ps.punt.nl
Laatste artikelen
Een dissociatieve identiteits stoornis (DIS) werd vroeger een meervoudige persoonlijkheids stoornis (MPS) genoemd.
 
DIS is een psychische aandoening waarbij iemand afwisselend twee (of meer) persoonlijkheidstoestanden kan aannemen. Deze persoonlijkheidstoestanden lijken elkaars verleden vaak niet te kennen. Ten minste twee van deze deelpersoonlijkheden nemen regelmatig het gedrag volledig over. Ook heeft de persoon "gaten in het geheugen" die niet door veergeetachtigheid te verklaren zijn. 
 
DIS kan ontstaan door het meemaken van traumatische dingen zoals, (sexueel) misbruik, mishandeling of emotionele verwaarlozing. Vaak wordt DIS gezien als een uiting van schizofrenie, maar dit is onjuist!
 
Wanneer is er sprake van een DIS?
 
De diagnose van een DIS kan worden gesteld als er sprake is van de volgende situaties:
  • De aanwezigheid van twee (of meer) duidelijk onderscheiden persoonlijkheden of persoonlijkheidsaspecten.
  • Minimaal twee van deze persoonlijkheden nemen regelmatig het gedrag van de persoon over.
  • Kan zich geen belangrijke persoonlijke informatie herinneren.
  • DIS is geen gevolg van directe lichamelijke effecten na het innemen van medicijnen of na een somstische aandoening (bijvoorbeeld complexe stuipen).
Overige kenmerken die kunnen optreden bij een DIS:
  • Geheugenverlies. De persoon is stukken uit het verleden kwijt en hij/zij kan de dingen die hij/zij net gedaan heeft soms niet meer herinneren.
  • Depersonalisatie. Het gevoel van een afstand naar zichzelf te kijken, dingen doen zonder daar een gevoel bij te hebben. Het contact met het lichaam lijkt verbroken.
  • Derealisatie. Geen contact hebben met de werkelijkheid. De persoon beleeft de dingen om zich heen, alsof deze niet echt gebeuren. Hij/zij kan zijn eigen omgeving niet meer herkennen.
  • Identiteitsstoornis. Het horen van stemmen van andere persoonlijkheden en de strijd tussen deze persoonlijkheden.
  • Identiteitswisselingen. Als de persoonlijkheid veranderd kan de persoon zich alleen dingen herinneren die "deze" persoonlijkheid heeft meegemaakt. De andere herinneringen zijn verdwenen of naar de achtergrond geschoven.
  • Suïcidale neigingen of automutilatie (zelfverwonding).
  • Extreme haatgevoelens.
Lees meer...   (40 reacties)
Borderline betekend grens. Oorspronkelijk dacht men dat personen die een borderline persoonlijkheidsstoornis (BPS) hadden, zich bevonden in het grensgebied van neurose (ineffectieve manier van omgaan met problemen) en psychose (toestand waarbij je het normale contact met de werkelijkheid kwijt bent). Omdat dit te vaag en veelomvattend is, is er een nieuwe term voor BPSemotionele regulatiestoornis (ERS). Omdat deze term nog tamelijk onbekend is zal ik op deze site spreken over BPS.
 
Een persoon met een BPS is vaak maipulatief, heeft een laag gevoel van eigenwaarde en sterke neiging tot extreme oordelen. Daarom is het in relaties vaak alles-of-niets (vaak eerst alles en daarna plotseling niets). Ook reageren ze vaak heftig op angst en woede. Het lage gevoel van eigen waarde en de extreme vorm van woede leidt soms tot zelfbeschadigen (automutilatie, bijvoorbeeld zichzelf bewust snijden, branden of op een andere manier verwonden) of suïcide pogingen.  Ook heeft een persoon met een BPS de angst om verlaten te worden, ook als hiervan reëel geen sprake van is. Vaak zoeken ze geborgenheid in een groep mensen, maar kunnen zich daarin toch volkomen eenzaam voelen.
 
Ze kunnen heel zwart-wit denken, ook over zichzelf. Waardoor dan indentiteitsproblemen kunnen ontstaan. Dit uit zich in snelle wisselingen in zelfbeeld, toekomstplannen, sexuele identiteit en typen vrienden. Impulsieviteit kan leiden tot gokken, eetproblemen, verslavingen, onveilige sex of roekeloos gedrag.
 
De BPS kan samen gaan met: dissociatie, (af en toe even "weg" zijn. Dan zijn ze voor een bepaalde tijd niet meer in de realiteit. Wat de persoon zelf niet in de gaten heeft.) psychose of depressiviteit.
 
Wanneer is er sprake van een BPS?
 
De diagnose van een BPS kan worden gesteld als er sprake is van vijf of meer van de volgende situaties:
  • Pogingen om uit alle macht te voorkomen dat hij/zij in de steek gelaten wordt.
  • Onstabiele en intense relaties waarin de ander de ene keer geïdealiseerd en de andere keer als waardeloos beschouwd wordt.
  • Identiteitsstoornis. Het beeld dat de persoon van zichzelf heeft en de manier waarop hij/zij over zichzelf oordeelt is opvallend gestoord, vervormd of onevenwichtig.
  • Impulsief. Waar de persoon zelf schade aan ondervindt. (Roekeloos geld uitgeven, risico's nemen met sex, drugsmisbruik, roekeloos autorijden en vreetbuien)
  • Suïcidaal of automutilerend gedrag.
  • Stemmingswisselingen. Vaak reageren ze te emotioneel.
  • Zich chronisch "leeg" voelen.
  • Woede uitbarstingen.
  • Hallucinaties of ernstige dissociatieve symptomen.
Lees meer...   (19 reacties)
 
De afhankelijke persoonlijkheidsstoornis wordt gekenmerkt door een psychologische afhankelijkheid van andere mensen. Deze persoon heeft zeer veel behoefte aan bevestiging en/of goedkeuring. Daardoor doen ze enorm hun best om het anderen naar de zin te maken.
 
Hun overmatig afhankelijk gedrag kan relaties moeilijk en/of instabiel maken. Als een ralatie wordt beëindigd, voelt de persoon zich vaak wanhopig en is hij/zij niet in staat om voor zichzelf te zorgen. Ook hebben ze vaak een erg lage eigenwaarde en zijn vatbaar voor andere psychische aandoeningen zoals depressie en angststoornissen.
 
Een persoon met een afhankelijke persoonlijkheidsstoornis wordt vaak beschreven als een persoon die een overmatige behoefte heeft om verzorgd te worden. Wat kan leiden tot zelfonderwerping, overdreven aanhankelijk gedrag (zoals eerder vermeld) en verlatingsangst.
 
Wanneer is er sprake van een Afhankelijke Persoonlijkheidsstoornis?
 
De diagnose van een afhankelijke persoonlijkheidsstoornis kan worden gesteld als er sprake is van vijf of meer van de volgende situaties:
  • Kan geen beslissingen nemen, zonder advies of geruststelling van anderen.
  • Anderen moeten de verantwoordelijkheid dragen voor de meeste dingen uit het leven van de persoon.
  • Kan niet aangeven dat hij/zij ergens mee (on)eens is. Dit is uit angst om verlaten te worden of uit angst voor het verlies van steun/waardering.
  • Heeft moeite om ergens aan te beginnen of dingen zelf te doen, door een gebrek aan zelfvertrouwen, twijfel een eigen inzicht/capaciteiten.
  • Doet veel moeite om steun/waardering van anderen te krijgen en wil hiervoor desnoods onplezierige taken op zich nemen.
  • Voelt zich niet op zijn gemak of hulpeloos als hij alleen is vanwege de angst niet voor zichzelf te kunnen zorgen.
  • Wanneer een oude relatie wordt beëindigd, wordt er zo snel mogelijk een nieuwe relatie gezocht als vervanging.
  • Heeft een onrealistische angst om voor zichzelf te moeten zorgen.
 
 
 
Lees meer...   (2 reacties)
 
De antisociale persoonlijkheidsstoornis (vanaf 15 jaar) is gekenmerkt door voortdurende antisociale of criminele gedragingen. De personen met deze stoornis kunnen zich niet aanpassen aan de sociale normen die aan het leven van een adolescent/volwassenen gesteld worden. Er bestaat een patroon van te weinig respect/achting voor anderen. Daarnaast schenden deze mensen vaak de rechten van anderen.
 
Mensen met een antisociale persoonlijkheidsstoornis komen door hun impulsiviteit, snel in conflicten. Ze liegen vaak in hun voordeel en zijn niet bang, waardoor ze vaak de consequenties van hun handelingen niet inzien. Berouw/schuldgevoel komt bij deze mensen niet/nauwelijks voor.
 
Wanneer is er sprake van een Antisociale Persoonlijkheidsstoornis?
 
De diagnose van een anitsociale persoonlijkheidsstoornis kan worden gesteld als er sprake is van drie of meer van de volgende situaties:
  • Roekeloos gedrag. De persoon maakt zich geen zorgen over de veiligheid van zichzelf of van anderen.
  • Oneerlijk gedrag. De persoon liegt/bedriegt voor eigen voordeel of plezier.
  • Impulsief en maakt geen plannen voor de toekeomst.
  • Wordt gemakkelijk agressief en komt snel tot vechtpartijen.
  • Overtreedt gemakkelijk de wet.
  • Heeft de neiging gedrag goed te praten en laat geen spijt zien wanner hij anderen heeft gekwetst/mishandeld/bestolen.
Lees meer...   (71 reacties)
Persoonlijkheidsstoornissen vallen onder psychische aandoeningen. (Aandoeningen waarvoor geen lichamelijke oorzaken kunnen worden vastgesteld.) Personen met een persoonlijkheidsstoornis, reageren "anders" op situaties dan wat men al normaal beschouwt. Aan de ene kan is dit natuurlijk tegenstrijdig. Wie bepaalt wat normaal gedrag is? Maar aan de andere kant is het misschien beter om te spreken van gedrag dat schadelijk is voor de persoon zelf en/of zijn omgeving.
 
Een persoon met een persoonlijkheidsstoornis zal dus in bepaalde situaties zeer impulsief of juist heel in zichzelf gekeerd reageren. Daardoor zal hij/zij een ongelukkig gevoel krijgen of mensen in de omgeving pijn doen zonder dat daar een aangewezen reden voor is. In dit laatste geval is het ook vaak niet de bedoeling om anderen te beschadigen, maar het is een soort automatische reactie, die de persoon zich heeft aangeleerd.
Lees meer...   (23 reacties)
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Categorieën
Inhoud van deze Site
Welkom op mijn site over Persoonlijkheidsstoornissen.
Op deze site zal ik het vooral gaan hebben over:
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl