dat ik sociaal contact met anderen niet echt verlang. kan het moeilijk onderhouden en verkies dan maar mijn eigen gezelschap. ik kan erg gezellig en sociaal zijn maar dan zoek ik ze zelf wel op, snap je.. als ik geen kids had gehad had ik denk ik ook wel maatschappelijke regels overtreden. en geweten merk ik dat ik idd wel me eigen goedpraat, ik zal dat sneller verkiezen dan mnezelf omlaag te halen. en de gedachte dat je sterk bent en niemand nodig hebt he.. ben ook wel sterk maar o zo kwetsbaar en ik heb wel degelijk mensen nodig. liefde ed. verlang ik ook naar. buiten de liefde van mijn kids dan he.ik zal niet snel om hulp vragen.ik heb eerst diagnose borderliner gehad, daarn kwamen paranoide en anti-sociale erbij. maar als ik geen kids had gehad ,had ik denk meer scheit aan alles gehad dat wel. groetjes gaby
Carrot op 10-01-2011 18:41
Gaby, wat een fijne reactie, blijkt dus dat het ook WEL goed kan gaan met mensen met een ASPS. Alleen wat mij verbaasd, vilgens mij ben jij een vrouw terwijl ASPS hoofdzakelijk bij mannen gediagnostiseerd word en Borderline bij vrouwen.
Ik kan deze vriend waar ik het over had nog steeds niet loslaten, heb onlangs een ernstig ongeluk gehad net na dat hij de relatie had verbroken en ben daardoor ons kind (ik was zwanger) kwijtgeraakt en vraag me af dat wanneer dit kind er was gekomen wat het voor hem zou betekenen. Hij wilde zo graag een kind.
Hij weet nog niet dat ik zwanger was en ben ook bang voor zijn reactie als hij te weten komt dat ik een kind van hem bij me droeg.
Zal hij het emotioneel aankunnen.
Zal het omslaan in agressief gedrag van onmacht???
Momenteel is contact leggen nog wat gevoelig, ik probeer hem allereerst weer terug te krijgen hoe het was als vrienden voor onze relatie.
op 10-01-2011 19:19
hoi carrot, erg te horen van je ongeluk en je kindje.wat erg voor jullie! ja ik ben een vrouw hahah. dat schijnt ja dat het meestal bij mannen voorkomt. daarom zeg ik, ik ben een mixje van alles. volgens paranoide persoonlijkheidstoornis zou ik geen liefde aan me kids kunnen geven enz. dat gaat in mijn geval dus niet op. heb een hoop meegemaakt in mijn leven en altijd voor mijn kindjes gekozen en het beste voor hun gedaan. mezelf op de 2e en 3e plaats gezet. ik kan er juist niet tegen als mannen hun vrouwen slaan. dat soort mannen kan ik echt niet tegen. ik ben heel vrouwelijk hoor, ben geenman figuur. maar voor mijn 162 lang(klein) heb ik wel een hoop ballen. ik zou me niet laten slaan door een man. heb me in een relatie nooit laten slaan. beter een paar klappen uitdelen terug dan en meer incasseren. ik eis ook wel respect. ben een sterke vrouw. maar wat ik zeg mijn borderliner is weer het anderr uiterste. en merk dat ik anders ben als de vrouwen met borderliner alleen. die zeiden altidj tegen mij dat ze me zo sterk vonden en respect voor me hadden. ik durfde wel van me af te bijten en voor mezelf op te komen. gaf mezelf niet constant de schuld van alles enz. denk dat in mijn geval het anti-sociale de borderliner verzacht daardoor. en andersom ook. ik zou willen dat ik antwoorden voor je had carol, maar daar ken ik jullie niet goed genoeg voor. en bovendien ben ikgeen man. ik denk als een vrouw, niet als een man. weet niet ofdet hij je weleens eerder heeft geslagen . het is in mijn geval wel een teken van onmacht laatste middel, het toppunt om iets duidelijk te maken. daarvoorafgaand zal ik dreigen ,waarschuwen het met verbaal geweld doen. bij mij hebben mijn kinderen een hoofdrol gespeeld en doen ze nog in het handelen vanuit mijn stoornissen. moederliefde heeft me kracht gegeven waar ik het niet had of kon en heeft me mildheid gegeven waar ik misschien als een zware crinmineel had kunnen reageren. ik heb dingen tegen mijn prognoses gedaan voor mijn kids allemaal. misschien had het hem ook veranderd ten goede,een kind. want waar ik het niet voor mezelf over had had ik het wel altijd voor me kindjes.maar dingen gebeuren naar mijn idee nooit voor niks. al zijn ze nog zo moeilijk en hard. we zullen het antwoord nooit weten,misschien.. en ernaar gissen kan je gek maken. het is een moeilijke situatie, moeilijk ook in te schatten denk ik. ik ken hem niet goed genoeg daarvoor. denk wel dat je het moet zeggen tegen hem, omdat ik geloof dat de waarheid altijd boven komt.. en dit ligt nogal gevoelig om het te verzwijgen. maar zou wel een juist moment afwachten wanneer hij in rustig vaarwater is. het kan handelen. want als ik al op eieren liep was er weinig voor nodig om in agressief gedrag te vervallen. ik wens je veel sterkte en succes met alles meis. echt waar.. groetjes gaby
Carrot op 10-01-2011 19:25
Gaby,
 
ik geef ff mijn msn-adres door, de mail hiervan open ik niet.
Maar mijn gewone mailadres laat te veel van mij weten waardoor degene waar het om gaat weet dat dit over hem gaat.
Dus als je me toe zou willen voegen op mammakonijn@hotmail.com?
miriam op 30-07-2011 15:39
Ik lees hier boven jullie verhalen en ik zie nu toch in dat ik ook een vriend heb met een gedragsprobleem.Ik heb nu 2 en een half jaar een relatie en mijn vriend woonde in Engeland,sinds een jaar heb ik besloten hierheen te komen..ik had echt het gevoel dat die de ware was en hij was heel lief en gevoelig en ik kon zo open met hem praten.
Na 2 maanden hier te zijn merkte ik al dat die snel agresief was en dat die heel veel stress heeft..hij heeft zijn eigen bedrijf en dat loopt niet zo lekker..hij heeft veel geld geleend en er komt bijna geen geld binnen.
Ik probeer al een jaar lang werk te zoeken maar hier is gewoon niks..ik probeer echt alles maar ik hoor ook van iedereen dat het hier een slecht deel is om werk te zoeken.
Nu elke keer als me vriend een aanval heeft begint die te schreeuwen tegen me en ik krijg overal de schuld van omdat ik geen baan heb dus het is mijn schuld!
Ik voel me ook heel schuldig dat ik geen baan heb en vraag ook nooit om iets want ik ben bang dat die later weer boos op me word.
Me zusje was een keer overgekomen om me te bezoeken..toen was die boos want hij vond dat ik hem niet genoeg aandacht gaf,die avond werd die heel agresief en gooide dingen naar me hoofd en duwde me.
Later had die heel veel spijt maar hij zei dat die veel spanningen heeft van zijn werk en soms niet weet hoe die daarmee om moet gaan.
Me zusje was zo geschrokken en niemand komt graag hier langs.
Soms gaat het echt voor een tijd goed en soms krijgt die opeens een aanval en beschuldigd mij van allerlei dingen,dan begint die weer te schreeuwen en als ik huil zegt die dat ik depresief ben..en hoe moeilijk het niet is voor hem om met zo iemand te leven.
Soms begin ik echt aan me zelf te twijvelen..ligt het dan aan mij?
Ik weet niet hoe ik met hem op normale toon kan praten..ik mag nooit zeggen wat mij dwars zit want dan word die boos..maar hij kan schreeuwen wat die wil..als ik hem laat gaan dan is het daarna snel over..maar als ik reageer word het alleen maar erger...hij heeft me ook een keer uit de auto geduwd omdat ik tegen hem in ging..Ik weet niet meer wat ik moet doen..soms gaat het super goed en is die lief en lijkt het de perfecte man en dan opeens kan die zo agresief worden...ik hou wel veel van hem..maar soms weet ik niet of ik zo gelukkig word!
Ik heb hem ook een paar keer gezegd dat ik weg zou gaan maar dan word die nog agressiever en dan ben ik soms ook bang dat die me een keer echt wat aan zou doen.
Ik ben hier in engeland  alleen en afhankelijk van hem..me familie komt niet graag over maar zeggen wel dat het niet veranderd en dat die altijd zo zal blijven en willen liever dat ik terug kom...toch vind ik het zo moeilijk omdat die ook zo lief kan zijn en dat ik weet dat die ook een goede kant heeft,mensen hier vinden hem allemaal een charmante jongen.En zelf heeft die altijd spijt daarna..maar volgens mij ziet die zelf niet eens in wat die doet in sommige situaties.


Maaike op 30-12-2011 14:07
Herkenbaar.. zo blij moeten zijn dat je relatie over is.. en toch nog veel verdriet.. Psychologisch spelletje speelt hij met je.. en je doet er zelf keihard aan mee.. en nog houden van.. je krijgt er zelf een psychiatrische aandoening van. ik ben beschadigd
terra op 22-01-2012 19:19
Bedankt.
Inktvlek op 16-02-2012 09:49
Ik lees deze verhalen en inderdaad 1 golf van herkenning. Ik heb inmiddels al 7 jaar een relatie en woon samen met mijn vriend die dit denk ik ook heeft. Zo eens per jaar hebben we echt heftige ruzie zoals nu op dit moment.....het begint om iets kleins, en dan wordt het steeds erger. Dagenlang genegeerd worden, als ik wat zeg gelijk een weerwoord of uitgescholden of belachelijk gemaakt worden....wat dat eindigt dat hij teveel drinkt en in zn dronken bui helemaal alles eruit gooit en totaal maling heeft aan mijn gevoel en verdriet. Zoals nu dus ook...ik weet dat ik tijdens die ruzies maar beter mn mond kan houden, maar hij gaat net zolang door met kutopmerkingen maken totdat ik wel reageer......en dan is hij ook boos op alles en iedereen. Als de hond niet naar hem toe wil komen, dan kan ze opk***keren en is het een kutbeest...dat ik niet van hem hou, niemand houd van hem en hij heeft een kutleven, hij wil dood.....alle wijven zijn hetzelfde en het liefst zit ie op een flatje helemaal alleen....en op alles commentaar.....als ik de vaatwasser inruim moet ik dat zus en zo doen, dan snapt hij niet dat ik het anders doe.......of hij wil bijvoorbeeld de tuin afsproeien, er was iets met de tuinslang en dan staat ie in de tuin te gillen dat ik moet komen....ik ren erop af (anders wordt ie nog bozer) en sta daarbij met mn schoen vol in de aarde....dan istie weer boos dat ik gelijk kom aanstormen, " ben je nou zo stom, je komt gelijk maar weer aanrennen want stel je voor dat ik bozer wordt"......nou ja, dat ben je al, jij staat te gillen in die tuin........En als ik er wat van zeg dat ik het zo zat ben met het gesnauw, dat ik me in een hoekje voel, dan kunnen ik en mn hele familie doodvallen, wat nou in een hoekje, nou ben ik je echt zat.......en dat hij zich ziek en kut voelt en dus het volste recht heeft om zo te doen, en niemand mag er wat van zeggen, want hij bepaald wel wat hij doet in zijn huis.......wie zijn we dan, denken jullie dat je alles bent om wat over mij te zeggen.......Zelf heb ik ook een slechte gezondheid en ik heb altijd wel wat, migraine of last van mn stoma.....en dan krijg ik dat ook altijd te horen dat ie tegen mn chagerijnige smoel aan moet kijken.....en dat hij zich geen zorgen meer wil maken om me en zich er dus voor afsluit.......waarop ik zeg dat dat niet kan, je kan geen mensen in je leven hebben van wie je houdt, en er dan geen zorgen bij hebben......En ik laat het trouwens nooit merken als ik me ziek voel, je ziet het alleen aan mn dikke oogjes.......maar ik ben heel positief en blijf altijd lachen......
 
En zo kan ik nog wel ff doorgaan.........ben zo moe......en misschien is het vanmiddag weer rustiger......en dan zegt hij dat ik toch weet dat ik het niet zo serieus moet nemen, dat ik weet hoe hij in elkaar zit en dat hij gewoon geen gezeik wil (terwijl hij om de kleinste dingen zo opvliegt wat je met 3x zuchten van je af kan zetten).....dit gebeurd misschien 1x per jaar, maar dan wordt ik zo gekleineerd dat ik er nog weken last van heb, heel mn muurtje omhoog omdat het allemaal zo pijn doet......En ik ben ook veel te zachtaardig, ik klaag nooit of zeur niet........het ergste wat ik doe is dat het eten koken soms niet lukt....Nu zit ik weer op het punt om een huisje voor mezelf te zoeken......terwijl ik ook zoveel van hem hou......het afgelopen jaar heb ik 7 keer in het ziekenhuis gelegen en toen was hij ook zo bang om me te verliezen tot huilen aan toe......dan zie je liefde in zn ogen.........En dan tijdens deze ruzie(s) is het haat........
 
Ik weet het soms echt niet meer...........
baku op 16-05-2012 00:08
Vooral het bericht van Terra heeft me aangegrepen..en begrijp nu meer wat het is om met iemand met APS te leven.
Het heeft mij 4 jaar gekost totdat een buitenstaander die ik de verhalen vertelde gelijk zei dat het APS is. Dacht ook dat ik gek aan het worden was..
Het uitschelden zo herkenbaar..geen spijt betuigen..steeds weer moeten nadenken spreekt hij nu wel/niet de waarheid..
In het begin heb ik hem op een leugen betrapt..hij zei was geen leugen..was verzwijgen wat voor hem geen leugen is..daar begon het mee..
Na een half jaar begon hij te veranderen in een vreselijke man..lief dan weer boos om niets..lief dan weer boos om niets..steeds hetzelfde verhaal..je kon erop wachten..in het begin duurde het een dag voordat hij weer naar me toe kwam en alles weer goedpraatte want echt zijn excuus aanbieden nee dat zat er niet in behalve als hij veels te veel gedronken had dan kwam er weleens iets uit van ja idd ben ik een rotzak voor je geweest maar nuchter..geen excuus. Op straat uitschelden, me naar beneden halen, alles op mij betrekken, alles ligt en lag aan mij nooit lag de fout bij hem. Het begon bij schelden en me mentaal naar beneden halen, me kleineren en vervolgens met slaan, totdat er zelfs een rechtzaak kwam en hij zelfs op dat moment nog beweerde dat hij niets had gedaan en dit ook altijd tegen mij gebruikte ik had zijn leven verwoest en hij niet de mijne. Hij vindt dat hij een vrouw mag slaan en ben blij dat ik naar de politie ben gestapt maar dit heeft uiteindelijk helaas niets opgeleverd alleen nog meer haat naar mij toe. Ben zo blij dat het nu 4 weken uit is, hij is nog 1 keer aan mijn deur geweest weer tegen beter weten in binnen gelaten met ik zal je niet uitschelden en toen hij mij weer naar beneden begon te halen heb ik hem gezegd dat hij nu moest weggaan waarop hij mij weer voor mijn deur ging uitschelden en me weer wilde slaan spugen etc..daaropvolgend een week later alsof er niets aan de hand was een sms gestuurd met jammer dat je het zo wilde..ik zo wilde?!...weer draait hij alles om..om mij een kutgevoel te geven..en vervolgens heb ik niets meer van me laten horen waarop ik nog 2 smsjes kreeg met waarom laat je niets van je horen etc. etc..hoop dat het nu echt rustig blijft ..alleen wonen we op nog geen 100 meter van elkaar vandaan dus tja ..maar verhuizen om hem? nee..hoewel ik weet dat hij behoorlijk agressief kan zijn dus ben wel enigszins bang..wat als..?..maar goed daar denk ik nu maar niet over na..
baku op 16-05-2012 00:53
Wil nog iets tegen iedereen zeggen die ook in het begin denkt...goh dit is te mooi om waar te zijn dat dacht ik ook maar geloof me als je hem na een half jaar ziet veranderen uit het niets.. in een vreselijke man die om niets boos op jou wordt en je gaat uitschelden..geloof me het wordt alleen maar erger. Ik heb ook 4 jaar gegeloofd dat het beter zou worden..2/3 maanden uitgeweest en toen kwam hij weer aan mijn deur en dacht oprecht omdat hij het licht nu zou hebben gezien, gezien en gevoeld wat hij miste maar nee 3 dagen gaat het weer leuk en dan uit het niets wordt hij boos driftig scheld hij je verrot en haalt hij je naar beneden. Spijt berouw..tranen niets doet hem iets..alles is jouw fout en dat zul je weten ook. In mijn geval moest hij de hele wereld laten weten wat ik voor vreselijk mens was dat ik gestoord was terwijl hij gestoord was. Ik vroeg hem telkens als je dan toch zo over me denkt wat doe je hier dan??? waarop zijn reactie was je weet toch dat ik het niet meen..etc..naja je kent het misschien wel. De leugens, het weglopen, het negeren etc dat doet pijn omdat je echt niet weet wat je nu weer verkeerd hebt gedaan. Als je hem confronteerd met wat heb ik dan verkeerd gedaan..dan zal hij alles wat je in vertrouwen hebt verteld erbij halen om jouw een slecht gevoel te bezorgen en nee niets ligt aan hem ook al liggen de feiten op straat hij vindt altijd dat hij in recht staat, of hij je nu uitscheld of slaat alles ligt aan jou. Ik was goed voor de sex, het geld en de gezelligheid. Gooide ik dit voor zijn voeten dan was het allemaal mijn schuld, terwijl de feiten er niet om liegen. Hij wil niet werken, zit aan de drugs, alcohol, jaagt achter andere vrouwen, gebruikt alliassen op internet om andere vrouwen te benaderen etc. Als je hem erop aanspreekt waarom hij op internet zegt dat hij single is en op zoek gaat naar andere vrouwen dat is het omdat ik zo'n bitch ben, altijd heeft hij een reden, maar ook al ging het goed tussen ons dan nog..vertrouwen was en is weg en hij geeft alleen maar aan dat alles aan mij ligt..want waarom zou ik hem niet vertrouwen? ook trekt hij ruzies uit zijn context..en dit is een van de momenten geweest waarop ik ook ben gaan inzien het ligt niet aan mij want als hij idd zo'n andere waarheid heeft dan moet er iets mis met hem zijn. Nu ik het artikel van ASP heb gelezen en ook een buitenstaander mij hierop gewezen heeft is het kwartje gevallen na 4 jaar en ook al zou hij hier na 2, 3 maanden weer aankloppen (die kans zit erin zo gaat het al 4 jaar) dan kies ik voor mezelf. Ben door hem vernederd, mijn zelfvertrouwen is tot een dieptepunt gedaald, geen vertrouwen meer en vooral waarom heb ik dit mezelf aangedaan? Ik ben van een vrolijke zelfbewuste meid veranderd in een kwetsbaar ding en erg wantrouwend..
Ik geloof in karma en geloof dat het eens op zijn pad weer terugkomt..dit hoop ik echt..want alleen dan zal hij waarschijnlijk inzien dat hij echt een rotzak is geweest. Het slaan, duwen, schelden, vernederen..wat hij allemaal rechtvaardigt ..dit valt niet te rechtvaardigen..nooit meer laat ik me uitschelden of slaan of duwen of bedreigen of dat iemand mijn spullen kapot maakt me terrorisseert..me op straat uitscheld, vernederd kapot maakt..nooit meer..ben een mooie intelligente vrouw die wel alles voor elkaar heeft..alleen liet ik het me bijna allemaal afpakken door hem omdat hij me alleen maar energie heeft gekost ipv energie gegeven..
op 08-10-2012 15:43
Miriam op 08-10-2012 16:27
Ik had hier in 2011 al eerder een reactie neergezet toen was ik nog samen met mijn ex. Als ik het nu zo terug lees..viel die toen nog mee. Toen schreeuwde die alleen nog en had die agressieve buien. Maar het werd alleen maar erger en erger. Ik heb het nog een jaar volgehouden met hem en voelde me totaal niet meer mezelf, Ik had kort na me eerste bericht eindelijk een super leuke baan gevonden in Engeland en leuke collega's! Maar natuurlijk vond mijn vriend het niks..eerst was die agressief omdat ik geen werk had, later werkte ik teveel en gaf hem geen aandacht. Na een tijdje begon die alles te bepalen: werk,vrienden,huishouden,kleding alles! Hij bepaalde met wie ik om mocht gaan en ik maar luisteren want anders werd meneer agressief en had ik het weer gedaan. Ik deed alles want als ik luisterde hadden we minder ruzie, Ik zat net het verhaal van Inktvlek te lezen en dat klinkt zo bekend. Mijn vriend begon de agressie ook op onze honden af te reageren, hij heeft dat arme beest zoveel pijn gedaan, en dan werd ik wel boos en kreeg ik de klappen, maar dat maakte me op dat moment niet uit, als ik in de keuken de kopjes wegzetten, stond die naast me, niet om te helpen maar om boos te worden als een kopje verkeerd in de kast werd terug gezet. Ik heb het nog lang met hem volgehouden, en moet ook eerlijk zeggen, hij heeft me kapot gemaakt, ik durfde me mening niet meer te geven, gaf hem overal maar gelijk in alleen maar omdat ik bang was voor de agressie. Ik heb het laatste jaar nog heel veel met hem meegemaakt. Maar ik moet zeggen, 4 maanden geleden had die zo grote uitbarsting dat ik zo bang van hem was.Ik heb de hele ochtend zitten nadenken van ligt het aan mij..ben ik zo rot persoon verdien ik dit? Ik heb zelfs nog aan zelfmoord gedacht. Maar op dat moment ging er wel een schakelaar om in me hoofd van ik trek dit niet meer! Hij veranderd niet het wordt alleen maar erger. Ik heb een tas ingepakt met kleding me hond meegenomen en ben er zo snel mogenlijk vandoor gegaan. Ik heb me echt 2 maanden lang rot gevoeld en ik merk nu pas hoe ik door hem ben veranderd, hij heeft me zoveel pijn gedaan en ben echt beschadigd door hem. Maar als ik er nu naar terug kijk denk ik..ik ben blij dat ik weg ben gegaan, dit is de beste beslissing ooit geweest! Dus aub meiden kijk uit als je nog in zo relatie zit..het zijn zoveel psychologische spelletjes die die met je speelt, en serieus je verdient beter! Als je van iemand houdt het doet pijn om zo iemand te verlaten, maar luister naar dat stemmetje in je hoofd die zegt: iets zit er niet goed. Ik wens iedereen heel veel sterkte toe!
jacqie op 18-10-2012 15:02
Bij het lezen van al deze reacties die al vanaf 2008 er staan en nog steeds aangevuld worden, wordt het mij steeds duidelijker dat je niet veel gehoor krijgt als je een partner hebt met ASP. Er zijn genoeg sites met informatie over ASP maar geen hulpgroepen. Met deze problematiek zou dit er zeker moeten zijn. Na 8 jaar strijd met een expartner met ASP heb ik mijn kinderen en mijzelf nu uit de situatie kunnen halen. Ik raad iedereen met KLEM aan om zo snel mogelijk uit deze relatie te stappen. Breng jezelf en je kinderen in veiligheid. Het wordt echt alleen maar erger! Ook al wordt je bedreigd, schakel alles in wat nodig is: advocaten, politie en één ding is heel belangrijk: ++ Als jij het al zo lang hebt uitgehouden met deze partner, dan ben je meer dan zeker in staat om alle problemen het hoofd te bieden die er na je breuk mogelijk nog zullen ontstaan!!!++ Ik zal niet zeggen dat het een makkelijke weg is maar de rust en de ruimte die je voor jezelf en je kinderen daarna hebt, is met geen goud te betalen. Sterkte allemaal, Jacqui
Pagina12
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Categorieën
Inhoud van deze Site
Welkom op mijn site over Persoonlijkheidsstoornissen.
Op deze site zal ik het vooral gaan hebben over:
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl